ค้นหา ค้นรูป แผนที่ YouTube Gmail ไดรฟ์ ปฏิทิน แปลภาษา อื่นๆ »
ลงชื่อเข้าสู่ระบบ
ขอขอบคุณที่ใช้ กูรู ในวันที่ 23 มิถุนายน 2014 กูรู จะกลายเป็นบริการแบบอ่านอย่างเดียว หลังจากวันที่ 23 มิถุนายน 2014 คำถามทั้งหมดที่มีการตอบจะเปิดให้ผู้คนสามารถค้นหาและเรียกดูได้ แต่จะไม่รับคำถาม คำตอบใหม่ หรือกิจกรรมการเขียนอื่นๆ ของผู้ใช้อีก.. โปรดอ่านคำถามที่พบบ่อยสำหรับข้อมูลเพิ่มเติม
กูรู
ป้ายกำกับยอดนิยม
ความรู้สึก (256118)
คอมพิวเตอร์ (158448)
การศึกษา (153992)
สังคม (54460)
สุขภาพ (44609)
เกมส์ (41325)
ชอปปิ้ง (19136)
บันเทิง (17229)
สถานที่ (16144)
ไลฟ์สไตล์ (15951)
เครือข่าย (10420)
ธุรกิจ (9555)
การท่องเที่ยว (8743)
กีฬา (7356)
การแพทย์ (5519)
แผนกเรียน (4931)
ผลิตภัณฑ์ดิจิตอล (4385)
ดูทั้งหมด
คิดถึงบ้าน
กาพย์กลอน
…คิดถึงบ้าน…

               ครืนครืนฟ้าคำรณ ดุจนรชนเศร้าโศกใจ
พิรุณพลันโปรยปราย                นภาคล้ายหลั่งน้ำตา
พาให้ฤทัยหวน คิดคร่ำครวญสิ่งผ่านมา
เคยอุ่นหนุนนิทรา                สุขหรรษาพร้อมหน้ากัน
มีทั้งแม่และพ่อ น้าหัวร่อพ่อสุขสันต์
น้องน้อยค่อยจำนรรจ์                แม่ชื่นบานสุขอุรา
หมู่ญาติอีกมากมาย มิตรสหายอยู่พร้อมหน้า
รื่นเริงเป็นครั้งครา                สุขหรรษาคราก่อนโน้น
บัดนี้มิมีเสียง สำเนียงสุขทุกแห่งหน
เพียงพร่ำฟ้าคำรณ                พร้อมสายฝนเป็นเพื่อนเรา
ดวงใจคนไกลบ้าน จิตฟุ้งซ่านรำคาญเหงา
โหยหาคราก่อนเก่า                ยิ่งเงียบเหงาเศร้าระทม
จากบ้านมาแสนไกล ดวงฤทัยให้ขื่นขม
เมฆคล้อยลอยตามลม                เหม่อมองชมมิสมใจ
บ้านเราคราวบัดนี้ จะเกิดมีฝนบ้างไหม
ที่นี่มิวางวาย                พรำพร่างพรายได้แสนนาน
แม่จ๋ารู้ไหมหนอ จิตลูกท้อคิดถึงบ้าน
เสียงก้องฟ้าร้องพลัน                อกสะท้านหวั่นฤทัย
นภาชุ่มฉ่ำฝน อัสสุชลล้นหลั่งไหล
ฟ้าแลบแสบบาดใจ                ยิ่งใจหายสะท้อนทรวง
เมฆใหญ่กระจายคลี่ กั้นระวีที่โชติช่วง
สกุณากลับรังรวง                ด้วยคิดหวงห่วงลูกยา
สุดหาใครไหนเล่า ช่วยคลายเหงาเศร้าหนักหนา
เมฆฝนบนนภา                สาดซัดมามิปราณี
จิตใจไม่สงบ ได้แต่ซบอยู่กับที่
แสนเหงาเศร้าทวี                ดวงฤดีดุจทะลาย
ฝนฟ้ามิซาสร่าง แสงสว่างยิ่งหดหาย
อาทิตย์ปกปิดกาย                หลีกหลบหายใต้แผ่นดิน
คืนนี้คงอีกครา สุดเหว่ว้าพาถวิล
เสียงใดไม่ยลยิน                จิตโบยบินคิดคำนึง
แม้นฝืนขืนหลับตา ยิ่งผวาพาคิดถึง
ครุ่นคิดจิตตราตรึง                ล้วนรำพึงอดีตกาล
อดีตเคยแสนสุข ล้วนสนุกสุขในบ้าน
อบอุ่นหนุนตักกัน                ปัจจุบันดุจฝันไป
น้ำตาที่ไหลริน ดั่งวิญญาณฉันสลาย
ปล่อยแห้งหายเหือดไป มือมิได้ซับน้ำตา
ฝนหลั่งกระทั่งหาย เคยเห็นใครซับให้ฟ้า
มันเป็นอนิจจา..                 ตะถะตา.. เช่นนั้นเอง.

@@@@@@@@
คำตอบ (2)
จัดเรียงตาม: คะแนน | เวลา
เกิดข้อผิดพลาดขณะโหลดคำตอบ โปรดลองอีกครั้ง
คำตอบบางข้อถูกนำออกออกจากการแสดงผลของคุณ
โหวต
3
การดู
2145
ติดตาม
0
x
©2014 Google - ข้อกำหนด - นโยบายเนื้อหา - ความเป็นส่วนตัว