สวดบังสุกุล คือ สวดพิจารณาสังขาร ให้เห็นตามความเป็นจริง และเป็นการทำบุญอุทิศแด่ผู้ตายด้วยการวางผ้าจีวร หรือ สบง ไว้บนศพ หรือ ผ้าภูโยง แล้วนิมนต์พระมาสวดชักผ้าไป หรือ เมื่อจะให้พระมาสวดในที่ๆเราบรรจุอัฏฐิ คือ เก็บกระดูกไว้ ก็ให้เตรียมผ้าจีวร หรือ สบง ไว้ นำสายสิญจ์โยงออกมาจากอัฏฐิ หรือกระดูก แล้ววางผ้าไว้บนสายสิญจ์ แล้วมนต์พระมาสวดพิจารณาชักผ้าไป แล้วเราก็กรวดน้ำอุทิศส่วนบุญไปให้แด่ผู้ตาย
บังสุกุลตาย
◦อะนิจจา วะตะ สังขารา อุปปาทะวะยะธัมมิโน
สังขารคือ ร่างกายทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นแล้วก็เสื่อมไปเป็นธรรมดา
◦อุปปัชชิตวา นิรุชฌันติ เตสัง วูปะสะโม สุโขฯ
เกิดขึ้นแล้วก็ย่อมดับไป การเข้าไปสงบสังขารคือร่างกาย เหล่านั้นลงได้ อันได้แก่เข้าสู่นิพพานนั่นแล เป็นสุขฯ
ร่างกายที่ถูกจิตละทิ้งไปแล้วนี้ ไม่มีวิญญาณ เปรียบเหมือนท่อนไม้ที่บุคคลวางทิ้งไว้ในป่า หาประโยชน์มิได้แลฯ
...ร่างกายเป็นของไม่เที่ยง ความตายเป็นของเที่ยงหนอ...
มีบังสุกุลเป็น อีกอย่างหนึ่ง งดไว้ก่อน