ฉันเชื่อว่ามีหลายคนที่ตกอยู่ในอารมณ์แบบนี้ ไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง ไม่อยากแอบคบกันไปแบบจับปลาสองมือ ใจหนึ่งก็กลัวว่าจะถูกใคร ๆ มองว่าเป็นคนเลว อีกใจหนึ่งก็คิดว่านี่มันชีวิตตัวเองนี่หว่า จะไปแคร์ใครอีก ถ้าใครกล้าตัดสินใจเร็วก็ดีไป เพราะแม้ว่าผลลงเอยจะคือ "ใช่" หรือ "ไม่ใช่" มันก็เป็นการเลือกเอาสักอย่าง อย่างน้อย ๆ ก็สบายใจได้ว่าฉันไม่ได้หลอกกั๊กใคร เพราะความเห็นแก่ตัว


ฉันคิดว่าถ้าการไปเจอคนใหม่ที่รู้สึกว่าใช่กว่า ก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนะ คนเรามีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง แต่ก็ไม่ควรเห็นแก่ตัวด้วยการทำอะไรไม่ชัดเจน เราไม่ควรสวมเขาให้แฟนตัวเอง ด้วยการแอบไปลองคบกับคนใหม่ดู เพราะคิดแค่ว่าถ้าหลงเข้าใจผิดขึ้นมา ก็จะไม่มีอะไรต้องเสีย ถ้าเกิดจู่ ๆ คนนั้นที่เราคิดว่า "ใช่" เข้ากันไม่ได้ซะงั้น ก็จะได้กลับมาหาแฟนตัวเองได้อย่างแนบเนียน โดยที่ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม
หากเราเป็นคนที่กล้าหลอกคนที่เรารักด้วยวิธีนั้นได้ ก็อย่าสงสัยเลยว่านี่มันคืออะไรกันแน่ บอกได้เลยว่านี่ไม่ใช่วิธีที่คนรักเขากระทำต่อกัน ถ้าเขารู้เข้าในวันหนึ่ง ต่อให้เขาเคยรักเรามากแค่ไหน ความรู้สึกนั้นมันก็ต้องถูกเปลี่ยน และมันจะไม่มีทางกลับมาเป็นความรู้สึกที่เหมือนเดิมอีก


ความผูกพัน...ไม่ได้ช่วยให้คนสองคนอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่าได้ทุกคู่ เพราะถ้าในความผูกพันนั้นไม่มี "ความรัก" และ "ความเข้าใจกัน" เป็นส่วนผสมอยู่ด้วย มันก็เป็นแค่ความผูกพันที่พูดปากเปล่า แต่หัวใจเข้าไม่ถึง สัมผัสไม่ได้


ทางที่ดี...เราควรตอบคำถามในใจตัวเองให้ชัดเจนไปเลยว่า ต้องการเลือกทางซ้ายหรือทางขวา ตัดสินใจได้แล้วก็มุ่งหน้าไปทางนั้น และทำให้มันดีที่สุด แต่หากไม่ยอมเลือกสักทาง เราก็จะกลายเป็นคนที่ได้แต่ยืนลังเลอยู่ตรงทางแยก ไปซ้ายไม่ได้ ไปขวาก็ไม่ได้ และคงมีสิทธิ์ถูกรถชนตายเข้าสักวัน