ป่าจำแนก หมายถึง พื้นที่ที่กำหนดไว้เป็นป่าไม้ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2504 ซึ่งหลังจากนั้นก็จะมีการสำรวจหาข้อมูลเกี่ยวกับดิน สภาพป่า การถือครอง การใช้ประโยชน์ในที่ดินป่านั้น ๆ นำเสนอคณะอนุกรรมการจำแนกประเภทที่ดินประจำจังหวัด เพื่อพิจารณาเสนอความเห็นข้างต้น แล้วผ่านไปยังคณะเจ้าหน้าที่วิชาการฯ คณะอนุกรรมการอำนวยการจำแนกที่ดิน คณะกรรมการจำแนกประเภทที่ดิน และคณะรัฐมนตรี ตามลำดับ เพื่อพิจารณาว่าพื้นที่ส่วนใดที่จะรักษาไว้เป็นป่าไม้ถาวรของชาติ หรือส่วนที่จะจำแนกเป็นที่จัดสรร คณะรัฐมนตรีก็จะลงมติอนุมัติตามที่กระทรวงที่เกี่ยวข้องเสนอ โดยคณะรัฐมนตรีจะยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2504 แล้ว ให้ถือมติคณะรัฐมนตรีใหม่แทนต่อไป คือ มติคณะรัฐมนตรีที่กำหนดพื้นที่ไว้เป็นป่าไม้ถาวรของชาติ ซึ่งเรียกว่า "ป่าไม้ถาวรของชาติ" และพื้นที่บางส่วนได้จำแนกออกเป็นที่จัดสรร เพื่อทำกินของราษฎรหรือเพื่อให้ใช้ประโยชน์อย่างอื่น ๆ ก็ให้กันพื้นที่นั้น ๆ ตามนัยมติคณะรัฐมนตรี เมื่อที่ดินเป็นที่จำแนก ที่ดินดังกล่าวจึงเป็นพื้นที่ที่กำหนดไว้เป็นป่าไม้ตามมติคณะรัฐมนตรี ตามนัยข้อ 14(5) แห่งกฎกระทรวงฉบับที่ 43 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 ซึ่งต้องห้ามมิให้ออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดิน เช่น ใบจอง (น.ส.2, น.ส. 2 ข) หนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส. 3 น.ส. 3 ก น.ส. 3 ข) โฉนดที่ดิน (น.ส. 4 จ) เป็นต้น ดังนั้น ที่ดินจำแนกจึงไม่สามารถออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินได้ เว้นแต่ผู้ครอบครองและทำประโยชน์ได้ครอบครองและทำประโยชน์ในที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายมาก่อนการกำหนดให้พื้นที่ดังกล่าวเป็นป่าจำแนกตามมติคณะรัฐมนตรี