มองดวงจันทร์บนฟ้าน้ำตาก็ไหลขึ้นมา
เห็นภาพเธออยู่บนนภา
คงไม่มีทางจะได้เธอมา ก็เรามันไม่มีวาสนา

ดวงจันทร์ จันทร์เจ้าเอ๋ยฉันควรจะทำเช่นไร
ฝากเธอช่วยกระซิบถึงคนที่อยู่แสนไกล
ก็ในเมื่อความจิงฉันไม่มีวันได้ครอบครอง
ฟังฉันหน่อยได้ไหม โอ้ดวงจันทร์ฉันขอวอน
ทำได้เพียงอิจฉาคนที่ได้นอนกอดเธอ
ก็คงจะพร้อมทั้งเงินทองและเลิศเลอ
ยิ้มทั้งน้ำตาที่เห็นเธอมีความสุข
เหมือนฝันในยามนิทรา อย่าได้มีใครปลุก

ได้รักเธอในความฝันก็พอ
ถึงแม้ว่าฉันต้องปวดร้าวอีกสักเท่าไรก็ยอม
แม้เนิ่นนานแต่จะไม่เปลี่ยนไป
นั่งมองดวงจันทร์ไม่ไปไหน...

อยากให้โลกนี้ไม่มีดวงจันทร์
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอทุกวัน
วอนให้สายลมช่วยพัดพาไป
พัดเอาความคิดถึงฉันลอยลมไป..
อยากให้โลกนี้ไม่มีดวงจันทร์
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอทุกวัน
วอนให้สายลมช่วยพัดพาไป
พัดเอาความคิดถึงฉันลอยลมไป..ไป

ดวงเดือนช่างสาดแสงแวววาวระยับตา
ทุกวันฉันอธิษฐานขอให้แสงนั้นลับลา
เธอก็เหมาะสมกับคนที่ควรคู่เธอ
ได้แต่บอกตัวเองกับความจิงที่ต้องเจอ
เป็นแค่คนเดินดินกินข้าวแกง
ไม่มีปัญญาไปหาปหวนเพชรให้ใคร
เกิดมากี่ครั้งก็คงไม่ดีเหมือนเขา
จะมีบ้างไหมล่ะใครสักคนที่จะรู้สึกเหมือนเรา
แล้วจะเป็นไปได้ไหมถ้าหากไม่มีดวงจันทร์
เพราะฉันคิดถึงเธอในทุกๆครั้งที่เห็นมัน
พยายามจะลืมแต่มันก็ทำไม่ได้
ให้ร้องให้ซักกี่ครั้งแต่มันก็ยังไม่หาย...

ได้รักเธอในความฝันก็พอ
ถึงแม้ว่าฉันต้องปวดร้าวอีกสักเท่าไรก็ยอม
แม้เนิ่นนานแต่จะไม่เปลี่ยนไป
นั่งมองดวงจันทร์ไม่ไปไหน...

อยากให้โลกนี้ไม่มีดวงจันทร์
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอทุกวัน
วอนให้สายลมช่วยพัดพาไป
พัดเอาความคิดถึงฉันลอยลมไป..
อยากให้โลกนี้ไม่มีดวงจันทร์
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอทุกวัน
วอนให้สายลมช่วยพัดพาไป
พัดเอาความคิดถึงฉันลอยลมไป..ไป

ทุกครั้งทีมองฉันเฝ้านึกถึงแต่เธอ
ยอมที่เห็นดวงจันทร์มันทรมานเหลือเกิน

อยากให้โลกนี้ไม่มีดวงจันทร์
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอทุกวัน
วอนให้สายลมช่วยพัดพาไป
พัดเอาความคิดถึงฉันลอยลมไป..
อยากให้โลกนี้ไม่มีดวงจันทร์
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอทุกวัน
วอนให้สายลมช่วยพัดพาไป
พัดเอาความคิดถึงฉันลอยลมไป..ไป