หน้าแรก > คำถาม
คำถาม
วรรณกรรมท้องถิ่นคืออะไร
วรรณกรรม | วัฒนธรรม 1/2/51 โพสต์โดย กูเกิลกูรู
คำตอบ
1 จาก 4
วรรณกรรมท้องถิ่น หมายถึง ผลผลิตจากภูมิปัญญาท้องถิ่นหรือปราชญ์พื้นบ้านที่สร้างสรรค์งานเขียนขึ้นมาในรูปต่างๆ เช่น เพลง เรื่องเล่า นิทาน ตำนานและข้อเขียน เพื่อตอบสนองความต้องการของคนในสังคมแต่ละท้องถิ่น
26/3/51 โพสต์โดย jkumbe14
2 จาก 4
ความหมายของวรรณกรรมท้องถิ่น

วรรณกรรมท้องถิ่น หมายถึง วรรณกรรมมุขปาฐะและวรรณกรรมลายลักษณ์อักษรที่ถ่ายทอดในกลุ่มชนหนึ่งกลุ่มชนใดในท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งมาเป็นเวลานาน ผู้เล่าหรือผู้เขียนเป็นคนในท้องถิ่นถ่ายทอดให้แก่คนในท้องถิ่นเดียวกับตนโดยการบอกเล่าหรือเขียนบันทึก ไว้

วรรณกรรมท้องถิ่นที่เป็นวรรณกรรมมุขปาฐะ ได้แก่ เพลงพื้นบ้าน นิทานพื้นบ้าน

          สำนวนโวหาร ภาษิต ปริศนาคำทาย คำกล่าวในพิธีกรรมต่างๆ เช่น คู่สู่ขวัญ คาถา เป็นต้นและบทที่ใช้ในการแสดงพื้นบ้านวรรณกรรมเหล่านี้ล้วนสืบทอดกันมาตามประเพณื จากคนรุ่นก่อนสู่คนรุ่นหลัง โดยการเล่าการขับ การร้อง และการแสดงส่วนวรรณกรรมท้องถิ่นที่ถ่ายทอดด้วยตัว เขียนที่เรียกว่าวรรณกรรมลายลักษณ์เป็นวรรณกรรมที่กวืในท้องถิ่นแต่งขึ้นและบันทึกด้วยตัวอักษรที่ใช้กันในท้องถิ่น ส่วนใหญ่มีเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนา นิทานที่มี คติสอนใจ คำสอนเชิงจริยธรรม บันทึกทางประวัติศาสตร์ในท้องถิ่น และตำราความรู้ต่างๆ

เนื่องจากกวีหรือผู้คัดลอกต้องเป็นผู้รู้หนังสือ จึงเป็นหน้าที่ของพระภิกษุโดยบรรยาย

         ในวันธรรมสวนะและวันสำคัญทางประเพณี พระสงฆ์จะนาหนังสือมาอ่านให้ญาติโยมฟังเป็นการถ่ายทอดวรรณกรรมสู่ประชาชน ขณะเดียวกันคนไทยในทุกท้องถิ่นก็เคยมีความเชื่อร่วมกันว่า การสร้างหนังสือถวายวัดเป็นการสืบทอดพระศาสนาอย่างหนึ่ง จึงทำให้เกิดประเพณีการแต่งหนังสือและการคัดลอกหนังสือเก็บไว้ที่วัด วัดจึงเป็นศูนย์กลางสำคัญในการเผยแพร่วรรณกรรมลายลักษณ์ของท้องถิ่น
18/6/53 โพสต์โดย หมอคอมตายเพราะคอม
3 จาก 4
คือ วรรณกรรมที่บรรพบุรุษได้สร้างเอาไว้รึเปล่านะ! หรือไม่ก็เค้าแต่งเกี่ยวกับท้องถิ่นนั้นๆ...
17/4/54 โพสต์โดย โคมรัตติกาล
4 จาก 4
วรรณกรรมพื้นบ้าน หมายถึง ผลงานที่เกิดขึ้นจากการใช้ภาษาโดยการพูดและการเขียนของกลุ่มชนในแต่ละท้องถิ่น เช่น วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ วรรณกรรมพื้นบ้านภาคอีสาน วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้ เป็นต้น ซื่งในแต่ละท้องถิ่นก็จะใช้ภาษาพื้นบ้านในการถ่ายทอดเป็นเอกลักษณ์

วรรณกรรมที่สื่อเรื่องราวด้านต่างๆ ของท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น จารีตประเพณี ชีวิตความเป็นอยู่ สภาพเศรษฐกิจและสังคม ทัศนคติ ค่านิยม ตลอดจนความเชื่อต่างๆ ของบรรพบุรุษ อันเป็นพื้นฐานของความคิดและพฤติกรรมของคนในปัจจุบัน

ลักษณะของวรรณกรรมพื้นบ้าน
1.เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาจากมุขปาฐะ คือ เป็นการเล่าสืบต่อกันมาจากปากต่อปากและแพร่หลายกันอยู่ในกลุ่มชนท้องถิ่น
2.เป็นแหล่งข้อมูลที่บันทึกข้อมูลด้านขนบธรรมเนียมประเพณีของกลุ่มชนท้องถิ่น อันเป็นแบบฉบับให้คนยุคต่อมาเชื่อถือและปฏิบัติตาม
3.มักไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง เพราะเป็นเรื่องที่บอกเล่าสืบต่อกันมาจากปากต่อปาก
4.ใช้ภาษาท้องถิ่น ลักษณะถ้อยคำเป็นคำง่ายๆ สื่อความหมายตรงไปตรงมา
5.สนองความต้องการของกลุ่มชนในท้องถิ่น เช่น
1.เพื่อความบันเทิง
2.เพื่ออธิบายสิ่งที่คนในสมัยนั้นยังไม่เข้าใจ
3.เพื่อสอนจริยธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีและพฤติกรรมด้านต่างๆ

ประเภทของวรรณกรรมพื้นบ้าน1.จำแนกโดยอาศัยเขตท้องถิ่นได้ ๔ ประเภท คือ
1.วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ (วรรณกรรมล้านนา)
2.วรรณกรรมพื้นบ้านภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
3.วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้
4.วรรณกรรมพื้นบ้านภาคกลาง
2.จำแนกตามวิธีการบันทึก ได้ ๒ ประเภท คือ
1.วรรณกรรมมุขปาฐะ หมายถึง วรรณกรรมที่ใช้วิธีเล่าจากปากต่อปาก ไม่มีการบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร
2.วรรณกรรมลายลักษณ์อักษร หมายถึง วรรณกรรมที่บันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร
16/7/54 โพสต์โดย นายเสกสรรค์ คำไล่
นอกจากนี้คุณอาจสนใจ
แล้วรามเกียรติ์เป็นวรรณกรรมรึป่าวคะ
เทศบาลคืออะไร
"นายทุนขุนศึก" หมายความว่าอะไรครับ?
ถ้าคุณเป็นนายกฯคุณจะทำอย่างไร
เวลาคุยกับเพื่อน ในเพส หรือ แชทกันในช่องทางต่างๆในอินเตอร์เน็ต คุณพิมพ์ เป็นภาษา ท้องถิ่นหรือพิมพ์ภาษากลางครับ
เข้าสู่ระบบ
ดู กูรู ใน: โทรศัพท์มือถือ | คลาสสิก
©2014 Google - นโยบายส่วนบุคคล - ผู้ช่วยกูรู