เราไม่สามารถเดินช้อปปิ้งตามตลาดนัดได้เลย มีปัญหาหากขากางเกงไม่สั้นเต่อ ก็ไม่มีไซซ์ที่ใส่พอดีเลย พอเราจะเดินช้อปปิ้งหาชุดว่ายน้ำสวยๆ แบบบิกินี่ ไปใส่เที่ยวทะเล (บ้านเราห้ามใส่ แต่ตอนนี้เราโต อายุ 34 แล้ว ยังต้องแอบใส่เลย)
พอจะใส่สายเดี่ยวไปเที่ยวแบบสาวใหญ่ ที่บ้านก็ว่าเราแต่งตัวเอ๊กซ์ ที่จริงมันไม่เอ๊กซ์ แต่ที่มันเอ๊กซ์เพราะเรานมโต คนนมเล็กๆ ใส่ดูไม่โป๊ แต่เราใส่แล้วดูโป๊ ตั้งแต่สาวๆ เราใส่เสื้อยืดธรรมดา ก็จะมีแต่คนมองนมเรา หาว่าเราใส่เสื้อยืดแล้วดูโป๊ แล้วสรุปจะให้เราใส่อะไร พอซื้อเสื้อ shirt ใส่ ก็กลายเป็นป้าแก่ แก่ เพราะ มันไม่เข้าเชฟ นี่เราเกิดมาทำไมเนี่ยะ ขนาดรองเท้าของเราก็ไม่มีขายในเมืองไทย หากเราสั่งตัดทั้งเสื้อ ทั้งรองเท้า ทั้งกางเกงยีนส์ เราก็จะได้แต่ แบบ เชย เชย เซ็งหว่ะ

เราเพิ่งกลับมาจากเซ็นทรัล ที่นั่นมีแต่ยกทรงยี่ห้อดี ดี ดัง ดัง มาจากเมืองนอก แต่ไม่มีไซ้ซที่เราใส่ได้ คนขายบอกให้เราไปสั่งตัดที่ตั้งฮั้วเส็ง ทุกวันศุกร์ พนักงานจะมาตัดให้
พอเราเดินไปหารองเท้า ใหญ่สุดก็เบอร์ 7 เราต้องทนให้รองเท้ากัด บางทีก็ใส่ทับส้นมันเลย พอเราจะลากแตะไปทำงาน เจ้านายก็มอง แล้วเราก็เลยเลือกรองเท้าส้นสูงแบบแตะ ทำให้ส้นเท้าของเรายื่นออกมา จากนั้น ส้นเท้าเราก็แตก เราก็ไปที่ร้านทำเล็บ ให้เขาตะไบส้นเท้าให้ คนทำเล็บตะคอกเราว่า ช่างมิได้ทำได้ทุกอย่างนะ เราเลยต้องทำเล็บเอง ทำส้นเท้าเอง สรุปว่า เราไปที่ไหน พวกเขาก็คิดว่า เราสร้างปัญหาพิสดารให้เขาขบคิด เราไม่มีกำลังใจเลย พวกเขาเห็นเราเป็นตัวประหลาด ลองแล้วแต่ เจือกไม่ซื้อ ลองแมร่งทุกตัว ก็กรูใส่ไม่ได้ กรูผิดเหรอ แมร่งหาว่าเราไปกวนตรีน ลองแล้วไม่ซื้ออีก ...เงินอ่ะ กรูมี แต่ ไซซ์เมิงอ่ะ ไม่มีให้กรู !!! โคตรแค้นเลยหว่ะ