เมื่อนั้น                                                                          พระผู้พงศ์เทวัญอสัญหยา

รับพลางทางชักอาชา                                                                          รั้งรารอไว้ไม่รอนราญ

จึงคิดว่าระตูผู้นี้                                                                                    ท่วงทีสามารถอาจหาญ

ทั้งอาวุธต่างต่างก็ชำนาญ                                                                  จะผลาญบนหลังม้าเห็นยากใจ

อย่าเลยจะชวนตีกระบี่                                                                        ได้ทีจะฆ่าเสียให้ได้

คิดแล้วจึงร้องประกาศไป                                                                  ดูก่อนภูวไนยธิบดี

เรารบกันบนหลังอาชา                                                                       ต่างกล้าสามารถไม่ถอยหนี

มาจะลงยังพื้นปัถพี                                                                             ตีกระบี่ให้เห็นฝีมือกัน

ว่าพลางลงจากอัสดร                                                                           พระกรทรงกระบี่ผาดผัน

รำร่ายหันเหียนเวียนระวัน                                                                หมายหมั่นเข่นฆ่าราวี