หน้าแรก > คำถาม
คำถาม
ประวัติ เรื่องนางผมหอม
อักษรศาสตร์ | กาพย์กลอน 20/1/53 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
คำตอบ
1 จาก 2
ในอดีตกาลนานมาแล้ว มีเมืองหนึ่งชื่อ นครอินทร์ปัฐถา ไกล้กับชายป่าหิมพานต์ มีหญิงสาวนางหนึ่งชื่อจันฑา สมัยก่อนนั้น ป่าดงพงไพรมีผลหมากรากไม้อุดมสมบูรณ์ คนส่วนมากจึงชอบเข้าป่าเพื่อทำมาหากินเป็นนิจ วันหนึ่งนางจันฑา เข้าป่าเพื่อหาผลไม้เธอ จนจะเที่ยงวันหิวก็หิว เหนื่อย ก็เหนื่อย หาน้ำจะกลืนลงคอก็ไม่มี เธอจึงอธิษฐานลงกับพื้นพสุธาว่า รุกขเทพยดา เจ้าที่รักษาป่าดงพงไพรทั้งหลายข้าหมดปัญญาจะหาน้ำดื่มได้แล้วถ้าบุญวาสนามี ก็ขอให้ข้าได้น้ำที่ดื่มได้โดยพลันเทอญ

      คำอธิษฐานของนาง ร้อนถึงวิษณุกรรมเทพบุตร จึงบรรดาลให้พบกับน้ำที่ขังอยู่ในรอยโคป่า นางเห็นว่าใสจึงก้มลงกินจนอิ่ม แล้วก็หาผลไม้ต่อไป ไม่ช้าไม่นานก็หิวอีก จึงอธิษฐานอีก เมื่ออธิษฐานแล้วก็เดินต่อไป ไม่นานก็พบน้ำขังอยู่รอยช้าง น้ำใสประดุจดังน้ำทิพย์เลยทีเดียว เพราะเจ้าของรอยนั้นคือท่านช้างเอราวัณ เป็นช้างของมัคฑมานพ หรือมาฆเทพ เจ้า จอมอมรินทราธิราช ชั้นดุสิตเทวโลก หลังจากที่นางดื่มน้ำแล้ว ก็รู้สึกอิ่มมากผิดปกติ เดินหาผลไม้จนค่ำก็ไม่หิว พอได้เวลาค่ำแล้วก็กลับเข้าเมือง

      อยู่มาไม่ถึง 7 วัน นางก็รู้สึกหนักท้องเหมือนมีคนอยู่ในท้องพอตกเย็นคืนที่เจ็ด ก็ได้ฝันว่า (กุญชรช้างนาเคนขาวเผือก เสด็จจากชั้นฟ้ามาให้มิ่งขวัญให้มณีนิลแก้วใสงามเหลืองอร่ามเสด็จเข้าสู่ ท้องจันฑาไท้กระเล่ากลืน) พอตื่นขึ้นมาก็เข้าใจว่าตนเองตั้งครรภ์ เมื่อครรภ์แก่ครบเก้าเดือนเธอจึงคลอดลูกออกมาเป็นผู้หญิงสองคน คนแรกให้ชื่อว่า สีดา เป็นลูกของโค คนที่สองเป็นธิดาของช้างเอราวัณให้นามว่า ผมหอม เพราะผมของเธอมีกลี่นหอมอบอวลชวนพิศ ชื่อเสียงของเธอดังไปทั่วแคว้น พอโตได้ 7 ขวบ เธอได้เที่ยวเล่นกับเด็กภายในหมู่บ้าน แต่ไม่ได้รับการต้อนรับ กลับถูกพูดจาถากถางด้วยคำว่า (สูแม่นเชื้อชาติช้าง อย่ามาเล่นนำกู สูแม่นแนวนาโคอยู่ดงกินไม่)

      ด้วยคำพูดของเด็กเพื่อนบ้านที่เล่นด้วยกันได้พูดจาถากถาง หลายวันเข้าทั้งสองคนจึงเก็บตัวอยู่แต่บริเวณบ้าน และทั้งสองก็พยายามถามแม่ว่า “พวกหนูทั้งสองนี้พ่อไปไหน จึงปล่อยให้เพื่อนเขาพูดจาถากถางพวกหนู” จันฑาผู้เป็นแม่ จะตอบอำพรางลูกไว้ก็กลัวลูกจะเสียใจภายหลังจึงเล่าเรื่องจริงให้ลูกทั้งสอง ฟังจนหมด บุตรหญิงทั้งสองจึงไม่โกรธเพื่อนบ้านอีกเลย วันเวลาผ่านไปนานจนทั้งสองโตเป็นสาวทั้งคู่ เมื่ออายุได้ 16 ปี จึงลาแม่จันฑา ออกตามหาพ่อ ยังป่าหิมพานต์

      ทั้งสองสาวได้รอนแรมในป่าเจ็ดราตรีกาล อยู่ในความอารักขาของรุกขเทพยดา นอนไต้ร่มไม้ ใหญ่นานาพันธุ์ ทุกคืน ร้อนถึงวิษณุกรรมเทพบุตร จึงดลบันดาลให้เอราวัณเทพบุตรจุติจากดุสิตชั้นลง สู่มนุษย์โลกให้พบธิดากลางป่าหิมพานต์ กลางป่าอันเงียบสงัด พญาช้างเผือกก็ได้พบด้วยแรงฤทธิ์บันดลของวิษณุกรรมเทพบุตร เมื่อสองสาวเห็นช้างใหญ่ในไพรสน มีความรู้สึกต่างกัน สีดาพี่สาวมองเห็นช้างแล้วตกใจ ส่วน ผมหอม มองเห็นช้างใหญ่เป็นบิดา ดีใจด้วยสัญชาติญาณพ่อลูก พญาช้างเอราวัณ

      ก็รู้สึกเช่นเดียวกับผมหอม จากนั้นนางสีดาก็กระโดดขึ้นพญาช้าง ทำอย่างไรก็ขึ้นไม่ได้จนถูกพญาช้าง เหยียบตาย และได้ไปเกิดบนสวรรค์ ส่วนนางผมหอมก็กระโดดขึ้นพญาช้าง โดยขึ้นทางใดก็ได้หมด จากนั้นพญาช้างก็ได้นำนางผมหอม ข้ามภูเขาใหญ่น้อย มาถึงบริเวณถ้ำเอราวัณปัจจุบัน ก็ได้สร้างถ้ำขึ้นให้ผมหอมบุตรสาวอยู่

      พอสร้างถ้ำเสร็จ พญาช้างก็มีเรื่องผิดหวังกับลูกสาว เพราะเนื่องจากวันหนึ่งนางผมหอมลงมาอาบน้ำ ที่วังสาวเอ้ (ปัจจุบันนี้เป็นวัดบ้านสวนสวรรค์ ตำบลวังทอง อำเภอนาวัง) เผอิญนางผมหอมทั้งอาบน้ำทั้งหวีผม และได้นำเส้นผมไว้ที่ท่าน้ำวังสาวเอ้ วันรุ่งขึ้นมีบุตรชายเจ้าเมืองพิณ คือ ท้าวคำปนปุนแต่ง เดินทางมา 2 วันเต็ม เพื่อจะไปหาเพื่อนคือท้าวปารสที่เมืองพาน แต่เหนื่อยมากจึงพักและลงอาบน้ำที่วังสาวเอ้ ก็ได้กลิ่นหอมสาว เกิดความกระสันครั่นหัวอก จึงออกตามหา จนได้พบกับนางผมหอมและทั้งคู่ก็ได้ตกลงเป็นผัวเมียกัน

      ท้าวคำปน ปุนแต่งได้บอกให้สหายกลับไปบอกบิดามารดาที่เมืองพิณ โดยเลิกล้มการไปเมืองพาน ซึ่งระหว่างนั้นพญาช้างเอราวัณได้กลับมาจากการออกหากินพอดี นางผมหอมจึงลงไปรับ พอถูกจมูกงวง ช้างก็มองหน้าลูกสาวแล้วพูดว่า (นงค์นางหล่าคือถูกคาวคนแท้ นอลูกเอ่ย) นางผมหอมก็ตอบพ่อช้างว่า ผมหอมก็เป็นคนครึ่งหนึ่ง ช้างครึ่งหนึ่งยังไงพ่อ พูดแล้วช้างเอราวัณก็หลับเพราะความเหนื่อยล้าจากการกลับมาจากหากิน นางผมหอมได้โอกาส จึงหนีตามท้าวคำปนปุนแต่งไปเมืองพิณ อยู่กับปู่ย่าที่นั้น ส่วนช้างเอราวัณนอนหลับอยู่ 7 วัน ตื่นขึ้นมาไม่เห็นลูกสาว ก็โกรธอย่างรุนแรง ออกตามหาถึง ภูหินลาดช่อฟ้า ภูเก้า ภูพานคำ ภูเวียง ผานกเค้า ผาบึ้ง ผายา ขึ้นยอดภูหอ

      ครั้นเหนื่อยมาก ลงมากินน้ำที่วังใส นอนหลับทับห้วยเต็มลำห้วย พอดีวันนั้นฝนตกหนักตลอดทั้งวันทั้งคืน ตกอยู่ 3 วัน 3 คืน ช้างยังไม่ตื่น น้ำไหลหลากจากยอดเขาสูงลงมาเลยวังใส พัดช้างเอราวัณสู่น้ำโขง จึงได้นามว่า แม่น้ำเสย ในปัจจุบัน เมื่อพญาช้างตื่นขึ้นมาก็เป็นไข้อย่างหนัก เดินเซซวน จากน้ำ 2 วันถึงถ้ำเอราวัณ ไข้ก็ทรุดหนัก จนตัวจะสิ้นชีวิต จึงได้สั่งคนใช้นางผมหอมว่า ในเมื่อข้าตายไปแล้วถ้านางผมหอมมายังถ้ำให้จุดธูปเทียน หรือเวียนเทียน เมื่อเปลี่ยนศกคือเดือน 5 ของทุก ๆ ปี .
20/1/53 โพสต์โดย katek
2 จาก 2
ชือผู้แต่งเรื่องนางผมหอม
27/9/53 โพสต์โดย ยังไม่มีชื่อเล่น
นอกจากนี้คุณอาจสนใจ
ประวัติ เจ้า จันทร์ ผม หอม
รสวรรณคดี เกี่ยวกับ นางมัทรี
ประวัติชนเผ่าคอเคซอยด์
ประวัติความเป็นมาของคริสต์ศักราช
นางไม้ มาจากไหน
เข้าสู่ระบบ
ดู กูรู ใน: โทรศัพท์มือถือ | คลาสสิก
©2014 Google - นโยบายส่วนบุคคล - ผู้ช่วยกูรู