คำตอบ (37)
ยุคมืดตรงกับยุคกลางในยุโรป เป็นช่วงเวลาหลังจากจักรวรรดิโรมันล่มสลายลงซึ่งถือว่าเป็นความเสื่อมโทรมทั้งทางวัฒนธรรมและทางสังคม แต่เดี๋ยวนี้นักวิชาการหลายคนไม่ค่อยใช้คำนี้แล้วครับ เพราะอย่างน้อยศาสนาคริสต์ก็ยังรุ่งเรือง
7/6/55
Phasu
ถ้าจำไม่ผิดใช่ช่วงที่มี jack the ripper ฆาตกรโรคจิตและพวกโจรล้วงกระเป๋าทั้งหลายออกอาละวาดรึเปล่า ไม่แน่ใจ
แต่ในยุคมืดนั่นก็มีคนช่วยปัดเป่าความมืดอยู่นะเขาอยูที่ถนน เบเกอร์สตรีทน่ะเขาคือ...คือ พี่เชอร์ล็อกโฮมส์ไง
แต่ในยุคมืดนั่นก็มีคนช่วยปัดเป่าความมืดอยู่นะเขาอยูที่ถนน เบเกอร์สตรีทน่ะเขาคือ...คือ พี่เชอร์ล็อกโฮมส์ไง
7/6/55
เอิ๊บ
ในระหว่างที่ทวีปยุโรปเข้าสู่ยุคมืด.......คือ...........
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นคือการเดินทางไปรุกราน และปล้นสะดมชนชาติอื่น ๆ ของชาวไวกิ้ง ซึ่งเป็นชนชาติที่อยู่ในกลุ่มประเทศแสกนดิเนเวียปัจจุบัน
ชาวไวกิ้งถือเป็นนักเดินทางที่ดุร้าย ป่าเถื่อน เดินทางด้วยเรือที่มีความแข็งแรง และรวดเร็ว ชาวไวกิ้งกลุ่มที่อาศัยอยู่ในประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์ปัจจุบัน ได้เดินทางปล้นสะดมไปในประเทศต่าง ๆ ในยุโรปจนถึงประเทศฝรั่งเศส ไอร์แลนด์และอังกฤษ ส่วนกลุ่มที่อาศัยในประเทศสวีเดนในปัจจุบันเดินทางไปได้ถึงเมืองเคียฟในประเทศรัสเซีย และเมืองคอนแสตนติโนเปิลในตุรกี
และในปี ค.ศ. 859 กองเรือไวกิ้งจำนวน 62 ลำเดินทางไปโมร็อคโค เพื่อปล้นสะดมและนำนักโทษมาเป็นทาส ในระยะแรกประเทศต่าง ๆ ในยุโรปอ่อนแอไม่สามารถต่อสู้การบุกรุกของไวกิ้งได้เนื่องจากยังอยู่ในยุคมืด
ต่อมาเมื่อเข้าสู่ยุคเรอเนซองมีการผนึกกำลังกันระหว่างชนชาติต่าง ๆ ในยุโรปทำให้มีความเข้มแข็งขึ้นจนสามารถต้านทานพวกไวกิ้งได้ทำให้พวกไวกิ้งหาเส้นทางใหม่ทางตะวันตกโดยไปตั้งถิ่นฐานที่เกาะไอซ์แลนด์ปี ค.ศ. 700 และกรีนแลนด์ในปี ค.ศ. 995 ในระยะแรกของการเดินทางจากนอร์เวย์ไปไอซ์แลนด์นั้น เรือของชาวไวกิ้งชื่อ Bjani Herjulfsooon ประสบกับพายุทำให้เรือออกนอกเส้นทาง เข้าสู่ดินแดนใหม่ ซึ่งก็คือทวีปอเมริกาเหนือปัจจุบันและเดินทางลัดเลาะชายฝั่งทวีปอเมริกาเหนือเพื่อหาทางกลับนอร์เวย์
เขากลับมาได้โดยไม่ได้ทำแผนที่เอาไว้แต่ชาวไวกิ้งรุ่นต่อมาก็สามารถเดินทางกลับไปยังทวีปอเมริกาได้อีก และได้ตั้งชื่อดินแดนแห่งนี้ว่า Vinland (wind land) ในปี ค.ศ. 1000 ไวกิ้งได้ไปตั้งถิ่นฐานในอเมริกา โดยสามารถผูกมิตรกับชาวเผ่าดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ได้แต่ก็เป็นเวลาไม่นานนัก ชุมชนดังกล่าวได้อพยพกลับนอร์เวย์ในปีค.ศ. 1020
ที่มา.....จากหนังสือทวีปของเรา.........
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นคือการเดินทางไปรุกราน และปล้นสะดมชนชาติอื่น ๆ ของชาวไวกิ้ง ซึ่งเป็นชนชาติที่อยู่ในกลุ่มประเทศแสกนดิเนเวียปัจจุบัน
ชาวไวกิ้งถือเป็นนักเดินทางที่ดุร้าย ป่าเถื่อน เดินทางด้วยเรือที่มีความแข็งแรง และรวดเร็ว ชาวไวกิ้งกลุ่มที่อาศัยอยู่ในประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์ปัจจุบัน ได้เดินทางปล้นสะดมไปในประเทศต่าง ๆ ในยุโรปจนถึงประเทศฝรั่งเศส ไอร์แลนด์และอังกฤษ ส่วนกลุ่มที่อาศัยในประเทศสวีเดนในปัจจุบันเดินทางไปได้ถึงเมืองเคียฟในประเทศรัสเซีย และเมืองคอนแสตนติโนเปิลในตุรกี
และในปี ค.ศ. 859 กองเรือไวกิ้งจำนวน 62 ลำเดินทางไปโมร็อคโค เพื่อปล้นสะดมและนำนักโทษมาเป็นทาส ในระยะแรกประเทศต่าง ๆ ในยุโรปอ่อนแอไม่สามารถต่อสู้การบุกรุกของไวกิ้งได้เนื่องจากยังอยู่ในยุคมืด
ต่อมาเมื่อเข้าสู่ยุคเรอเนซองมีการผนึกกำลังกันระหว่างชนชาติต่าง ๆ ในยุโรปทำให้มีความเข้มแข็งขึ้นจนสามารถต้านทานพวกไวกิ้งได้ทำให้พวกไวกิ้งหาเส้นทางใหม่ทางตะวันตกโดยไปตั้งถิ่นฐานที่เกาะไอซ์แลนด์ปี ค.ศ. 700 และกรีนแลนด์ในปี ค.ศ. 995 ในระยะแรกของการเดินทางจากนอร์เวย์ไปไอซ์แลนด์นั้น เรือของชาวไวกิ้งชื่อ Bjani Herjulfsooon ประสบกับพายุทำให้เรือออกนอกเส้นทาง เข้าสู่ดินแดนใหม่ ซึ่งก็คือทวีปอเมริกาเหนือปัจจุบันและเดินทางลัดเลาะชายฝั่งทวีปอเมริกาเหนือเพื่อหาทางกลับนอร์เวย์
เขากลับมาได้โดยไม่ได้ทำแผนที่เอาไว้แต่ชาวไวกิ้งรุ่นต่อมาก็สามารถเดินทางกลับไปยังทวีปอเมริกาได้อีก และได้ตั้งชื่อดินแดนแห่งนี้ว่า Vinland (wind land) ในปี ค.ศ. 1000 ไวกิ้งได้ไปตั้งถิ่นฐานในอเมริกา โดยสามารถผูกมิตรกับชาวเผ่าดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ได้แต่ก็เป็นเวลาไม่นานนัก ชุมชนดังกล่าวได้อพยพกลับนอร์เวย์ในปีค.ศ. 1020
ที่มา.....จากหนังสือทวีปของเรา.........
8/6/55
ชายผู้โดดเดี่ยว เีดียวดาย
ยุคมืด (อังกฤษ: Dark Ages หรือ Dark Age) หมายถึงช่วงเวลาของความเสื่อมโทรมทั้งทางวัฒนธรรมและทางสังคมในยุโรปหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน (Decline of the Roman Empire) มาจนถึงในสมัยที่มีการฟื้นฟูการศึกษากันขึ้นอีกครั้ง[1][2][3] แต่ความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของความสำเร็จต่างที่เกิดขึ้นในยุคนี้ทำให้ภาพพจน์ของลักษณะความเป็นยุคมืดเปลี่ยนไป[3] ฉะนั้นคำว่ายุคมืดจึงจำกัดเฉพาะช่วงเวลาหนึ่งภายในยุคกลางที่สำคัญคือยุคกลางตอนต้น (Early Middle Ages) แต่การจำกัดนี้ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันในหมู่นักวิชาการสมัยใหม่ผู้มักจะเลี่ยงการใช้คำนี้[1][4]
“ยุคมืด” เป็นความคิดที่เริ่มโดยนักปรัชญาชาวอิตาลีเพทราค ในคริสต์ทศวรรษ 1330 โดยมีความตั้งใจที่จะเป็นการวิจารณ์ลักษณะของวรรณกรรมภาษาละตินโดยทั่วไป[5] นักประวัติศาสตร์รุ่นต่อมาขยายความจนรวมไปถึงช่วงเวลาที่คาบระหว่างสมัยโรมันโบราณไปจนถึงยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) ที่รวมทั้งการขาดแคลนวรรณกรรมภาษาละติน, ขาดแคลนหลักฐานทางเอกสารทางประวัติศาสตร์, การลดจำนวนของประชากร, การลดจำนวนการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม และการหยุดยั้งความเจริญทางวัตถุและทางวัฒนธรรมโดยทั่วไป นอกจากนั้นก็ยังเป็นคำที่ใช้บรรยายถึงความล้าหลังด้วย[6]
“ยุคมืด” เป็นความคิดที่เริ่มโดยนักปรัชญาชาวอิตาลีเพทราค ในคริสต์ทศวรรษ 1330 โดยมีความตั้งใจที่จะเป็นการวิจารณ์ลักษณะของวรรณกรรมภาษาละตินโดยทั่วไป[5] นักประวัติศาสตร์รุ่นต่อมาขยายความจนรวมไปถึงช่วงเวลาที่คาบระหว่างสมัยโรมันโบราณไปจนถึงยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) ที่รวมทั้งการขาดแคลนวรรณกรรมภาษาละติน, ขาดแคลนหลักฐานทางเอกสารทางประวัติศาสตร์, การลดจำนวนของประชากร, การลดจำนวนการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม และการหยุดยั้งความเจริญทางวัตถุและทางวัฒนธรรมโดยทั่วไป นอกจากนั้นก็ยังเป็นคำที่ใช้บรรยายถึงความล้าหลังด้วย[6]
8/6/55
ออ๊ด
นอกจากจะเป็นยุคตกต่ำเหมือนอย่างที่หลายคนอธิบายมา
ยุคมืดก็คงจะหมายถึงยุคที่ประวัติศาสตร์ที่มีหลักฐานไม่แน่ชัดด้วย
ยุคมืดคงจะเป็นช่วงแรกๆของยุคกลางคงจะประมาณหลังจากที่โรมันล่มสลายจนถึงประมาณศตวรรษที่ 10
ปล ผิดยังไงก็ขอโทษด้วย
ยุคมืดก็คงจะหมายถึงยุคที่ประวัติศาสตร์ที่มีหลักฐานไม่แน่ชัดด้วย
ยุคมืดคงจะเป็นช่วงแรกๆของยุคกลางคงจะประมาณหลังจากที่โรมันล่มสลายจนถึงประมาณศตวรรษที่ 10
ปล ผิดยังไงก็ขอโทษด้วย
8/6/55
Dororouenmakun
อยากให้อ่านข้อมูลตามลิงค์นี้นะครับเพราะข้อมูลยาวมาก http://th.wikipedia.org/wiki/ประวัติศาสตร์ยุโรป
8/6/55
beeandnur
หมายถึงยุคกลางรึเปล่าที่มีอัศวินใส่เกราะเหล็กเหลือแต่ดวงตาขี่ม้าหุ้มเกราะ ทำสงครามตีเมืองกับประเทศต่างๆอ่ะ แบบนั้นหรือเปล่า
8/6/55
ใจนักเลง
ยุคกลาง (อังกฤษ: Medieval Age) หรือ สมัยกลาง (อังกฤษ: Middle Ages) เป็นหนึ่งในการแบ่งช่วงเวลาในประวัติศาสตร์โลก นำหน้าด้วยอารยธรรมสมัยคลาสสิค และตามหลังด้วยสมัยใหม่
นักประวัติศาสตร์ได้กำหนดช่วงเวลาสมัยกลางของสากลโลกไว้ว่า การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในค.ศ. 476 เป็นจุดเริ่มต้นของสมัยกลาง เพราะหลังการล่มสลาย จักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งกลายเป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์ การล่มสลายของมหาอำนาจทำให้ยุโรปแตกเป็นอาณาจักรมากมายและไม่มีขื่อแป จนตกเป็นเหยื่อของการรุกรานจากชนชาติภายนอก คริสต์ศาสนาจึงกลายเป็นที่พึ่งและสถาบันสูงสุดของยุโรปสมัยกลาง จนในศตวรรษที่ 15 ชาติต่าง ๆ ในยุโรปสามารถรวมตัวกันเป็นรัฐชาติ (Nation-States) จนพัฒนากลายเป็นประเทศต่าง ๆในปัจจุบันได้ หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในปี ค.ศ. 1453 ทำให้ความรู้ของกรีกและโรมันแพร่กระจายไปทั่วยุโรป เกิดการฟื้นฟูศิลปวิทยา จึงเริ่มต้นเข้าสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสมัยกลางของสากลโลก และเปิดโลกเข้าสู่สมัยใหม่
นักประวัติศาสตร์ได้กำหนดช่วงเวลาสมัยกลางของสากลโลกไว้ว่า การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในค.ศ. 476 เป็นจุดเริ่มต้นของสมัยกลาง เพราะหลังการล่มสลาย จักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งกลายเป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์ การล่มสลายของมหาอำนาจทำให้ยุโรปแตกเป็นอาณาจักรมากมายและไม่มีขื่อแป จนตกเป็นเหยื่อของการรุกรานจากชนชาติภายนอก คริสต์ศาสนาจึงกลายเป็นที่พึ่งและสถาบันสูงสุดของยุโรปสมัยกลาง จนในศตวรรษที่ 15 ชาติต่าง ๆ ในยุโรปสามารถรวมตัวกันเป็นรัฐชาติ (Nation-States) จนพัฒนากลายเป็นประเทศต่าง ๆในปัจจุบันได้ หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในปี ค.ศ. 1453 ทำให้ความรู้ของกรีกและโรมันแพร่กระจายไปทั่วยุโรป เกิดการฟื้นฟูศิลปวิทยา จึงเริ่มต้นเข้าสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสมัยกลางของสากลโลก และเปิดโลกเข้าสู่สมัยใหม่
8/6/55
ตุ๊กตา16
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เรืองอำนาจ
กรุงโรมล่มสลายพร้อมกับการก้าวขึ้นมาของคนเถื่อนทางเหนือ พวกแฟรงค์ (Frank) คนเถื่อนทางประเทศฝรั่งเศสก้าวขึ้นมาเป็นใหญ่โดยการนำของ “พระเจ้าชาร์เลอมาญ” เมื่อรวบรวมดินแดนทางยุโรปตะวันตกไว้ได้มากมายแล้ว ชาเลอร์มาญก็ไปทำสัญญากับพระสันตะปาปาขึ้นเป็นจักรพรรดิของอาณาจักรโรมันตะวันตก ตั้งอาณาจักรโรมันตะวันตกขึ้นมาใหม่จากที่เคยล่มสลายลงไป ภายใต้ชื่อ "จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Holy Roman Empire)" ทั้งนี้ก็เพื่อจะได้เป็นอิสระจากอิทธิพลของอาณาจักรโรมันตะวันออก
[แก้]สงครามครูเสด
ดูบทความหลักที่ สงครามครูเสด
พระสันตะปาปาเรียกร้องให้ชาวคริสต์ทุกคนนำกำลังไปช่วยเหลือจักรวรรดิโรมันตะวันออกที่กำลังถูกพวกอาหรับกลืนกิน กองทัพของผู้ศรัทธานำกำลังบุกเข้าไปถึงกรุง เยรูซาเลม ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ในพระคำภีร์ฉบับเก่าของโมเสสที่ถูกชาวอาหรับครอบครอง
กองทัพครูเสดยึดดินแดนได้แถบริมฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแล้วตั้งเป็นประเทศ อยู่มาจนการมาถึงของ ซาลาดิน (Saladin) สุลต่านอาหรับที่สามารถบุกยึดกรุงเยรูซาเลมจากพวกครูเสดได้ ตั้งแต่นั้นมานักรบครูเสดที่ถูกส่งมาอีกหลาย ๆ ครั้งก็ไม่สามารถที่จะยึดคืนกรุงเยรูซาเลมกลับมาได้อีกเลย
[แก้]สงครามร้อยปี
ดูบทความหลักที่ สงครามร้อยปี
สงครามร้อยปีเป็นความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส นาน 116 ปี นับจาก พ.ศ. 1880 ถึง พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1337 ถึง 1453) เริ่มจากการอ้างสิทธิ์ของกษัตริย์อังกฤษเหนือบัลลังก์ฝรั่งเศส คำที่นักประวัติศาสตร์ใช้นิยามสงครามความขัดแย้งแบ่งได้สามถึงสี่ช่วง คือ สงครามยุคเอ็ดเวิร์ด(Edwardian War 1337-1360) สงครามยุคแครอไลน์ (Caroline War 1369-1389) สงครามยุคแลงคาสเตอร์ (Lancastrian War 1415-1429)
อังกฤษกับฝรั่งเศสเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน ชาวนอร์มังดีบุกไปชิงราชบังลังก์ที่เกาะอังกฤษเพราะยังอยากที่จะได้ดินแดนของบรรพบุรุษกลับมาอีกครั้ง อังกฤษกับฝรั่งเศสจึงทำสงครามกันเรื่อยมา
ช่วงหลังของสงครามอังกฤษสามารถบุกเข้าไปยึดดินแดนของฝรั่งเศสได้จนเกือบจะสิ้นชาติ แต่ก็มีการมาถึงของหญิงสาว “ฌานดาร์ค” (โจนออฟอาร์ค) สาวชาวนาผู้ได้รับนิมิตจากพระเจ้าให้นำฝรั่งเศสไปสู่เอกราชจากพวกอังกฤษ แต่ไม่ทันที่จะจบสงครามโจนก็ถูกจับไปเผาในข้อหาว่าเป็นแม่มด แต่การกระทำของโจนก็ไม่เสียเปล่าพวกฝรั่งเศสขับไล่อังกฤษออกจากประเทศได้สำเร็จ
[แก้]การล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิล
หลังจากการล่มสลายของกรุงโรม โรมันทางฝั่งตะวันออกก็ค่อยๆ ลืมเลือนความยิ่งใหญ่ของตัวเองในฟากตะวันตกไปหมด จักรพรรดิองค์ต่อๆ มาก็ไม่ใช่คนจากอิตาลีอีกต่อไป แต่เป็นชาวกรีกดั้งเดิมที่อยู่มาก่อนพวกโรมัน พวกกรีกเมื่อไม่รู้สึกถึงคุณค่าของความเป็นโรมันก็ตั้งชื่ออาณาจักรใหม่เป็น “ไบแซนไทน์” (Byzantine) ตามชื่อเก่าของเมืองคอนสแตนติโนเบิลเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในยุโรปยุคมืด
แต่ชาวอาหรับที่ขยายอำนาจออกมาก็ทำให้ไบแซนไทน์เสื่อมอำนาจลงเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มาเสียกรุงให้กับชาวเติร์ก (Turk) ทำให้กรุงไบเซนติอุมกลายเป็นเมืองหลวงในชื่อ อิสตันบูล (Istanbul)
กรุงโรมล่มสลายพร้อมกับการก้าวขึ้นมาของคนเถื่อนทางเหนือ พวกแฟรงค์ (Frank) คนเถื่อนทางประเทศฝรั่งเศสก้าวขึ้นมาเป็นใหญ่โดยการนำของ “พระเจ้าชาร์เลอมาญ” เมื่อรวบรวมดินแดนทางยุโรปตะวันตกไว้ได้มากมายแล้ว ชาเลอร์มาญก็ไปทำสัญญากับพระสันตะปาปาขึ้นเป็นจักรพรรดิของอาณาจักรโรมันตะวันตก ตั้งอาณาจักรโรมันตะวันตกขึ้นมาใหม่จากที่เคยล่มสลายลงไป ภายใต้ชื่อ "จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Holy Roman Empire)" ทั้งนี้ก็เพื่อจะได้เป็นอิสระจากอิทธิพลของอาณาจักรโรมันตะวันออก
[แก้]สงครามครูเสด
ดูบทความหลักที่ สงครามครูเสด
พระสันตะปาปาเรียกร้องให้ชาวคริสต์ทุกคนนำกำลังไปช่วยเหลือจักรวรรดิโรมันตะวันออกที่กำลังถูกพวกอาหรับกลืนกิน กองทัพของผู้ศรัทธานำกำลังบุกเข้าไปถึงกรุง เยรูซาเลม ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ในพระคำภีร์ฉบับเก่าของโมเสสที่ถูกชาวอาหรับครอบครอง
กองทัพครูเสดยึดดินแดนได้แถบริมฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแล้วตั้งเป็นประเทศ อยู่มาจนการมาถึงของ ซาลาดิน (Saladin) สุลต่านอาหรับที่สามารถบุกยึดกรุงเยรูซาเลมจากพวกครูเสดได้ ตั้งแต่นั้นมานักรบครูเสดที่ถูกส่งมาอีกหลาย ๆ ครั้งก็ไม่สามารถที่จะยึดคืนกรุงเยรูซาเลมกลับมาได้อีกเลย
[แก้]สงครามร้อยปี
ดูบทความหลักที่ สงครามร้อยปี
สงครามร้อยปีเป็นความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส นาน 116 ปี นับจาก พ.ศ. 1880 ถึง พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1337 ถึง 1453) เริ่มจากการอ้างสิทธิ์ของกษัตริย์อังกฤษเหนือบัลลังก์ฝรั่งเศส คำที่นักประวัติศาสตร์ใช้นิยามสงครามความขัดแย้งแบ่งได้สามถึงสี่ช่วง คือ สงครามยุคเอ็ดเวิร์ด(Edwardian War 1337-1360) สงครามยุคแครอไลน์ (Caroline War 1369-1389) สงครามยุคแลงคาสเตอร์ (Lancastrian War 1415-1429)
อังกฤษกับฝรั่งเศสเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน ชาวนอร์มังดีบุกไปชิงราชบังลังก์ที่เกาะอังกฤษเพราะยังอยากที่จะได้ดินแดนของบรรพบุรุษกลับมาอีกครั้ง อังกฤษกับฝรั่งเศสจึงทำสงครามกันเรื่อยมา
ช่วงหลังของสงครามอังกฤษสามารถบุกเข้าไปยึดดินแดนของฝรั่งเศสได้จนเกือบจะสิ้นชาติ แต่ก็มีการมาถึงของหญิงสาว “ฌานดาร์ค” (โจนออฟอาร์ค) สาวชาวนาผู้ได้รับนิมิตจากพระเจ้าให้นำฝรั่งเศสไปสู่เอกราชจากพวกอังกฤษ แต่ไม่ทันที่จะจบสงครามโจนก็ถูกจับไปเผาในข้อหาว่าเป็นแม่มด แต่การกระทำของโจนก็ไม่เสียเปล่าพวกฝรั่งเศสขับไล่อังกฤษออกจากประเทศได้สำเร็จ
[แก้]การล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิล
หลังจากการล่มสลายของกรุงโรม โรมันทางฝั่งตะวันออกก็ค่อยๆ ลืมเลือนความยิ่งใหญ่ของตัวเองในฟากตะวันตกไปหมด จักรพรรดิองค์ต่อๆ มาก็ไม่ใช่คนจากอิตาลีอีกต่อไป แต่เป็นชาวกรีกดั้งเดิมที่อยู่มาก่อนพวกโรมัน พวกกรีกเมื่อไม่รู้สึกถึงคุณค่าของความเป็นโรมันก็ตั้งชื่ออาณาจักรใหม่เป็น “ไบแซนไทน์” (Byzantine) ตามชื่อเก่าของเมืองคอนสแตนติโนเบิลเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในยุโรปยุคมืด
แต่ชาวอาหรับที่ขยายอำนาจออกมาก็ทำให้ไบแซนไทน์เสื่อมอำนาจลงเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มาเสียกรุงให้กับชาวเติร์ก (Turk) ทำให้กรุงไบเซนติอุมกลายเป็นเมืองหลวงในชื่อ อิสตันบูล (Istanbul)
8/6/55
หมาขี้แพ้
เกี่ยวกับคำถามนี้
รางวัลคำตอบดีที่สุด 5 คะแนน
เปิดดูแล้ว 3936 ครั้ง
มีคนตอบแล้ว 37 คำตอบ
x