หน้าแรก > คำถาม
คำถาม
ช่วยถอดคำประพันธ์โคลงโลกนิติ บทนี้ให้เป็นบทร้อยแก้วหน่อยนะค่ะ
"ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้    มีพรรณ
ภายนอกแดงดูฉัน      ซาดบ้าย
ภายในย่อมมีแมลงวัน  หนอนบ่อน
ดุจดั่งคนใจร้าย           นอกนั้นดูงาม"
ตามนี้เลยค่ะ รบกวนช่วยหน่อยนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
กาพย์กลอน | การศึกษา | การแปล | ภาษาไทย 7/12/54 โพสต์โดย Maple Colorful
คำตอบ
1 จาก 15
เคยมีการถอดแล้วเมื่อไม่นานมานี้ หาดูนะ
9/12/54 โพสต์โดย KapomPeek
2 จาก 15
ผลมะเดื่อเมื่อสุกมีสีแดงสวยงาม แต่ภายในเต็มไปด้วยหนอนแมลงวัน

เปรียบได้กับคนใจร้าย ที่ภายนอกดูมีเมตตากรุณา แต่จริงๆ แล้วจิตใจโหดเหี้ยม

หรือเปรียบได้กับคนที่บุคลิกลักษณะภายนอกดี แต่งเนื้อแต่งตัวดี กริยาดูเป็นผู้ดี แต่จริงๆ แล้วอาจจะเป็นโจรในเสื้อสูทก็ได้

ฉะนั้นจึงไม่ควรตัดสินคน โดยดูจากลักษณะภายนอกที่ดูดีแต่เพียงอย่างเดียว
25/7/55 โพสต์โดย โคลม
3 จาก 15
ถ้าอยากให้ถอดประพันธ์อีก บอกได้นะคะ เดี๋ยวหามาให้ค่ะ
25/7/55 โพสต์โดย โคลม
4 จาก 15
สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ                    ในตน

กินกัดเนื้อเหล็กจน                              กร่อนขร้ำ

บาปเกิดแก่ตนคน                                เป็นบาป

บาปย่อมทำโทษซ้ำ                              ใส่ผู้บาปเองฯ

ถอดความ สนิมเหล็กเกิดจากเนื้อเหล็กที่มีมลทินแล้วกัดกินเนื้อเหล็กจนผุกร่อนคร่ำคร่าผลบาปหยาบช้าเกิดขึ้นแต่ตัวคนทำบาป แล้วสาปใส่โทษแก่คนทำให้ทนทุกข์ไปเอง



โคควายวายชีพได้                         เขาหนัง

เป็นสิ่งเป็นอันยัง                                 อยู่ไซร้

คนเด็ดดับสูญสัง-                                ขารร่าง

เป็นชื่อเป็นเสียงได้                             แต่ร้ายกับดี

ถอดความ วัวควายเมื่อตายแล้วยังมีเขามีหนังเป็นสิ่งที่เหลืออยู่ในภายหลังให้เห็นได้คนเราเมื่อตายไปร่างกายก็สูญหมดสิ่งที่ยังเหลือปรากฎคือความชั่วและความดี สอนให้มีความเพียรในการศึกษาเล่าเรียน



ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น                       นักเรียน

ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร                              ผ่ายหน้า

คนขี้เกียจเกลียดหน่ายเวียน               วนจิต

กลอุทกในตระกร้า                              เปี่ยมล้นฤามี

ถอดความ คนฉลาดย่อมหมั่นแสวงหาความรู้พยายามบากบั่นไปเพื่อประโยชน์ในภายหน้าคนเกียจคร้านมีแต่ความเบื่อหน่ายอยู่ในน้ำจิต (ไม่คิดทำอัดใด)ดั่งน้ำไม่มีวันล้นตระกร้าได้ สอนให้รู้จักประมาณตน



นกน้อยขนน้อยแต่                         พอตัว

รังแต่งจุเมียผัว                                      อยู่ได้

มักใหญ่ย่อมคนหวัว                           ไพเพศ

ทำแต่พอตัวไซร้                                   อย่าให้คนหยันฯ

ถอดความ นกตัวน้อยขนมันก็น้อยพอสมกับตัวถึงทำรังก็เพียงให้เมียกับผัวพออยู่อาศัยคนมีความสามารถน้อยแต่คิดการใหญ่คนเขาก็เย้ยเยอะจึงควรทำให้พอเหมาะกับตัวอย่าให้คนเขาเย้ยหยัน สอนให้รู้จักพิจารณาคน

ก้านบัวบอกลึกตื้น                          ชลธาร

มารยาทส่อสันดาน                             ชาติเชื้อ

โฉดฉลาดเพราะคำขาน                     ควรทราบ

หย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ                    บอกร้ายแสลงดินฯ



ถอดความ ความยาวของก้านบัวบอกให้รู้ความลึกตื้นของน้ำกิริยามารายาทเป็นเครื่องนำให้รู้จักวงค์ตระกูลที่อบรมมาถ้อยคำที่เจรจาบอกให้รุ้ว่าโง่หรือฉลาดถ้าหญ้าเหี่ยวแห้งแดงดาษบอกให้รู้ว่าดินตรงนั้นไม่ดี



พระสมุทรสุดลึกล้น                 คณนา

สายดิ่งทิ้งทอดมา                   หยั่งได้

เขาสูงอาจวัดวา                     กำหนด

จิตมนุษย์นี้ไซร้                                    ยากแท้หยั่งถึงฯ

ถอดความ มหาสมุทรถึงจะลึกเพียงไรก็อาจทอดสายดิ่งวัดดูได้ภูเขาแม้จะสูงปานไรก็อาจกำหนดวัดดูได้แต่น้ำจิตน้ำใจของมนุษนี้สิยากนักที่จะหยั่งวัดดูได้ว่าดีร้ายประการไร สอนไม่ให้ทำตามอย่างผู้อื่น

                 แถมให้ค่ะ  ^-^
25/7/55 โพสต์โดย โคลม
5 จาก 15
ช้วยเเปลอันนี้ให้ใด้ความหมายลึกซึ้งเเละเปรียบเหมือนสำนวนสุภาสิตอะไรช้วยหน่อยนะคัฟ                                                                                                     ขนุนสุกสล้างเเห่ง                                   สาขา                                                      ภายนอกเห็นหนามหนา                            หนั่นเเท้                                          ภายในย่อมรสา                                        เอมโอช                                          สาธุชนนั่นเเล้                                          เลิศด้วยดวงไจ
15/11/55 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
6 จาก 15
เรื่องโคลงโลกนิติ
9/1/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
7 จาก 15
ปลาร้าพันห่อด้วย  ใบคา
ใบก็เหม็นคาวปลา  คละคลุ้ง
คือคนหมู่ไปหา       คบเพื่อน พาลนา
ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง      เฟื่องให้เสียพงศ์
14/1/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
8 จาก 15
ปลาร้าพันห่อด้วย  ใบคา
ใบก็เหม็นคาวปลา  คละคลุ้ง
คือคนหมู่ไปหา       คบเพื่อน พาลนา
ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง      เฟื่องให้เสียพงศ์
ช่วยถอดหน่อยครับ
14/1/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
9 จาก 15
เมื่อนั้น
17/6/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
10 จาก 15
ช่วยด้วยนะครับ
สูงสารสี่เท้าย่าง    เหยียบหยัน
บางคาบเชี่ยวไปพลัน   พลวกพริ้ง
ประมาณนี้ครับ
2/7/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
11 จาก 15
แคคางข่อยขึ้น
19/8/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
12 จาก 15
แล้วอันนี้เป็นโครงบทที่เท่าไหร่หรอค่ะ??
20/8/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
13 จาก 15
การคบคนอย่าดูเพียงเเต่ภายนอก
20/11/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
14 จาก 15
เห็นท่านมีอย่าเคลิ้ม              ใจตาม
เรายากหากใจงาม                    อย่าคราน
อุตสาห์พยายาม                       การกิจ
เอาเยี่ยงอย่างเพื่อนบ้าน           อย่าท้อทำกิน
22/12/56 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
15 จาก 15
หลีกเกวียนให้หลีกห้า   ศอกหมาย
ม้าหลีกสิบศอกกราย      อย่าใกล้
ช้างยี่สอบศอกคลาย     คลาดลาด
เห็นทรชนหลีกให้         ห่างพ้นลับตา
8/1/57 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
นอกจากนี้คุณอาจสนใจ
การอ่านออกเสียงบทร้อยแก้วและบทร้อยกรองผู้อ่านควรปฏิบัติอย่างไร
ใครแต่งโคลงสี่สุภาพ บทนี้ ?
กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง
ช่วยถอดความ โคลงโลกนิติหน่อยสิค่ะ
ช่วยแต่งโคลงสี่สุภาพต่อหน่อยน่ะค่ะ แต่งแล้ว1บท คิดไม่ออกแล้วจริงๆ
เข้าสู่ระบบ
ดู กูรู ใน: โทรศัพท์มือถือ | คลาสสิก
©2014 Google - นโยบายส่วนบุคคล - ผู้ช่วยกูรู