หน้าแรก > คำถาม
คำถาม
ใครรู้จักประวัติ ของศาสนาอิสลามบ้าง?
อย่างรู้ประวัติความเป็นมาของ ศาสนาอิสลามครับ เกิดขึ้นตอนไหน
ล่ะรูปลักษณ์ ของพระอเลอห์(สะกดถูกเปล่าไม่รู้นะ)เป็นอย่างไร
แชท 9/3/54 โพสต์โดย sypmhonic
คำตอบ
1 จาก 6
ประวัติศาสนาอิสลาม

ท่าน ศาสดามูฮัมมัด หรือพระนบีมูฮัมมัด หรือ มะหะหมัดหรือมุฮัมมัด เกิดที่เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ซึ่งตรงกับวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ.570 บิดาชื่อ อับดุลเลาะห์ มารดาชื่อ อามีนะห์ บิดาถึงแก่กรรมขณะที่มาดาตั้งครรภ์พระองค์ได้ 2 เดือน ภายหลังพระองค์คลอดได้ไม่นานมารดาก็ถึงแก่กรรม พระองค์จึงต้องอาศัยอยู่กับปู่ซึ่งชราร่วม 100 ปี ไม่นานปู่ก็ถึงแก่กรรม พระองค์ต้องไปอาศัยอยู่กับลุง ซึ่งเป็นพ่อค้าที่ร่ำรวย ลุงฝึกสอนให้พระมูฮัมมัดทำการค้าขาย ตลอดชีวิตไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ แต่การท่องเที่ยวค้าขายทำให้ได้ความรู้มาก เพระได้เดินทางไปจนถึงประเทศอียิปต์ และซีเรีย ได้พบคนหลายชาติหลายภาษา

ใน ขณะที่ท่านมีอายุ 25 ปีนั้นท่านไปทำงานอยู่กับท่านหญิง “คาดิยะห์หรืออาอิชะฮ์” ซึ่งมีอายุมากกว่าพระมูฮัมมัด 18 ปี ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการค้าในนครเมกกะด้วยความซื่อสัตย์สุจริตมีไมตร ีและมิตรภาพประกอบกับพระมูฮัมมัดมีประสบการณ์ในเรื่องการค้าขาย เมื่อสมัยที่ยังอยู่กับลุงจึงทำให้กิจการค้าของท่านหญิงคาดิยะห์ได้เจริญ รุ่งเรืองเป็นลำดับ จึงได้แต่งานกับท่านหญิงคาดิยะห์

เมื่อแต่ง งานแล้วจึงมีฐานะมั่งคั่งพระมูฮัมมัด และมีความสำคัญขึ้นในชีวิตและสังคมของเมกกะ โดยที่เป็นเชื้อสายโกรายซิตส์ จึงต้องทำการเคารพบูชากาบะด้วย พระองค์มีเวลาที่จะเป็นนักคิดมากขึ้น ทำให้พระมูฮัมมัดสนใจใฝ่คิดและตั้งปัญหาต่างๆ เกี่ยวกับชีวิต บางครั้งก็ขึ้นไปบนยอดเขา หาที่สงบเพื่อตรึกตรอง

วันหนึ่งพระมูฮัมมัดได้รับ การดลใจจากพระผู้เป็นเจ้าซึ่งเริ่มต้นด้วยคำว่าอิดเราะอฺ แปลว่า จงอ่าน
"จงอ่านด้วยพระนามของพระผู้อภิบาลของเจ้าผู้ทรงสร้าง (สากลจักรวาล) ผู้ทรงสร้างมนุษย์จากก้อนเลือดจงอ่านเถิดและผู้อภิบาลของเจ้าทรงเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ยิ่ง"

โดยเรื่องเล่าว่า มีเทพองค์หนึ่งมาปรากฏตัวแก่พระมูฮัมมัด โดยบอกให้รู้ว่า พระเจ้าที่แท้จริงมีอยู่องค์เดียว คือ พระอัลเลาะห์ และให้พระมูฮัมมัดเผยแผ่ศาสนา ในเดือนรอมาฎอน ณ ถ้ำฮิรออฺซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้ 40 ปี

พระผู้เป็นเจ้าทรงมี บัญชาให้ท่านศาสดามูฮัมมัด ประกาศอิสลามอย่างลับๆก่อนคือประกาศแก่ญาติผู้ใกล้ชิดเป็นประการแรกหญิงคน แรกที่นับถือศาสนาอิสลาม คือท่านหญิงคาดิยะห์ภรรยาของท่านชายหนุ่มคนแรกที่รับอิสลามคือท่านอบูบักร์ เยาวชนคนแรกที่รับอิสลามคือท่านอลี ซึ่งมีอายุเพียง 8-10ปี ทาสคนแรกคือ ท่านเซอิดซึ่งเป็นบุตรของฮาริซะฮ และต่อมาได้รับกรปลดปล่อยให้เป็นอิสระการประกาศอิสลามอย่างลับๆได้กระทำมา เป็นเวลา 3 ปีสาเหตุที่ประกาศอย่างลับๆนี้เพราะบรรดามุสลิมยังมีกำลังน้อยอยู่ หลังจากที่ท่านศาสดามูฮัมมัด ได้ประกาศศาสนาอย่างลับๆเป็นเวลา 3 ปีแล้วก็ได้รับบัญชาจากพระผู้เป็นเจ้าให้ประกาศอิสลามอย่างเปิดเผยทั้งๆที่ ในขณะนั้นมีผู้นับถืออิสลามยังไม่มากนัก

ฮ.ค. ที่ 11 (ค.ศ. 632-633) ปีนี้เป็นปีสุดท้ายแห่งชีวิตของท่านนบี ท่านมิได้ไปไหน เพราะป่วยเนื่องจากยาพิษที่ท่านถูกผู้หญิงยิววางไว้หลายปีแล้ว ได้กำเริบ

ก่อน สิ้นชีพ 3 วันหลังจากทำนมัสการ (ละหมาด) โดยมีคนคอยพยุง แล้วท่านได้กล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่า มุสลิม ถ้าข้าพเจ้าทำผิดต่อใครในพวกท่าน ข้าพเจ้าอยู่นี่ พร้อมที่จะให้คำตอบอันแจ่มแจ้งในเรื่องนั้นๆ ถ้าข้าพเจ้าเป็นหนี้ใคร ข้าพเจ้ายินดีใช้คืนให้ ฯลฯ หน้าแดงเพราะอายในโลกนี้ ดีกว่าอายในโลกหน้า แล้วท่านได้ให้พรแก่ผู้อยู่ในที่นั้น แล้วกำชับให้มุสลิมทุกคนเอาใจใส่ในศาสนา และปฏิบัติตนด้วยใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์ต่อความสงบและใจบุญ

หลัก จากนั้นก็มิได้ออกไปร่วมพิธีละหมาด จนบ่ายวันจันทร์ที่ 12 เดือนราบี 1 ฮ.ศ. 11 ตรงกับวันที่ 8 (บางแห่งเป็น 12) มิถุนายน ค.ศ. 632 ท่านนบีได้สิ้นชีพ รวมอายุได้ 62 ปี (นับปีเต็ม)สำเร็จแล้วทำการสอนได้ 22 ปี ศพของท่านบรรจุไว้ที่เมืองมะดีนะฮอยู่ทุกวันนี้


แนวคิดเรื่องนรกสวรรค์

เป็นศาสนาที่ปฏิเสธเรื่องกรรม ถือว่ากรรมมิใช่เรื่องของคนทำเอง แต่เป็นเรื่องของพระเจ้า และปฏิเสธเรื่องสังสารวัฏ แต่มีสวรรค์ นรก ดังนั้น คำสอนจึงเป็นไปเพื่ออยู่ในโลกนี้กับสวรรค์ พื้นฐานของศาสนานี้ที่สำคัญอยู่ที่ศรัทธาแต่พระอัลเลาะฮ์ โดยมีปาฏิหาริย์ อิทธฤทธิ์ของพระองค์เป็นหลักประกอบ แม้การปฏิบัติธรรมหรือทำอะไร แม้แต่ทำสงครามก็เพื่ออัลเลาะฮ์ ดังนั้น จุดมุ่งหมายสูงสุดของศาสนานี้ก็คือ ความโปรดปรานของพระอัลเลาะฮ์ จะได้ไปสวรรค์ไปอยู่ร่วมกับพระอัลเลาะฮ์ และให้คนทั้งโลกเป็นชาติเดียวกัน ภายใต้ร่มเงาของพระอัลเลาะฮ์ (คือเป็นมุสลิมให้หมด)
ความเข้าใจเรื่องสังสารวัฏของมุสลิมในศาสนามุสลิมถือว่า ตายแล้วไม่กลับมาเกิดใหม่อีก เมื่อตายแล้ววิญญาณจะวนเวียนอยู่ที่ศพและกุโบร คือที่ฝังศพของตนจนกว่าจะถึงวันสิ้นโลก เมื่อถึงวันนั้นเทพอิสรอฟิลเป่าสังข์ ดวงวิญญาณทุกดวงจะเข้าร่างแล้วลุกขึ้นจากหลุมฝังศพ เดินไปรับคำพิพากษา ใครจะขึ้นสวรรค์ ลงนรกก็รู้กันวันนั้น ตามความดีความชั่วของตน ขึ้นสวรรค์ก็อยู่เป็นนิรันดร ตกนรกก็ชั่วนิรันดร


แนวคิดเรื่องจุดหมายปลายทาง

1.จุดหมายปลายทาง สวรรค์ (อยู่กับพระเจ้า)
2.วิธีปฏิบัติ 1. มีความเชื่อในพระอัลเลาะฮ์และทูตของพระองค์ คือ พระนบีมูฮัมมัด 2. ทำละหมาด คือ สวดมนต์หันหน้าไป
ทางเมืองเมกกะ 3. ให้ทาน 4. อดอาหารเวลากลางวันในเดือนรอมฎอน (กลางคืนไม่ห้าม) 5. จาริกไปยังนครเมกกะ
3.ชีวิตในโลกนี้ มีครั้งเดียว

วิธีปฏิบัติในศาสนา

การทำความเคารพบูชา
หลักปฏิบัติ 5 ประการ ได้แก่
1. การกล่าวคำปฏิญาณตนว่า "ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮ มูฮัมมัดรอซูลุลลอฮ์"
2. การละหมาดหรือนมาซ
3. การถือศีลอดในเดือนรอมฎอน
4. การจ่ายซะกาต
5. การไปแสวงบุญหรือการประกอบพิธีฮัจญ์

1.การกล่าวคำปฏิญาณตนว่า "ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮ มูฮัมมัดรอซูลุลลอฮ์" (ซึ่งแปลว่า"ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลเลาะฮ์และมูฮัมมัดเป็นรอซูลของอัล เลาะฮ์")

คำปฏิญาณนี้เป็นถ้อยคำที่ผู้ยอมรับอิสลาม ทุกคนจะต้องกล่าวออกมาเป็นการยืนยันด้วยวาจาว่าตัวเองมีความศรัทธาดังที่ กล่าวมาข้างต้น และพร้อมที่จะปฏิบัติตามบทบัญญัติ และเงื่อนไขต่างๆ ที่อัลเลาะฮ์ได้ทรงกำหนดไว้ในคัมภีร์กุรอาน และคำสอนของท่านศาสดามูฮัมมัด ถึงแม้คำปฏิญาณดังกล่าวจะเป็นคำพูดเพียงประโยคสั้นๆ แต่ถ้อยคำนี้แหละที่ทำให้สังคมอาหรับป่าเถื่อนในสมัยท่านศาสดามูฮัมมัดต้อง เปลี่ยนแปลง และส่งผลให้อิสลามได้กลายเป็นอู่อารยธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก

คำ ปฏิญาณดังกล่าวนี้ หมายความว่ามุสลิมจะไม่ยอมเคารพกราบไหว้หรือสักการะบูชาพระเจ้าอื่นใดไม่ว่า พระเจ้านั้นจะเป็นวัตถุที่มนุษย์ทำขึ้น หรือคนที่อุปโลกน์ตัวเองหรือถูกอุปโลกน์เป็นพระเจ้า หรือแม้แต่สิ่งใด หรือใครก็ตามที่อ้างว่าตัวเองมีคุณสมบัติบางอย่างเหมือนอัลเลาะฮ์แล้วเรียก ร้องต้องการให้คนอื่นสักการะบูชาตนเองดังนั้น อิสลามจึงห้ามมุสลิมแสดงกิริยากราบแบบมือ และหัวจรดพื้นแก่วัตถุหรือบุคคลใดๆ แม้แต่พ่อแม่ของตัวเอง เพราะกิริยาการกราบอันถือว่าเป็นกิริยาที่แสดงถึงความสูงสุดในการเคารพ สักการะนั้นจะถูกสงวนไว้ใช้กับ "อัลเลาะฮ์" ผู้ทรงเป็นพระเจ้าที่แท้จริงแต่เพียงพระองค์เดียวเท่านั้น แต่นั่นมิได้หมายความว่าอิสลามห้ามมิให้เคารพเชื่อฟังและทำความดีต่อพ่อแม่

การ ที่อิสลามห้ามกราบไหว้บูชาวัตถุและบุคคลเช่นนั้น ก็เพราะว่าอิสลามถือว่ามนุษย์เป็นสิ่งที่ถูกสร้างที่ประเสริฐที่สุด และมนุษย์ทุกคนมีฐานะแห่งความเป็นมนุษย์อย่างเท่าเทียมกันในสายตาของอัลเลาะ ฮ์ เมื่อมนุษย์เป็นสิ่งที่ถูกสร้างที่ประเสริฐที่สุดแล้ว หากมนุษย์ยังไปสักการะบูชาหรือกราบไหว้วัตถุธรรมชาติ หรือสิ่งประดิษฐ์ที่มนุษย์ทำขึ้นมา หรือสักการะบูชามนุษย์ด้วยกันเองนั่นก็หมายความว่า มนุษย์กำลังลดฐานะแห่งความเป็นมนุษย์ในสายตาของพระองค์ลง

เมื่อ อิสลามห้ามสักการะหรือกราบไหว้พระเจ้าอื่นใดแล้ว อิสลามก็สั่งให้มุสลิมเคารพภักดีอัลเลาะฮ์แต่เพียงพระองค์เดียวทั้งนี้ เพราะพระองค์เท่านั้นที่ทรงเป็นพระเจ้าที่แท้จริง ผู้ทรงสร้างทุกสรรพสิ่งในสากลจักรวาลรวมทั้งตัวมนุษย์เองด้วยและพระองค์ไม่ มีผู้ใดมาเป็นภาคีร่วมกับพระองค์
คำปฏิญาณตอนที่สองที่กล่าวว่า "มูฮัมมัดเป็นรอซูลของอัลเลาะฮ์" นั้นหมายความว่า เมื่อใครยอมรับอัลเลาะฮ์ว่าเป็นพระเจ้าของเขาแล้ว เขาจะต้องยอมรับว่ามูฮัมมัดเป็นรอซูล หรือผู้นำสารของอัลเลาะฮ์ (กุรอ่าน) มาประกาศยังมนุษยชาติและจะต้องเชื่อฟังคำสั่งสอนของศาสดามูฮัมมัดด้วย

เมื่อ ท่านศาสดามูฮัมมัดประกาศคำปฏิญาณนี้ออกมา ความหมายของคำปฏิญาณนี้ ได้ทำให้บรรดาพวกผู้นำชาวเมกกะเริ่มหวั่นวิตกทันที เพราะคนเหล่านี้รู้ดีว่าท่านศาสดามูฮัมมัดกำลังประกาศให้คนรู้ว่าอัลเลาะฮ์ ต่างหากที่เป็นใหญ่ และเป็นผู้ทรงอำนาจมิใช่พวกหัวหน้าชาวเมกกะและถ้าใครยอมรับคำปฏิญาณนี้ ก็หมายความว่าบุคคลเหล่านั้นจะต้องยอมรับความเป็นผู้นำของศาสดามูฮัมมัดนอก จากนั้นแล้วมันยังหมายความว่าความเชื่อ ศาสนา ประเพณี วิถีการดำรงชีวิตแบบเก่าที่พวกเขาเคยปฏิบัติสืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษจะต้อง ถูกทำลายลงด้วยนี่คือเหตุผลที่ว่า ทำไมพวกหัวหน้าชาวเมกกะถึงได้ต่อต้านท่านศาสดามูฮัมมัดตั้งแต่ท่านเริ่ม ประกาศศาสนา

2.การละหมาด หรือนมาซ (หรือในภาษาอาหรับเรียกว่า "เศาะลาฮ์)
การละหมาด คือการแสดงความเคารพสักการะและการแสดงความขอบคุณต่ออัลเลาะฮ์ซึ่งกระทำวัน ละ5 เวลาคือตอนรุ่งอรุณ ตอนบ่ายตอนตะวันคล้อย ตอนดวงอาทิตย์ตกดิน และในยามค่ำคืน โดยในการละหมาดทุกครั้ง มุสลิมทุกคนจะหันหน้าไปทางก๊ะอบะฮซึ่งอยู่ในนครเมกกะ และหน้าที่ในการละหมาดนี้เป็นหน้าที่ของมุสลิมทุกคน ตั้งแต่เริ่มมีความรู้สึกทางเพศ(สำหรับผู้ชาย) และเริ่มมีประจำเดือน(สำหรับผู้หญิง) ซึ่งเป็นวันที่อิสลามถือว่า เริ่มเข้าสู่วัยแห่งความเป็นผู้ใหญ่แล้ว

การละหมาดเป็นสิ่งที่ ยืนยันความศรัทธาที่ปรากฎให้เห็นทางภายนอกได้ชัดเจนที่สุดเพราะเป็นการ ปฏิบัติที่มีรูปแบบ และคนที่ดำรงรักษาการละหมาดของตัวเองได้ครบห้าเวลาต่อวันนั้น จะต้องเป็นคนที่มีความผูกพันกับอัลเลาะฮ์ และรำลึกถึงพระคุณของพระองค์อยู่ตลอดเวลาจริงๆ

อันที่จริงแล้ว การปฏิบัติศาสนกิจที่อิสลามกำหนดให้มุสลิมปฏิบัตินั้น มิได้เป็นพิธีกรรมอันลึกลับที่ยากต่อการปฏิบัติ หากแต่เป็นภารกิจที่ปฏิบัติอย่างเปิดเผยสะดวกและง่ายต่อผู้ปฏิบัติ การละหมาดนอกจากจะมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการแสดงความเคารพภักด ีและเป็นการแสดงความขอบคุณต่ออัลเลาะฮ์ แล้วคัมภีร์กุรอานยังได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนอีกว่า "แท้จริงการละหมาดจะยับยั้งจากความชั่วช้าและความลามก"

ทั้ง นี้คนที่ละหมาดนั้นจะเป็นคนที่รำลึกถึงอัลเลาะฮ์ และจะเชื่อว่าอัลเลาะฮ์จะทรงเห็นการกระทำของเขาทั้งในที่ลับและในที่เปิดเผย ดังนั้น ความเกรงกลัวอันนี้จะช่วยยับยั้งเขามิให้ปฏิบัติความชั่ว

3.การถือศีลอดในเดือนรอมฎอน
การถือศีลอดเป็นวินัยบัญญัติอีกประการหนึ่งซึ่งอิสลามกำหนดให้มุสลิมทุกคน ที่มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ทั้งชาย และหญิง ต้องปฏิบัติในเดือนรอมฏอน ซึ่งเป็นเดือนที่เก้าตามปฏิทินอาหรับการถือศีลอด เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความยึดมั่นศรัทธาต่ออัลเลาะฮ์อย่างแท้จริง เพราะในการถือศีลอดนั้นมุสลิม จะต้องละเว้นจากการกินการดื่มตั้งแต่รุ่งอรุณ จนกระทั่งถึงดวงอาทิตย์ตกดิน ซึ่งต้องใช้ความอดทนอย่างมาก นอกจากนั้นแล้วยังจะต้องละเว้นจากความชั่วช้าเลวทราม ทั้งการกระทำคำพูด หรือแม้แต่กระทั่งความคิดด้วย

การถือศีลอดเป็นสิ่งที่คนก่อน สมัยศาสดามูฮัมมัด เคยถือปฏิบัติกันมาแล้ว และวัตถุประสงค์สำคัญของการถือศีลอด ก็คือเพื่อให้มุสลิมเกิดความยำเกรงต่ออัลเลาะฮ์ ซึ่งเรื่องนี้มีหลักฐานอยู่ในคัมภีร์กุรอานว่า "โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย การถือศีลอดได้ถูกกำหนดแก่สูเจ้า เช่นเดียวกับที่เคยถูกกำหนดแก่บรรดาก่อนหน้าสูเจ้า ทั้งนี้เพื่อที่สูเจ้าจะได้เกิดความยำเกรง" ที่การถือศีลอด เป็นการฝึกให้มุสลิมเกิดความยำเกรงนั้น ก็เนื่องจากว่าในระหว่างการถือศีลอดนั้นขนาดอาหาร และเครื่องดื่มที่ศาสนาไม่ห้ามบริโภคมุสลิมยังยอมอดได้ เมื่ออัลเลาะฮ์สั่งให้ละเว้น ดังนั้นสิ่งใดที่อัลเลาะฮ์ห้ามตลอดกาลเช่น สุราการเที่ยวผู้หญิง มุสลิมผู้มีศรัทธาในพระองค์ก็ย่อมจะสามารถละเว้นได้ด้วยเช่นกัน

ความ จริงแล้วในระหว่างการถือศีลอดนั้น การอดอาหารและน้ำเป็นเพียงมาตราการที่จะช่วยลดความต้องการทางอารมณ์ให้ต่ำลง ดังนั้น ถ้าผู้ใดถือศีลอดแล้วยังมีอารมณ์ใฝ่ต่ำและทำความชั่วอยู่ สิ่งที่เขาผู้นั้นจะได้รับจากการถือศีลอดก็คือ ความหิวกระหายธรรมดา ซึ่งไม่มีผลต่อการฝึกฝนหรือขัดเกลาจิตใจของเขาแต่ประการใด

4.การจ่ายซะกาต
การจ่ายซะกาตคือการจ่ายทรัพย์สินในอัตราที่ศาสนากำหนดไว้จำนวนหนึ่งจาก ทรัพย์สินที่สะสมไว้เมื่อครบรอบปี โดยจะต้องจ่ายทรัพย์สินนี้ให้แก่คนที่มีสิทธิ์ได้รับ 8 จำพวก ตามที่คัมภีร์กุรอานได้กำหนดไว้อันได้แก่
1) คนยากจน
2) คนที่อัตคัตขัดสน
3) คนที่มีหัวใจโน้มมาสู่อิสลาม
4) ผู้บริหารการจัดเก็บและจ่ายซะกาต
5) ไถ่ทาส
6) ผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว
7) คนพลัดถิ่นหลงทาง
8) ใช้ในหนทางของอัลเลาะฮ์ความจริงแล้ว

คำ ว่า "ซะกาต"แปลว่า "การซักฟอก การทำให้สะอาดบริสุทธิ์ และการเจริญเติบโต" และคำว่า "ซะกาต" นี้ได้ถูกกล่าวควบคู่กับการละหมาดในคัมภีร์กุรอานไม่ต่ำกว่า 20 ครั้ง ด้วยเหตุนี้มุสลิมที่ปฏิบัติละหมาดแต่ไม่ยอมจ่ายซะกาตนั้น ความเป็นมุสลิมของเขาจึงยังไม่สมบูรณ์

วัตถุประสงค์ที่อิสลาม กำหนดให้มุสลิมจ่ายซะกาตก็คือเพื่อเป็นการยืนยันถึงความศรัทธานอกจากนั้น แล้วการจ่ายซะกาต ก็ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อซักฟอกทรัพย์สินและจิตใจของผู้จ่าย ให้มีความสะอาดบริสุทธิ์ ขณะเดียวกันก็เพื่อเป็นการสร้างความเจริญให้แก่สังคมอีกด้วยที่กล่าวว่าซะกา ตมีวัตถุประสงค์เพื่อซักฟอกทรัพย์สิน และจิตใจของผู้จ่ายซะกาต ก็เพราะอิสลามถือว่าทรัพย์สินที่มุสลิมหามาด้วยความสุจริตก็ตาม หากทรัพย์สินที่สะสมไว้นั้นยังไม่ได้นำมาออกซะกาต ทรัพย์สินนั้นก็ยังไม่บริสุทธิ์ ขณะเดียวกัน การจ่ายซะกาตก็จะช่วยชำระจิตใจของผู้จ่าย ให้หมดจากความตระหนี่ถี่เหนียว และความโลภซึ่งถือว่าเป็นสิ่งสกปรกทางใจอย่างหนึ่ง

หากเรามอง หลักการจ่ายซะกาตจากแง่สังคม เราจะเห็นว่าบรรดาผู้ที่มีสิทธิได้รับซะกาตนั้นมักจะเป็นผู้ที่เป็นปัญหาใน สังคม ดังนั้นการนำซะกาตไปให้คนเหล่านี้จึงเป็นการแก้ปัญหาสังคมที่ถูกจุด ขณะเดียวกันถ้าเรามองจากทางด้านเศรษฐกิจเราจะเห็นว่าซะกาตจะทำให้คนยากจนคน อนาถาในสังคมมีอำนาจซื้อเพิ่มขึ้น เพราะมีการถ่ายเททรัพย์สินจากคนรวยไปสู่คนจน และเมื่อคนเหล่านี้มีอำนาจซื้อก็จะส่งผลให้มีการผลิตสนองตอบความต้องการ ทำให้มีการจ้างงาน และมีการกระจายรายได้ทางเศรษฐกิจติดตามมา ดังนั้นจึงอาจพูดได้ว่าการจ่ายซะกาตนอกจากจะเป็นการแสดงออกถึงความศรัทธา แล้ว มันยังเป็นการแสดงความเคารพภักดีต่ออัลเลาะฮ์โดยผ่านทางการช่วยเหลือสังคม ด้วย

ซะกาตมี 2 ประเภทคือ
1)ซะกาตฟิตเราะฮ์ คือซะกาตที่มุสลิมที่สามารถจะเลี้ยงตัวได้ต้องจ่ายให้แก่คนยากจน หรือคนอนาถาในเดือนรอมฎอนอันเป็นเดือนถือศีลอด โดยจ่ายเป็นอาหารหลักที่คนในท้องถิ่นกินกันเป็นประจำ ซึ่งได้แก่ข้าวสารประมาณ 3 ลิตร (หรืออาจให้เป็นเงินที่มีมูลค่าเท่ากับข้าวสารจำนวนดังกล่าว) สำหรับผู้ที่เป็นหัวหน้าครอบครัวนั้นจะต้องรับผิดชอบการจ่ายซะกาตฟิตเราะฮ์ นี้แทนสมาชิกในครอบครัวด้วย การจ่ายฟิตเราะฮนี้มีความสำคัญถึงขนาดที่ว่าหากใครถือศีลอดแล้วไม่จ่ายซะกา ตฟิตเราะฮ อัลเลาะฮ์ก็จะยังไม่รับการถือศีลอดของเขา
2)ซะกาตมาล หรือซะกาตทรัพย์สิน เป็นซะกาตที่จ่ายจากทรัพย์สินที่สะสมไว้หลังจากการใช้จ่าย ครบรอบปีแล้วในอัตราที่ต่างกันตามประเภทของทรัพย์สินตั้งแต่ร้อยละ 2.5 ไปจนถึง 20

5.การไปแสวงบุญหรือการประกอบพิธีฮัจญ์

การทำ ฮัจญ์ คือการเดินทางไปปฏิบัติสถานกิจ ที่นครเมกกะในเดือนซุลฮิจญะฮตามวันเวลาและสถานที่ที่ถูกกำหนดไว้ หลักการข้อนี้ถือเป็นสิ่งบังคับสำหรับมุสลิมทั้งชายและหญิงทุกคนที่มีความ สามารถในด้านร่างกายทรัพย์สิน และเส้นทางมีความปลอดภัย

การทำฮัจญ์ เป็นพิธีกรรมทางศาสนาเก่าแก่ ที่มีมาก่อนสมัยของศาสดามูฮัมมัดจากหลักฐานในคัมภีร์กุรอาน การทำฮัจญ์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อตอนที่อัลเลาะฮ์ได้บัญชาให้ศาสดาอิบรอฮีมและอิสมาอีลผู้ ที่เป็นลูกชายร่วมกันสร้าง"บัยตุลลอฮ" (บ้านของอัลเลาะฮ์) ขึ้นมาเพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับการเคารพภักดีต่อพระองค์ เมื่อสร้างเสร็จแล้ว พระองค์ก็ทรงบัญชาให้ศาสดาอิบรอฮีมเรียกร้องเชิญชวนมนุษยชาติให้มาร่วมกัน แสดงความจงรักภักดีต่อพระองค์ที่บ้านดังกล่าว

ดังนั้น ในเดือนซุลฮิจญะฮซึ่งเป็นเดือนสุดท้ายของปฏิทินอิสลาม มุสลิมทุกชาติทุกเผ่าพันธุ์จากทั่วโลกนับล้านคน จะเดินทางไปร่วมกันแสดงความเคารพภักดีต่ออัลเลาะฮ์ที่บ้านของพระองค์

หลัง จากสมัยของท่านศาสดาอิบรอฮีมแล้ว ด้วยความโง่เขลาและความหลงผิดของผู้คนรูปแบบของการทำฮัจญ์ได้เปลี่ยนแปลง เป็นอย่างมาก เช่นแทนที่ผู้คนจะเคารพบูชาอัลเลาะฮ์แต่เพียงพระองค์เดียว พวกเขากลับเอารูปปั้นเทวรูปต่างๆที่พวกเขาบูชามาตั้งไว้รอบๆ กะบะฮ์ เพื่อสักการะบูชาในระหว่างการทำฮัจญ์และในพิธีการเดินรอบกะบะฮ์และอื่นๆอีก มากมายที่ท่านศาสดาไม่ได้ทำแบบอย่างไว้ จนกระทั่งมาถึงสมัยของท่านศาสดามูฮัมมัดหลังจากที่ท่านเข้ายึดเมกกะได้แล้ว ท่านได้สั่งให้ทำลายรูปปั้นบูชาต่างๆ รอบๆ กะบะฮ์ลงจนหมดสิ้น และท่านได้แสดงแบบอย่างการทำฮัจญ์ที่ถูกต้องให้บรรดาผู้ที่ศรัทธาใน อัลเลาะฮ์ปฏิบัติสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน ดังนั้นการทำฮัจญ์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบันจึงเป็นฮัจญ์ที่มีแบบอย่างมาจากท่าน ศาสดามูฮัมมัด

หากใครได้ ศึกษารายละเอียดของหลักการและการปฏิบัติฮัจญ์ เขาจะทราบได้ทันทีว่าฮัจญ์เป็นบทบัญญัติทางศาสนาที่ถูกกำหนดไว้ ให้มุสลิมถือปฏิบัติ เพื่อยืนยันถึงความศรัทธาในอัลเลาะฮ์ที่ต้องอาศัยความเสียสละทั้งทรัพย์สิน และเวลา ความอดทนทั้งทางร่างกายและจิตใจการให้อภัยและความสำนึกทางประวัติศาสตร์ ตลอดจนความศรัทธามั่นต่อพระผู้เป็นเจ้าไปพร้อมๆกัน

การทำฮัจญ์ นอกจากจะเป็นการแสดงความเคารพภักดี และยืนยันในความศรัทธาต่ออัลเลาะฮ์ แล้วยังสอนมนุษย์ทุกคนให้รู้สำนึกว่าในสายตาของอัลเลาะฮ์แล้วมนุษย์ทุกคน เท่าเทียมกัน เพราะในการทำฮัจญ์ ผู้ทำฮัจญ์ทุกคนไม่ว่าจะมาจากชนชั้นเผ่าพันธุ์ ภาษาหรือมีฐานะอย่างไรก็ตาม ทุกคนจะต้องห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าสีขาวเพียงสองชิ้นเหมือนกันหมดทุกคนจะต้อง ปฏิบัติพิธีการต่างๆเหมือนกันหมด และทุกคนต่างก็ประกาศความยิ่งใหญ่ของอัลเลาะฮ์เหมือนกันหมด

หลัก การปฏิบัติ 5 ประการที่อิสลามกำหนดไว้ให้มุสลิมปฏิบัตินั้นมิใช่เป็นหลักปฏิบัติทั้งหมดใน อิสลาม แต่เป็นเพียงวินัยบัญญัติอย่างน้อยที่สุด ที่อิสลามกำหนดไว้ให้มุสลิมปฏิบัติเพื่อยืนยันถึงความศรัทธาของเขาเท่านั้น อันที่จริงแล้วอิสลามยังมีบทบัญญัติอื่นๆที่กำหนดให้มุสลิมปฏิบัติอีกมากมาย ที่จะเป็นการแสดงออกถึงความศรัทธาในทุกย่างก้าวของชีวิต
9/3/54 โพสต์โดย THEKaChuN
2 จาก 6
ถึงไม่ใช่ชาวมุสลิมแต่ก็จะตอบให้

ท่านศาสดามูฮัมมัด หรือพระนบีมูฮัมมัด หรือ มะหะหมัดหรือมุฮัมมัด เกิดที่เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ซึ่งตรงกับวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ.570 บิดาชื่อ อับดุลเลาะห์ มารดาชื่อ อามีนะห์ บิดาถึงแก่กรรมขณะที่มาดาตั้งครรภ์พระองค์ได้ 2 เดือน ภายหลังพระองค์คลอดได้ไม่นานมารดาก็ถึงแก่กรรม พระองค์จึงต้องอาศัยอยู่กับปู่ซึ่งชราร่วม 100 ปี ไม่นานปู่ก็ถึงแก่กรรม พระองค์ต้องไปอาศัยอยู่กับลุง ซึ่งเป็นพ่อค้าที่ร่ำรวย ลุงฝึกสอนให้พระมูฮัมมัดทำการค้าขาย ตลอดชีวิตไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ แต่การท่องเที่ยวค้าขายทำให้ได้ความรู้มาก เพระได้เดินทางไปจนถึงประเทศอียิปต์ และซีเรีย ได้พบคนหลายชาติหลายภาษา

ในขณะที่ท่านมีอายุ 25 ปีนั้นท่านไปทำงานอยู่กับท่านหญิง “คาดิยะห์หรืออาอิชะฮ์” ซึ่งมีอายุมากกว่าพระมูฮัมมัด 18 ปี ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการค้าในนครเมกกะด้วยความซื่อสัตย์สุจริตมีไมตร ีและมิตรภาพประกอบกับพระมูฮัมมัดมีประสบการณ์ในเรื่องการค้าขาย เมื่อสมัยที่ยังอยู่กับลุงจึงทำให้กิจการค้าของท่านหญิงคาดิยะห์ได้เจริญรุ่งเรืองเป็นลำดับ จึงได้แต่งานกับท่านหญิงคาดิยะห์

เมื่อแต่งงานแล้วจึงมีฐานะมั่งคั่งพระมูฮัมมัด และมีความสำคัญขึ้นในชีวิตและสังคมของเมกกะ โดยที่เป็นเชื้อสายโกรายซิตส์ จึงต้องทำการเคารพบูชากาบะด้วย พระองค์มีเวลาที่จะเป็นนักคิดมากขึ้น ทำให้พระมูฮัมมัดสนใจใฝ่คิดและตั้งปัญหาต่างๆ เกี่ยวกับชีวิต บางครั้งก็ขึ้นไปบนยอดเขา หาที่สงบเพื่อตรึกตรอง

วันหนึ่งพระมูฮัมมัดได้รับ การดลใจจากพระผู้เป็นเจ้าซึ่งเริ่มต้นด้วยคำว่าอิดเราะอฺ แปลว่า จงอ่าน
"จงอ่านด้วยพระนามของพระผู้อภิบาลของเจ้าผู้ทรงสร้าง (สากลจักรวาล) ผู้ทรงสร้างมนุษย์จากก้อนเลือดจงอ่านเถิดและผู้อภิบาลของเจ้าทรงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ยิ่ง"

โดยเรื่องเล่าว่า มีเทพองค์หนึ่งมาปรากฏตัวแก่พระมูฮัมมัด โดยบอกให้รู้ว่า พระเจ้าที่แท้จริงมีอยู่องค์เดียว คือ พระอัลเลาะห์ และให้พระมูฮัมมัดเผยแผ่ศาสนา ในเดือนรอมาฎอน ณ ถ้ำฮิรออฺซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้ 40 ปี

พระผู้เป็นเจ้าทรงมีบัญชาให้ท่านศาสดามูฮัมมัด ประกาศอิสลามอย่างลับๆก่อนคือประกาศแก่ญาติผู้ใกล้ชิดเป็นประการแรกหญิงคนแรกที่นับถือศาสนาอิสลาม คือท่านหญิงคาดิยะห์ภรรยาของท่านชายหนุ่มคนแรกที่รับอิสลามคือท่านอบูบักร์ เยาวชนคนแรกที่รับอิสลามคือท่านอลี ซึ่งมีอายุเพียง 8-10ปี ทาสคนแรกคือ ท่านเซอิดซึ่งเป็นบุตรของฮาริซะฮ และต่อมาได้รับกรปลดปล่อยให้เป็นอิสระการประกาศอิสลามอย่างลับๆได้กระทำมาเป็นเวลา 3 ปีสาเหตุที่ประกาศอย่างลับๆนี้เพราะบรรดามุสลิมยังมีกำลังน้อยอยู่ หลังจากที่ท่านศาสดามูฮัมมัด ได้ประกาศศาสนาอย่างลับๆเป็นเวลา 3 ปีแล้วก็ได้รับบัญชาจากพระผู้เป็นเจ้าให้ประกาศอิสลามอย่างเปิดเผยทั้งๆที่ในขณะนั้นมีผู้นับถืออิสลามยังไม่มากนัก

ฮ.ค. ที่ 11 (ค.ศ. 632-633) ปีนี้เป็นปีสุดท้ายแห่งชีวิตของท่านนบี ท่านมิได้ไปไหน เพราะป่วยเนื่องจากยาพิษที่ท่านถูกผู้หญิงยิววางไว้หลายปีแล้ว ได้กำเริบ

ก่อนสิ้นชีพ 3 วันหลังจากทำนมัสการ (ละหมาด) โดยมีคนคอยพยุง แล้วท่านได้กล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่า มุสลิม ถ้าข้าพเจ้าทำผิดต่อใครในพวกท่าน ข้าพเจ้าอยู่นี่ พร้อมที่จะให้คำตอบอันแจ่มแจ้งในเรื่องนั้นๆ ถ้าข้าพเจ้าเป็นหนี้ใคร ข้าพเจ้ายินดีใช้คืนให้ ฯลฯ หน้าแดงเพราะอายในโลกนี้ ดีกว่าอายในโลกหน้า แล้วท่านได้ให้พรแก่ผู้อยู่ในที่นั้น แล้วกำชับให้มุสลิมทุกคนเอาใจใส่ในศาสนา และปฏิบัติตนด้วยใช้ชีวิตให้เป็นประโยชน์ต่อความสงบและใจบุญ

หลักจากนั้นก็มิได้ออกไปร่วมพิธีละหมาด จนบ่ายวันจันทร์ที่ 12 เดือนราบี 1 ฮ.ศ. 11 ตรงกับวันที่ 8 (บางแห่งเป็น 12) มิถุนายน ค.ศ. 632 ท่านนบีได้สิ้นชีพ รวมอายุได้ 62 ปี (นับปีเต็ม)สำเร็จแล้วทำการสอนได้ 22 ปี ศพของท่านบรรจุไว้ที่เมืองมะดีนะฮอยู่ทุกวันนี้


แนวคิดเรื่องนรกสวรรค์

เป็นศาสนาที่ปฏิเสธเรื่องกรรม ถือว่ากรรมมิใช่เรื่องของคนทำเอง แต่เป็นเรื่องของพระเจ้า และปฏิเสธเรื่องสังสารวัฏ แต่มีสวรรค์ นรก ดังนั้น คำสอนจึงเป็นไปเพื่ออยู่ในโลกนี้กับสวรรค์ พื้นฐานของศาสนานี้ที่สำคัญอยู่ที่ศรัทธาแต่พระอัลเลาะฮ์ โดยมีปาฏิหาริย์ อิทธฤทธิ์ของพระองค์เป็นหลักประกอบ แม้การปฏิบัติธรรมหรือทำอะไร แม้แต่ทำสงครามก็เพื่ออัลเลาะฮ์ ดังนั้น จุดมุ่งหมายสูงสุดของศาสนานี้ก็คือ ความโปรดปรานของพระอัลเลาะฮ์ จะได้ไปสวรรค์ไปอยู่ร่วมกับพระอัลเลาะฮ์ และให้คนทั้งโลกเป็นชาติเดียวกัน ภายใต้ร่มเงาของพระอัลเลาะฮ์ (คือเป็นมุสลิมให้หมด)
ความเข้าใจเรื่องสังสารวัฏของมุสลิมในศาสนามุสลิมถือว่า ตายแล้วไม่กลับมาเกิดใหม่อีก เมื่อตายแล้ววิญญาณจะวนเวียนอยู่ที่ศพและกุโบร คือที่ฝังศพของตนจนกว่าจะถึงวันสิ้นโลก เมื่อถึงวันนั้นเทพอิสรอฟิลเป่าสังข์ ดวงวิญญาณทุกดวงจะเข้าร่างแล้วลุกขึ้นจากหลุมฝังศพ เดินไปรับคำพิพากษา ใครจะขึ้นสวรรค์ ลงนรกก็รู้กันวันนั้น ตามความดีความชั่วของตน ขึ้นสวรรค์ก็อยู่เป็นนิรันดร ตกนรกก็ชั่วนิรันดร
9/3/54 โพสต์โดย พิชญกานต์
3 จาก 6
เป็นศาสนาที่มีความเที่ยงเเท้ เเละเป็นศาสนาเดียวที่ พระเจ้าทรงสรรเสริญ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจาก อัลลอฮ์ตะอาลา เป็นผู้สร้างทุกสิ่ง

จงจำไว้  สิ่งที่ในสายตาของคนเรา เห็นสิ่งที่พระเจ้าสร้างขึ้นมาทั้งนั้น ทั้ง สติ  สมอง ร่างกาย  ม้ามีกี่ขา  ถ้าเราใช้สติก็ตอบ มี 4 ขา เเต่ถ้าอัลลอฮ์เกิดให้มี 3 ขา อาจเป็นได้ เพราะพระองค์ทรงให้เป็นให้ตายได้ ควบคุม ทั้งหมด จะให้สัตว์ตัวนี้ มี 3ขา หรือ 4ขาได้  เเต่ทำไมพวกท่านถึงไม่เชื่อในศาสนาของพระเจ้าที่เเท้จริง
จงนำกับไปคิดเเละไตร่ตรองตัวเอง ว่าเมื่อเกิดเราตายไปเราจะไปอยู่ไหน เเละใครจะนำวิญญาณ ออกจากร่างกายของเรา
นอกจาก พระเจ้า
13/3/54 โพสต์โดย howord
4 จาก 6
รูปลักษณ์ของพระเจ้านั้นหรอ ลองดูศึกษาในตัวคุณเอง นั้นเเละคือพระเจ้า
13/3/54 โพสต์โดย howord
5 จาก 6
อัลลอฮ์สำหรับผมคือ ผู้ทรงสร้าง ผูัทรงเริ่มแรก และผู้ทรงไม่ต้องพึ่งพาปัจจัยยังชีพอันใด (แต่ปัจจัยยังชีพต้องพึ่งพา พระองค์) (ขาดพระองค์ไม่ได้) (แม้ผู้ไม่ศรัทธา พระองค์ก็ยังทรงมอบปัจจัยยังชีพด้วย)

อัลลอฮ์ บ้างก็สะกดว่า อัลลอฮฺ, อัลลอหฺ หรือ อัลเลาะห์ ตรงกับภาษาอังกฤษ "GOD"

อิสลามเชื่อว่า อัลลอหฺ คือ พระนามของพระผู้เป็นเจ้า ผู้สร้างมนุษย์ สิ่งมีชีวิต สิ่งไม่มีชีวิต และทุกสรรพสิ่งในจักรวาล พระองค์ทรงมีโดยไร้จุดเริ่มต้น และทรงมีอยู่นิรันดร์โดยไม่มีจุดจบ พระองค์แตกต่างกับทุกสรรพสิ่งอย่างสิ้นเชิง ทรงดำรงด้วยพระองค์เอง มิต้องทรงพึ่งพาสิ่งใด พระองค์เป็นพระผู้เป็นเจ้าเอกองค์เดียว ไม่มีพระผู้เป็นเจ้าอื่นใดอีกนอกเหนือจากพระองค์

ตามความเชื่อของอิสลาม อัลลอฮ์ ทรงมีความสามารถในการบันดาลทุกสรรพสิ่ง ทรงรอบรู้โดยไม่จำกัดขอบเขต ทรงสดับฟังโดยมิต้องพึ่งโสต ทรงเห็นโดยมิต้องใช้สายตา ทรงมีชีวิตและทรงสามารถสื่อสารด้วยคำพูดโดยมิต้องใช้ลิ้น
อัลลอฮ์เป็นพระปฐมนามแห่งพระองค์ พระองค์ทรงมีพระนามอันวิจิตรอื่น ๆ อีกมากถึง 99 พระนาม ซึ่งบ่าวของพระองค์สามารถใช้นามเหล่านั้นเรียกพระองค์ได้
พระองค์ไร้เพศ ไร้ตัณหา ไม่มีคู่ครอง ไม่มีบุตร ไร้ภาคี ไม่มีรูปร่างตัวตน พระอัตมันแห่งพระองค์อยู่นอกเหนือกาละและเทศะ เพราะทั้งสองสิ่งนั้น เป็นสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสร้าง พระองค์ทรงกำหนดระบบและปัจจัยของทุกสรรพสิ่ง อีกทั้งยังได้กำหนดจุดเริ่มต้นและจุดจบของสรรพสิ่งที่พระองค์สร้างทั้งมวล
อัลลอหฺ คืออัตมันที่ทรงสิทธิในการได้รับการเคารพบูชาอย่างแท้จริง ไม่มีสิ่งใดอย่างเด็ดขาดที่ควรแก่การเคารพบูชานอกเหนือจากพระองค์

อัลลอห์ คือผู้ทรงมอบปัจจัยยังชีพ (แม้ผู้ไม่ศรัทธา พระองค์ก็ยังทรงมอบปัจจัยยังชีพ) และพระองค์ถือว่าสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง สวยงาม

รูปลักษณ์ ของพระอัลลอห์ [ผมขอบอกว่า ตั้งแต่พระองค์ทรงสร้างโลก มีผู้ได้เคยพบเห็นพระองค์เพียงไม่กี่ท่านเท่านั้น คือ] [หากตอบว่า พระเ้จ้าอยู่ที่ไหน ให้ตอบว่า พระองค์สถิตอยู่บน บัลลังก์ ในชั้นฟ้าา (หมายถึง สวรรค์ฟ้าชั้นที่ 7) พระองค์ทรงชอบที่จะเทียมบันลังก์ และมีเหล่า มลาอิกะฮ์ (หรือเทวดา) คอยแบกพระองค์ไว้]

- ศาสดา  มูฮัมหมัด ซล. (ศาสดาของ ศาสนาอิสลาม) (ในวันที่ มูฮัมหมัด ได้รับบัญชา จากเทวดา ชื่อ ญิบรีล (หรือเกเบรียล ในคริสต์ศาสนา)) เพื่อรับบัญชาเรื่องการละหมาด ของมนุษย์ชาติ ( และพระองค์ก็กลับมาตอบ เรื่องรูปลักษณ์ของพระองค์ไม่ได้ (ไม่สามารถบรรยายเป็นภาษามนุษย์ได้) )

- เทวดาที่ชื่อ Seraphim(มี 6ปีก)  และ Cherubim (มี4 ปีก)โดย Seraphim จะทำหน้าที่เป็นเหมือน พระสุรเสียงของพระองค์ (พระเจ้าจะไม่ทรงพูดเอง )[ไกล้ชิดพระองค์] และ Seraphim จะมีปีกอีก 1 คู่ไว้ ป้องกันดวงตาตนเอง จากการมองพระองค์ ,และ Cherubim เทวดาผู้ค้ำจุนบัลลังก์แห่งพระเจ้า  (โดย Cherubim ที่มีใบหน้าเป็น มนุษย์ วัว สิงโต อินทรี ) จะคอยแบกพระองค์ไว้บนเกวียน และ Cherubim เคยทำงาน เฝ้าสวนเอเดน อีกด้วย [ไกล้ชิดพระองค์]

- ในวันสิ้นโลก พระองค์ทรงสัญญานว่า มนุษย์ผู้อยู่บน สวรรค์ชั้นที่ 7 จะได้พบเห้นพระองค์ (โดยดวงตา ไม่ลุกไหม้)

- ในคัมภีร์ คริสต์ศาสนา ตอนหนึ่ง (ปฐมกาล.32:23-33 ยาโคบต่อสู้กับพระเจ้า ) ที่เปนีเอล ริมฝั่งแม่น้ำยับบอก ยาโคบพักแรมจากการเดินทางกลับจากบ้านของลาบัน ระหว่างรอพบเอซาว พี่ชายฝาแฝดของตนเอง ในคืนนั้นมีชายคนหนึ่งมาปล้ำสู้กับยาโคบ ตั้งแต่ดึกจนรุ่งเช้า ก็ไม่ปรากฏผลแพ้ชนะ ชายผู้นั้นจึงแตะที่ข้อต่อสะโพกของยาโคบ และทำให้สะโพกของยาโคบนั้นเคล็ดไป และชายผู้นั้นจึงตั้งชื่อใหม่ให้แก่ ยาโคบ ว่า อิสราเอล ซึ่งแปลว่า ผู้ปล้ำสู้กับพระเจ้า[5]

- และอีกตอนหนึ่ง ที่มนุษย์จะได้เห็นพระเจ้าคือ (กองทัพของพระเจ้า ที่จะมาสู้กับ Armageddon) ก่อนวันสิ้นโลกครับ พระองค์จะนำทัพมาโดย พาหนะคล้ายเกวียน (ผมสับสนเรื่อง พาหนะของพระองค์ และก็กองทหารรถศึกของพระเจ้า มากเลย) ผมจำไม่ได้แล้วหละ ว่าสัตว์ที่ลากจูง เกวียนของอัลลอฮ์ เป็นชนิดใด .... แต่จำได้ว่า พระองค์จะนำพาทัพสวรรค์ มาจากน่านฟ้าทิศตะวันออกครับ

แต่ที่เหนืออื่นใด จริงๆแล้ว พระอัตมันแห่งพระองค์อยู่นอกเหนือกาละและเทศะ  (พระองค์ไม่จำเป็นต้องเทียมเกวียน หรือแบกพระองค์ไว้ ใดๆทั้งนั้น) (พระองค์แตกต่างกับทุกสรรพสิ่งอย่างสิ้นเชิง ทรงดำรงด้วยพระองค์เอง มิต้องทรงพึ่งพาสิ่งใด ทรงสดับฟังโดยมิต้องพึ่งโสต ทรงเห็นโดยมิต้องใช้สายตา ทรงมีชีวิตและทรงสามารถสื่อสารด้วยคำพูดโดยมิต้องใช้ลิ้น ) [บทสวรรเสริญ] พระองค์ทรงพระนามอันวิจิตรอื่น ๆ อีกมากถึง 99 พระนาม อันในแต่ละ สากลจักรวาล ( โลกอื่นๆ โลกแห่งสัตว์ โลกแห่งมด โลกแห่งน้ำ โลกแห่งสัตว์ที่อาศัยในอากาศ โลกในจักรวาลอื่นๆที่เราไม่รู้จัก )

รูปลักษณ์ของพระองค์ หากมองดูในลักษณะ การเรียกขาน ของสิ่งมีชีวิตอื่นๆ คือ เช่น

อัรเราะฮฺมาน - ผู้ทรงกรุณาปราณี
อัรเราะฮีม - ผู้ทรงเมตตาเสมอ
อัลมาลิก - ผู้ทรงอภิสิทธิ์
อัลกุดดูส - ผู้ทรงบริสุทธิ์ยิ่ง
อัสสะลาม - ผู้ทรงสันติ (ศานติ)
อัลมุอ์มิน - ผู้ทรงประสาทความปลอดภัย
อัลมุฮัยมิน - ผู้ทรงคุ้มครอง
อัลอะซีซ - ผู้ทรงเดชานุภาพ
อัลญับบารฺ - ผู้ทรงอานุภาพ
อัลมุตะกับบิรฺ - ผู้ทรงเกรียงไกร
อัลคอลิก - ผู้ทรงสร้างสรรค์
อัลบาริอฺ - ผู้ทรงให้บังเกิดอย่างครบครัน
อัลมุเศาวิรฺ - ผู้ทรงรังสรรค์รูปพรรณสันฐาน
อัลฆ็อฟฟารฺ - ผู้ทรงอภัยโทษ
อัลเกาะหฺหารฺ - ผู้ทรงพิชิตโดยเด็ดขาด
อัลวะหฺหาบ - ผู้ทรงประทานอย่างล้นเหลือ
อัลร็อซซาก - ผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพ
อัลฟัตตาฮฺ - ผู้ทรงพิพากษา
อัลอะลีม - ผู้ทรงรอบรู้, สัพพัญญู
อัลกอบิฎ - ผู้ทรงยับยั้งทุกสิ่งไว้ตามปริมาณของมัน
อัลบาซิฏ - ผู้ทรงประทานความมั่งคั่ง
อัลคอฟิฎ - ผู้ทรงทำให้ตกต่ำ
อัลรอฟิอฺ - ผู้ทรงยกย่อง, สรรเสริญ
อัลมุอิซซุ - ผู้ทรงให้เกียรติแก่ปวงบ่าวที่ศรัทธา
อัลมุซิลลุ - ผู้ทรงลดเกียรติของผู้ฝ่าฝืน
อัลสะมีอฺ - ผู้ทรงได้ยิน
อัลบะศีรฺ - ผู้ทรงเห็น
อัลฮะกัม - ผู้ทรงยุติธรรมยิ่ง
อัลอัดลฺ - ผู้ทรงเที่ยงธรรม
อัลละฏีฟ - ผู้ทรงอ่อนโยน
อัลเคาะบีรฺ - ผู้ทรงตระหนักในทุกสิ่ง
อัลฮะลีม - ผู้ทรงขันติ
อัลอะซีม - ผู้ทรงยิ่งใหญ่
อัลเฆาะฟูรฺ - ผู้ทรงอภัยโทษ
อัลชะกูรฺ - ผู้ทรงประทานรางวัลตอบแทน
อัลอะลีย์ - ผู้ทรงสูงสุด
อัลกะบีรฺ - ผู้ทรงยิ่งใหญ่
อัลฮะฟีซ - ผู้ทรงปกป้องดูแล, พิทักษ์, บริรักษ์
อัลมุกีต - ผู้ทรงทำนุบำรุง
อัลฮะสีบ - ผู้ทรงคำนวณในการชำระบัญชี
อัลญะลีล - ผู้ทรงมหิธานุภาพ
อัลกะรีม - ผู้ทรงเกียรติ
อัรร่อกีบ - ผู้ทรงเฝ้าดูแล
อัลมุญีบ - ผู้ทรงตอบสนองการขอพร
อัลวาซิอฺ - ผู้ทรงไพศาล
อัลฮะกีม - ผู้ทรงปรีชาญาณ
อัลวะดูด - ผู้ทรงรักใคร่
อัลมะญีด - ผู้ทรงไพโรจน์
อัลบาอิษ - ผู้ทรงให้คนตายฟื้นคืนชีพ
อัชชะฮีด - ผู้ทรงเป็นพยาน
อัลฮักกฺ - ผู้ทรงสัจจะ
อัลวะกีล - ผู้ทรงอภิรักษ
อัลเกาะวีย์ - ผู้ทรงพลานุภาพ
อัลมะตีน - ผู้ทรงมั่นคง
อัลวะลีย์ - ผู้ทรงคุ้มครอง, ทรงเป็นมิตร
อัลฮะมีด - ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ
อัลมุหฺศี - ผู้ทรงรอบรู้ยิ่งโดยไม่มีสิ่งใดรอดพ้นการรอบรู้ของพระองค์
อัลมุบดิอฺ- ผู้ทรงเริ่มแรก (ปฐม)
อัลมุอีด - ผู้ทรงให้สิ่งที่พินาศกลับปรากฏขึ้นอีก
อัลมุฮฺยี - ผู้ทรงประทานชีวิต
อัลมุมีต - ผู้ทรงประทานความตาย
อัลฮัยยุ - ผู้ทรงนิรันดร์
อัลก็อยยูม - ผู้ทรงอนันตกาล
อัลวาญิด - ผู้ทรงค้นพบ
อัลมาญิด - ผู้ทรงประเสริฐยิ่ง
อัลวาฮิด - ทรงเป็นองค์เดียวของพระเจ้าที่แท้จริง
อัลอะฮัด - ผู้ทรงเอกะ
อัศเศาะมัดฺ - ผู้ทรงเป็นสรณ
อัลกอดิรฺ - ผู้ทรงอำนาจ, ฤทธานุภาพ
อัลมุกตะดิรฺ - ผู้ทรงอานุภาพและอำนาจที่จะกระทำสิ่งใดตามพระประสงค์ (ศักดานุภาพ)
อัลมุก็อดดิม - ผู้ทรงนำมาต่อหน้าหรือข้างหน้า
อัลมุอัคคิรฺ - ผู้ประทานให้มีวาระสิ้นสุด (กำหนด)
อัลเอาวัล - ผู้ทรงเป็นองค์แรก
อัลอาคิรฺ - ผู้ทรงเป็นองค์สุดท้าย
อัซซอหิรฺ - ผู้ทรงประจักษ์
อัลบาฏิน - ผู้ทรงเร้นลับ พ้นญาณวิสัย
อัลวาลี - ผู้ทรงดูแล-คุ้มครอง (บริบาล)
อัลมุตะอาลี - ผู้ทรงสูงสุดยิ่งในทุกกรณี ไม่มีความเท็จย่างกรายพระองคได้
อัลบัรฺรุ - ผู้ทรงอ่อนโยน, อ่อนน้อม
อัตเตาวาบ - ผู้ทรงนิรโทษโดยปรานี
อัลมุนตะกิม - ผู้ทรงลงโทษที่เหมาะสมแก่ความประพฤติ
อัลอัฟวุ - ผู้ทรงอภัย ทรงลบล้างความผิด
อัรฺเราะอูฟ - ผู้ทรงปรานีเอ็นดู
อัลมาลิกุลมุลกิ - ผู้ทรงราชันย์
ซุลญะลาลิ วัล-อิกรอม - ผู้ทรงเกียรติยศ
อัลมุกซิฏ - ผู้ทรงดำรงความยุติธรรม
อัลญามิอฺ - ผู้ทรงรวบรวม
อัลเฆาะนีย์ - ผู้ทรงร่ำรวยอย่างล้นเหลือ, มหัทธนะ
อัลมุฆนี- ผู้ทรงประทานความพอเพียง, ทรงบริบูรณ์
อัลมานิอฺ - ผู้ทรงยับยั้ง
อัฎฎอรฺรุ - ผู้ทรงให้ลำบากเพื่อลงโทษและทดสอบ
อันนาฟิอฺ - ผู้อำนวยคุณประโยชน์ (คุณูปการ)
อันนูร - ผู้ทรงจำรัส
อัลฮาดี - ผู้ทรงนำทาง
อัลบะดีอฺ - ผู้ทรงประดิษฐ์-บันดาล, เสกสรร
อัลบากี - ผู้ทรงคงอยู่แม้ทุกสิ่งพินาศ
อัลวาริษ - ผู้ทรงการุญ
อัรฺเราะชีด - ผู้ทรงเที่ยงธรรม
อัศเศาะบูรฺ - ผู้ทรงอดทน

อัลลอหฺได้บัญชาให้มนุษย์เรียกพระองค์ด้วยพระนามอันงดงามเหล่านั้นได้ (ไม้เว้นแม้สัตว์)

สรุปลูกลัษณ์ของพระองค์ ในหมู่มนุษย์นั้น ท่านศาสดา มูฮํมหมัดเท่านั้นที่ทราบ และเหล่าเทาวดา ผู้ไกล้ชิดของพระองค์เท่านั้นที่รู้ เว้นแต่ว่า เราจะจ้องมองพระองค์ด้วยสายตา อันเผาไหม้ เนื่องมาจาก มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีขีดจำกัด และอ่อนแอ (แต่ผมขอเรียนให้ทราบว่า เราจะได้พบพระองค์แน่นอน ในสวรรค์ชั้นที่ 7 อามีน...) Mahdi_Thailand
16/3/54 โพสต์โดย Pmadee
6 จาก 6
อัลลอฮ์สำหรับผมคือผู้เป็นเจ้าของคุณลักษณะดังนี้  อัรเราะฮฺมาน - ผู้ทรงกรุณาปราณี
อัรเราะฮีม - ผู้ทรงเมตตาเสมอ
อัลมาลิก - ผู้ทรงอภิสิทธิ์
อัลกุดดูส - ผู้ทรงบริสุทธิ์ยิ่ง
อัสสะลาม - ผู้ทรงสันติ (ศานติ)
อัลมุอ์มิน - ผู้ทรงประสาทความปลอดภัย
อัลมุฮัยมิน - ผู้ทรงคุ้มครอง
อัลอะซีซ - ผู้ทรงเดชานุภาพ
อัลญับบารฺ - ผู้ทรงอานุภาพ
อัลมุตะกับบิรฺ - ผู้ทรงเกรียงไกร
อัลคอลิก - ผู้ทรงสร้างสรรค์
อัลบาริอฺ - ผู้ทรงให้บังเกิดอย่างครบครัน
อัลมุเศาวิรฺ - ผู้ทรงรังสรรค์รูปพรรณสันฐาน
อัลฆ็อฟฟารฺ - ผู้ทรงอภัยโทษ
อัลเกาะหฺหารฺ - ผู้ทรงพิชิตโดยเด็ดขาด
อัลวะหฺหาบ - ผู้ทรงประทานอย่างล้นเหลือ
อัลร็อซซาก - ผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพ
อัลฟัตตาฮฺ - ผู้ทรงพิพากษา
อัลอะลีม - ผู้ทรงรอบรู้, สัพพัญญู
อัลกอบิฎ - ผู้ทรงยับยั้งทุกสิ่งไว้ตามปริมาณของมัน
อัลบาซิฏ - ผู้ทรงประทานความมั่งคั่ง
อัลคอฟิฎ - ผู้ทรงทำให้ตกต่ำ
อัลรอฟิอฺ - ผู้ทรงยกย่อง, สรรเสริญ
อัลมุอิซซุ - ผู้ทรงให้เกียรติแก่ปวงบ่าวที่ศรัทธา
อัลมุซิลลุ - ผู้ทรงลดเกียรติของผู้ฝ่าฝืน
อัลสะมีอฺ - ผู้ทรงได้ยิน
อัลบะศีรฺ - ผู้ทรงเห็น
อัลฮะกัม - ผู้ทรงยุติธรรมยิ่ง
อัลอัดลฺ - ผู้ทรงเที่ยงธรรม
อัลละฏีฟ - ผู้ทรงอ่อนโยน
อัลเคาะบีรฺ - ผู้ทรงตระหนักในทุกสิ่ง
อัลฮะลีม - ผู้ทรงขันติ
อัลอะซีม - ผู้ทรงยิ่งใหญ่
อัลเฆาะฟูรฺ - ผู้ทรงอภัยโทษ
อัลชะกูรฺ - ผู้ทรงประทานรางวัลตอบแทน
อัลอะลีย์ - ผู้ทรงสูงสุด
อัลกะบีรฺ - ผู้ทรงยิ่งใหญ่
อัลฮะฟีซ - ผู้ทรงปกป้องดูแล, พิทักษ์, บริรักษ์
อัลมุกีต - ผู้ทรงทำนุบำรุง
อัลฮะสีบ - ผู้ทรงคำนวณในการชำระบัญชี
อัลญะลีล - ผู้ทรงมหิธานุภาพ
อัลกะรีม - ผู้ทรงเกียรติ
อัรร่อกีบ - ผู้ทรงเฝ้าดูแล
อัลมุญีบ - ผู้ทรงตอบสนองการขอพร
อัลวาซิอฺ - ผู้ทรงไพศาล
อัลฮะกีม - ผู้ทรงปรีชาญาณ
อัลวะดูด - ผู้ทรงรักใคร่
อัลมะญีด - ผู้ทรงไพโรจน์
อัลบาอิษ - ผู้ทรงให้คนตายฟื้นคืนชีพ
อัชชะฮีด - ผู้ทรงเป็นพยาน
อัลฮักกฺ - ผู้ทรงสัจจะ
อัลวะกีล - ผู้ทรงอภิรักษ
อัลเกาะวีย์ - ผู้ทรงพลานุภาพ
อัลมะตีน - ผู้ทรงมั่นคง
อัลวะลีย์ - ผู้ทรงคุ้มครอง, ทรงเป็นมิตร
อัลฮะมีด - ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ
อัลมุหฺศี - ผู้ทรงรอบรู้ยิ่งโดยไม่มีสิ่งใดรอดพ้นการรอบรู้ของพระองค์
อัลมุบดิอฺ- ผู้ทรงเริ่มแรก (ปฐม)
อัลมุอีด - ผู้ทรงให้สิ่งที่พินาศกลับปรากฏขึ้นอีก
อัลมุฮฺยี - ผู้ทรงประทานชีวิต
อัลมุมีต - ผู้ทรงประทานความตาย
อัลฮัยยุ - ผู้ทรงนิรันดร์
อัลก็อยยูม - ผู้ทรงอนันตกาล
อัลวาญิด - ผู้ทรงค้นพบ
อัลมาญิด - ผู้ทรงประเสริฐยิ่ง
อัลวาฮิด - ทรงเป็นองค์เดียวของพระเจ้าที่แท้จริง
อัลอะฮัด - ผู้ทรงเอกะ
อัศเศาะมัดฺ - ผู้ทรงเป็นสรณ
อัลกอดิรฺ - ผู้ทรงอำนาจ, ฤทธานุภาพ
อัลมุกตะดิรฺ - ผู้ทรงอานุภาพและอำนาจที่จะกระทำสิ่งใดตามพระประสงค์ (ศักดานุภาพ)
อัลมุก็อดดิม - ผู้ทรงนำมาต่อหน้าหรือข้างหน้า
อัลมุอัคคิรฺ - ผู้ประทานให้มีวาระสิ้นสุด (กำหนด)
อัลเอาวัล - ผู้ทรงเป็นองค์แรก
อัลอาคิรฺ - ผู้ทรงเป็นองค์สุดท้าย
อัซซอหิรฺ - ผู้ทรงประจักษ์
อัลบาฏิน - ผู้ทรงเร้นลับ พ้นญาณวิสัย
อัลวาลี - ผู้ทรงดูแล-คุ้มครอง (บริบาล)
อัลมุตะอาลี - ผู้ทรงสูงสุดยิ่งในทุกกรณี ไม่มีความเท็จย่างกรายพระองคได้
อัลบัรฺรุ - ผู้ทรงอ่อนโยน, อ่อนน้อม
อัตเตาวาบ - ผู้ทรงนิรโทษโดยปรานี
อัลมุนตะกิม - ผู้ทรงลงโทษที่เหมาะสมแก่ความประพฤติ
อัลอัฟวุ - ผู้ทรงอภัย ทรงลบล้างความผิด
อัรฺเราะอูฟ - ผู้ทรงปรานีเอ็นดู
อัลมาลิกุลมุลกิ - ผู้ทรงราชันย์
ซุลญะลาลิ วัล-อิกรอม - ผู้ทรงเกียรติยศ
อัลมุกซิฏ - ผู้ทรงดำรงความยุติธรรม
อัลญามิอฺ - ผู้ทรงรวบรวม
อัลเฆาะนีย์ - ผู้ทรงร่ำรวยอย่างล้นเหลือ, มหัทธนะ
อัลมุฆนี- ผู้ทรงประทานความพอเพียง, ทรงบริบูรณ์
อัลมานิอฺ - ผู้ทรงยับยั้ง
อัฎฎอรฺรุ - ผู้ทรงให้ลำบากเพื่อลงโทษและทดสอบ
อันนาฟิอฺ - ผู้อำนวยคุณประโยชน์ (คุณูปการ)
อันนูร - ผู้ทรงจำรัส
อัลฮาดี - ผู้ทรงนำทาง
อัลบะดีอฺ - ผู้ทรงประดิษฐ์-บันดาล, เสกสรร
อัลบากี - ผู้ทรงคงอยู่แม้ทุกสิ่งพินาศ
อัลวาริษ - ผู้ทรงการุญ
อัรฺเราะชีด - ผู้ทรงเที่ยงธรรม
อัศเศาะบูรฺ - ผู้ทรงอดทน

อัลลอหฺได้บัญชาให้มนุษย์เรียกพระองค์ด้วยพระนามอันงดงาม     และหากมนุษยชาติมีคุณลักษณะเพียงบางส่วนหรือทั้งหมดโลกคงจะสงบสุขนะครับ      จงเมตตา กรุณา  สามัคคี  นะครับทุกๆคน
18/3/54 โพสต์โดย ตะวันแห่งธรรม
นอกจากนี้คุณอาจสนใจ
ทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดี จริงหรือ?
ศาสนาของพระเจ้า (ISLAM) ศาสนาแห่งความสงบสุข
ทำไมคนจำนวนมากถึงนับถือ ศาสนาอิสลาม
ทำไมชาวอิสลามถึงมาทำลายวัดด้วย
ประเทศไทยนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนีย์เพราะเหตุอะไร
เข้าสู่ระบบ
ดู กูรู ใน: โทรศัพท์มือถือ | คลาสสิก
©2014 Google - นโยบายส่วนบุคคล - ผู้ช่วยกูรู