หน้าแรก > คำถาม
คำถาม
กลอนหน้าที่ของเรา
                                 กลอนหน้าที่ของเรา
มองออกไปเห็นใครเต็มถนน             ดูซุกซนพลุกพล่านเหนื่อยหนักหนา
พอตื่นขึ้นแล้วฉันยังลืมตา                เห็นมากหนาผู้คนน่าสนใจ
ลองหลับตาแล้วฉันช่างโดดเดี่ยว      อยู่คนเดียวมืดๆดั่งเวหา
ไม่มีใครสนใจเปลี่ยวเอกา                 คิดไปว่าผู้คนอยู่ทั่วไป
เราคนเดียวไปสนใจคนมากมาย        คนมากมายเคยสนใจเราบ้างไหม
คิดไปเองเออไปเองว่ามากมาย          ปล่อยสบายเห็นภาพลมผ่านพ้นเลย
ไม่ยึดติดภาพนิ่งและเคลื่อนไหว        ไม่อะไรกับใครทำเฉยๆ
คุยกับใครก็ได้แบบสะเบย                  แต่ใจเอยไม่คิดยึดติดเอา
มีสติรู้อาการที่เคลื่อนไหว                  ลมหายใจยังรู้ทั้งร้อนหนาว
แต่ไม่ยึดเอามาเป็นของๆเรา               รู้ใจเรามีหน้าที่ต้องทำเอย

กาพย์กลอน | สุภาษิตคำพังเพย | ศิลปะ 22/3/54 โพสต์โดย โอ ระยอง
คำตอบ
1 จาก 1
อย่าไปคิดยึดติดอะไรมาก               กาลเวลาจะทำให้เราผ่านพ้น

ไปยึดติดเดี๋ยวจิตใจจะหมองหม่น      จิตใจคนมันบังคับยากนักแล
22/3/54 โพสต์โดย •JaMeKunG•
นอกจากนี้คุณอาจสนใจ
มาเล่นต่อกลอนกันดีกว่าครับ
ช่วยแต่งกลอนอินทรวิเชียรฉันท์ 11 เกี่ยวกับ แม่ หน่อยครับ
ฝากกลอนก่อนนอน..
แต่งกลอนเพราะดีนะ
คุณมีกลอนที่ประทับใจไหมคะ
เข้าสู่ระบบ
ดู กูรู ใน: โทรศัพท์มือถือ | คลาสสิก
©2014 Google - นโยบายส่วนบุคคล - ผู้ช่วยกูรู