"เด็กกินยาก" เป็นปัญหาหนึ่งซึ่งทำให้พ่อแม่เครียดและกังวลใจมาก เนื่องจากจะพยายามทุกทางเพื่อให้ลูกรับประทานอาหาร เป็นผลให้เด็กต่อต้านมากขึ้น
"เด็กกินยาก" มักอยู่ในวัย 1-6 ปี เด็กมักจะมีอาการดังนี้ คือ รับประทานอาหารช้า อมข้าว หรือร้องไห้อาละวาด ไม่ยอมกิน บ้วนทิ้ง หรืออาเจียนอาหารที่รับประทานเข้าไปแล้วออกมา พ่อแม่มักจะมีลักษณะตั้งแต่เคี่ยวเข็น คะยั้นคะยอ อ้อนวอน ให้สินบน สร้างเงื่อนไขกับเด็ก หรือบังคับลงโทษด้วยวิธีการต่าง ๆ
ส่วนใหญ่เด็ก จะได้รับอาหารต่อวันในปริมาณที่เพียงพอ ในกรณีที่เด็กได้รับอาหารน้อยกว่าปกติและมีการเจริญเติบโตล่าช้า เด็กควรได้รับการตรวจประเมินเพื่อหาและรักษาความเจ็บป่วยทางร่างกายและจิตใจ โดยละเอียด
วิธีแก้ไขปัญหาการกินในเด็ก
1. ฝึกเด็กตั้งแต่เริ่มต้นโดย
- ให้นั่งโต๊ะรับประทานอาหารพร้อมกับพ่อแม่และทานอาหารชนิดเดียวกับพ่อแม่ไม่ ควรจัดอาหารต่างชนิดกันเพื่อให้เด็กทานอาหาหารได้ หลากหลาย
- ไม่เปิดทีวีระหว่างรับประทานอาหารเพราะความสนใจของเด็กจะอยู่ที่ทีวีและไม่สนใจอาหารตรงหน้า
- ให้เวลารับประทานอาหารประมาณ 30 นาที ถ้าเด็กไม่รับประทาน เมื่อหมดเวลาให้เก็บอาหารไป
- ตักอาหารให้พอดีไม่มากเกินไปเพราะเด็กจะเริ่มรู้สึกกังวลเมื่อเห็นปริมาณอาหาร
- ระหว่างรับประทานอาหารให้พูดคุยแต่เรื่องดี
- อย่าบังคับให้เด็กรับประทานอาหารหรือลงโทษเมื่อเด็กไม่รับประทานอาหาร
- เมื่อเด็กรับประทานอาหารได้ดีให้ชื่นชม หากทำได้ไม่ดีให้เพิกเฉย
- งดเว้นการรับประทานอาหารอื่น ๆ ระหว่างมื้ออาหาร เช่น นม ขนม หรือของจุบจิบ โดยเฉพาะนมซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของหลายๆบ้านคือ เห็นลูกทานข้าวไม่ได้ก็เลยให้ทานนม
2. แก้ไขสาเหตุที่ทำให้เกิดปัญหาการกินในเด็ก
2.1 สาเหตุที่เกิดจากตัวเด็ก ได้แก่
- เด็กอายุประมาณ 1 ขวบจะเริ่มพัฒนาความเป็นตัวของตัวเอง เด็กจะต่อต้านหากถูกบังคับ
- ปริมาณอาหารมากเกินไป
- เด็กไม่ชอบรับประทานสิ่งนั้น เช่น ผัก ไม่ควรบังคับ แต่ควรดัดแปลงอาหารนั้นใน รูปแบบต่าง ๆ แล้วชักชวนให้เด็กลองรับประทาน
- เด็กขาดความอยากรับประทานอาหารเนื่องจากรับประทานขนมหรือนมระหว่างมื้อแล้ว
- เด็กมีประสบการณ์ที่ไม่ดีเกี่ยวกับการรับประทานอาหาร เช่น ถูกบังคับป้อนจนเจ็บปาก หรือมีบรรยากาศที่ไม่ดีในการรับประทานอาหาร เช่น ถูกดุหรือถูกตี
- ขณะที่รับประทานอาหารเด็กมีความเจ็บป่วยทางร่างกาย หรือมีปัญหาทางอารมณ์
2.2 แก้ไขสาเหตุที่เกิดจากพ่อแม่หรือคนที่ดูแลเด็ก
- ลดความกังวลใจลงบ้างเกี่ยวกับการรับประทานอาหารของเด็ก เช่น กังวลว่าเด็กจะมี
น้ำหนักตัวน้อยหรือได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ เพราะความกังวลนั้นจะส่งต่อไป
ให้เด็กได้ทำให้มีผลต่อการไม่รับประทานอาหารได้
- ให้เด็กได้มีโอกาสช่วยเหลือตัวเองเกี่ยวกับการรับประทานอาหารบ้าง เช่น ในเด็กที่เริ่มหยิบอาหารชิ้นเล็กลงหรือเอาช้อนใส่เข้าปากได้ จะหกเลอะเทอะบ้างก็ไม่เป็นไร
ปัญหาเด็กกินยากเป็นปัญหาที่พบได้ บ่อย ดังนั้นการดูแลและป้องกันปัญหาตั้งแต่เริ่มต้น จะช่วยให้เด็กดีขึ้นได้ มิฉะนั้นอาจเกิดปัญหาต่าง ๆ ตามมาได้ เช่น ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูก ปัญหาพฤติกรรมก้าวร้าว และปัญหาทางด้านจิตใจ เป็นต้น
ข้อมูลจาก http://www.oknation.net/blog/print.php?id=260968