หน้าแรก > คำถาม
คำถาม
ช่วยถอดคำประพันธ์หน่อยค่ะ <กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า>
ช่วยถอดคำประพันธ์ของกลอนดอกสร้อยบทนี้ให้หน่อยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ

๑๘.   มักเอ๋ยมักใหญ่                                           ก่นแต่ใฝ่ฝันฟุ้งตามมุ่งหมาย
อำพรางความจริงใจไม่แพร่งพราย                  ไม่ควรอายก็ต้องอายหมายปิดบัง
มุ่งแต่โปรยเครื่องปรุงจรุงกลิ่น                         คือความฟูมฟายสินลิ้นโอหัง
ลงในเพลิงเกียรติศักดิ์ประจักษ์ดัง                   เปลวเพลิงปลั่งหอมกลบตลบ เอย.
กาพย์กลอน | การศึกษา | การบ้าน 17/1/56 โพสต์โดย nongpim
คำตอบ
1 จาก 1
คนที่มักใหญ่ใฝ่สูง  ก็มักอำพรางว่าไม่หวังอะไร
และบอกใครๆ ว่า ไม่เอาๆ
ใจนั้นกลับต้องการทรัพย์สินเงินทอง
ปากก็ว่าไม่
ด้วยเชื่อเอาเองว่าเป็นเกียรติ
ทั้งที่ความจริงนั้นในใจร้อนรนจากความต้องการ  
เหมือนไฟที่เผาไหม้อยู่ในใจ  
กลับบอกคนทั้งหลายว่ากลิ่นไฟไหม้นั้นหอมหวลเสียนี่กระไร
17/1/56 โพสต์โดย ครูแก่
นอกจากนี้คุณอาจสนใจ
ประวัติความเป็นมากลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า
คิดเห็นยังไงกับกลอนบทนี้
พี่ๆ ค่ะ ช่วยแต่งคำประพันธ์ (กลอนดอกสร้อย) ขึ้นว่า "แม่เอ๋ยแม่จ๋า ฟังวาจาลูกพร่ำคำกล่าวขาน"
ถอดคำประพันธ์กลอนรำพึงในป่าช้า
กลอนดอกสร้อยเกี่ยวกับธรรมชาติ
เข้าสู่ระบบ
ดู กูรู ใน: โทรศัพท์มือถือ | คลาสสิก
©2014 Google - นโยบายส่วนบุคคล - ผู้ช่วยกูรู