คำตอบ (48)
ลงชื่อเข้าใช้ หรือ ลงชื่อสมัคร เพื่อตอบคำถามนี้ได้เลย
คำไวพจน์ (การหลากคำ) เป็นชื่อเรียกคำในภาษาไทยอีกพวกหนึ่ง มีความหมายต่างกันเป็น ๒ นัย
- นัยหนึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช ๒๕๔๒ ให้คำอธิบายว่า "คำที่เขียนต่างกันแต่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันมาก เช่น มนุษย์ กับ คน บ้าน กับ เรือน รอ กับ คอย ป่า กับ ดง คำพ้องความ ก็ว่า" (พจนานุกรม ๒๕๔๒ หน้า ๑๐๙๑)
- และในที่เดียวกันนี้ได้ให้ความหมายที่พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) กล่าวไว้ในหนังสือแบบเรียนภาษาไทย ด้วยว่า หมายถึง "คำที่ออกเสียงเหมืมอนกันแต่เขียนต่างกันและมีความหมายต่างกัน เช่น ใส กับ ไส โจทก์ กับ โจทย์ พาน กับ พาล ปัจจุบันเรียกว่า คำพ้องเสียง"
ปัจจุบัน มีการศึกษาคำที่พ้อง และแบ่งออกเป็น ๓ กลุ่ม คือ คำพ้องรูป คำพ้องเสียง และคำพ้องความหมายหรือคำพ้องความ คำพ้องรูป คือคำที่มีรูปเขียนเหมือนกัน มีความหมายต่างกัน ออกเสียงต่างกันหรือเหมือนกันก็ได้ เช่น คำว่า ชิน แปลว่า คุ้นจนเจน หรือผู้ชนะ หรือเนื้อโลหะเจือชนิดหนึ่ง คำพ้องเสียง (คำไวพจน์ของพระยาศรีสุนทรโวหาร) คือคำที่เขียนต่างกัน มีความหมายต่างกัน ออกเสียงเหมือนกัน เช่น คำว่า ใจ กับ ไจ จร กับ จอน คำพ้องความ (คำไวพจน์ของพจนานุกรมราชบัณฑิตฯ) คือคำต่างรูป ต่างเสียง แต่มีความหมายเหมือนหรือใกล้เคียงกัน เช่น กิน กับ รับประทาน กัลยา นารี สุดา สมร หญิง เป็นคำพ้องความกัน
ที่มา กาญจนา นาคสกุล www.sakulthai.com
ตัวอย่างคำไวพจน์
๑. พระจันทร์ =รัชนีกร /แข/ บุหลัน/ นิศากร/ ศศิธร
๒. พระอาทิตย์ =ทินกร /ประภากร/ ทิวากร/ ตะวัน/ สุริยา
๓. ทองคำ =สุวรรณ /เหม/ กนก/ มาศ/ อุไร
๔. ป่า =ไพร /พง/ ดง/ อารัญ/ พนา
๕. เมือง =บุรี /ธานี/ นคร/ ปุระ/ กรุง
๖. ผู้หญิง =สตรี /อิตถี/ นารี/ กามินี/ พธู
๗. ดอกไม้ =บุปผา /บุษบา/ โกสุม/ มาลี/ ผกา
๘. พระเจ้าแผ่นดิน= ราชา/ ภูมี/ นฤบดี/ นราธิป/ นฤบาล
๙. ภูเขา =คีรี /สิงขร/ บรรพต/ ไศล/ ศิขรินทร์
๑๐. นักบวช =มุนี /ฤษี/ ดาบส/ นักพรต/ นักสิทธิ์
๑๑. น้ำ =อาโป /อุทก/ วารี/ ชล/ คงคา
๑๒. ไฟ =อัคคี /เตโช/ เพลิง/ อัคนี/ บาพก
๑๓. ช้าง =ไอยรา/ ดำรี/ กุญชร/ สาร/ คช
๑๔. แผ่นดิน =ภูมิ/ ธรณี/ ปฐพี/ ธาตรี/ ธรา
๑๕. ท้องฟ้า =นภา/ เวหา/ อัมพร/ ทิฆัมพร/ คัคนานต์
๑๖. นก =สกุณา/ ปักษา/ สุโนก/ วิหค/ ทิชากร
๑๗. ม้า =พาชี/ ดุรงค์/ หัย/ สินธพ/ อัศวะ
๑๘. งู =อุรค/ ภุชงค์/ ผณี/ ทีฆชาติ/ นาคา
๑๙. ยักษ์ =อสูร/ รากษส/ แทตย์/ ทานพ/ มาร
๒๐. เทวดา =อมร/ เทพ/ สุร/ เทพยดา/ นิรชร
๒๑. นางฟ้า =อัจฉรา/ อัปสร/ รัมภา/ เทพธิดา/ เทวี
๒๒. เด็ก =พาล/ ทารก/ ดรุณ/ กุมาร/ ศิศุ
๒๓. ต้นไม้ =พฤกษ์/ รุกข์/ ตรุ/ เฌอ/ ทุม
๒๔. พ่อ =บิดา/ ชนก/ บิตุรงค์/ บิดร/ ปิตุ
๒๕. แม่ =มารดา/ ชนนี/ ชเนตตี/ นนทลี/ มาตุ
๒๖. สวยงาม =ประไพ/ อำไพ/ วิลาวัณย์/ วิไล/ โสภา
๒๗. ข้าศึก =ริปู / ปัจนึก/ ศัตรู/ ปรปักษ์/ บร
๒๘. พระอินทร์ =โกสีย์/ สักกะ/ อมรินทร์/ สหัสนัยน์/ สุชัมบดี
๒๙. ตาย =อาสัญ/ บรรลัย/ มรณา/ ตักษัย /วายชนม์
๓๐. ใจ =กมล/ หทัย/ ฤดี /ฤทัย /แด
ตัวอย่างประโยคที่ใช้คำไวพจน์
“จากการศึกษาพบว่า เขาชอบปลูกต้นไม้ ชอบเล่นกีฬา ชอบทำอาหารรับประทานเอง และชอบท่องเที่ยวตามต่างจังหวัด”
ควรเขียนว่า
“จากการศึกษาพบว่าเขามีความสุขกับการปลูกต้นไม้และเล่นกีฬา พอใจที่จะทำอาหารรับประทานเอง และยังชอบท่องเที่ยวตามต่างจังหวัด”
หนังสือเกี่ยวกับคำไวพจน์ จะเป็นหนังสือเกี่ยวกับหลักภาษาไทย ท่านสามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป
- นัยหนึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช ๒๕๔๒ ให้คำอธิบายว่า "คำที่เขียนต่างกันแต่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันมาก เช่น มนุษย์ กับ คน บ้าน กับ เรือน รอ กับ คอย ป่า กับ ดง คำพ้องความ ก็ว่า" (พจนานุกรม ๒๕๔๒ หน้า ๑๐๙๑)
- และในที่เดียวกันนี้ได้ให้ความหมายที่พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) กล่าวไว้ในหนังสือแบบเรียนภาษาไทย ด้วยว่า หมายถึง "คำที่ออกเสียงเหมืมอนกันแต่เขียนต่างกันและมีความหมายต่างกัน เช่น ใส กับ ไส โจทก์ กับ โจทย์ พาน กับ พาล ปัจจุบันเรียกว่า คำพ้องเสียง"
ปัจจุบัน มีการศึกษาคำที่พ้อง และแบ่งออกเป็น ๓ กลุ่ม คือ คำพ้องรูป คำพ้องเสียง และคำพ้องความหมายหรือคำพ้องความ คำพ้องรูป คือคำที่มีรูปเขียนเหมือนกัน มีความหมายต่างกัน ออกเสียงต่างกันหรือเหมือนกันก็ได้ เช่น คำว่า ชิน แปลว่า คุ้นจนเจน หรือผู้ชนะ หรือเนื้อโลหะเจือชนิดหนึ่ง คำพ้องเสียง (คำไวพจน์ของพระยาศรีสุนทรโวหาร) คือคำที่เขียนต่างกัน มีความหมายต่างกัน ออกเสียงเหมือนกัน เช่น คำว่า ใจ กับ ไจ จร กับ จอน คำพ้องความ (คำไวพจน์ของพจนานุกรมราชบัณฑิตฯ) คือคำต่างรูป ต่างเสียง แต่มีความหมายเหมือนหรือใกล้เคียงกัน เช่น กิน กับ รับประทาน กัลยา นารี สุดา สมร หญิง เป็นคำพ้องความกัน
ที่มา กาญจนา นาคสกุล www.sakulthai.com
ตัวอย่างคำไวพจน์
๑. พระจันทร์ =รัชนีกร /แข/ บุหลัน/ นิศากร/ ศศิธร
๒. พระอาทิตย์ =ทินกร /ประภากร/ ทิวากร/ ตะวัน/ สุริยา
๓. ทองคำ =สุวรรณ /เหม/ กนก/ มาศ/ อุไร
๔. ป่า =ไพร /พง/ ดง/ อารัญ/ พนา
๕. เมือง =บุรี /ธานี/ นคร/ ปุระ/ กรุง
๖. ผู้หญิง =สตรี /อิตถี/ นารี/ กามินี/ พธู
๗. ดอกไม้ =บุปผา /บุษบา/ โกสุม/ มาลี/ ผกา
๘. พระเจ้าแผ่นดิน= ราชา/ ภูมี/ นฤบดี/ นราธิป/ นฤบาล
๙. ภูเขา =คีรี /สิงขร/ บรรพต/ ไศล/ ศิขรินทร์
๑๐. นักบวช =มุนี /ฤษี/ ดาบส/ นักพรต/ นักสิทธิ์
๑๑. น้ำ =อาโป /อุทก/ วารี/ ชล/ คงคา
๑๒. ไฟ =อัคคี /เตโช/ เพลิง/ อัคนี/ บาพก
๑๓. ช้าง =ไอยรา/ ดำรี/ กุญชร/ สาร/ คช
๑๔. แผ่นดิน =ภูมิ/ ธรณี/ ปฐพี/ ธาตรี/ ธรา
๑๕. ท้องฟ้า =นภา/ เวหา/ อัมพร/ ทิฆัมพร/ คัคนานต์
๑๖. นก =สกุณา/ ปักษา/ สุโนก/ วิหค/ ทิชากร
๑๗. ม้า =พาชี/ ดุรงค์/ หัย/ สินธพ/ อัศวะ
๑๘. งู =อุรค/ ภุชงค์/ ผณี/ ทีฆชาติ/ นาคา
๑๙. ยักษ์ =อสูร/ รากษส/ แทตย์/ ทานพ/ มาร
๒๐. เทวดา =อมร/ เทพ/ สุร/ เทพยดา/ นิรชร
๒๑. นางฟ้า =อัจฉรา/ อัปสร/ รัมภา/ เทพธิดา/ เทวี
๒๒. เด็ก =พาล/ ทารก/ ดรุณ/ กุมาร/ ศิศุ
๒๓. ต้นไม้ =พฤกษ์/ รุกข์/ ตรุ/ เฌอ/ ทุม
๒๔. พ่อ =บิดา/ ชนก/ บิตุรงค์/ บิดร/ ปิตุ
๒๕. แม่ =มารดา/ ชนนี/ ชเนตตี/ นนทลี/ มาตุ
๒๖. สวยงาม =ประไพ/ อำไพ/ วิลาวัณย์/ วิไล/ โสภา
๒๗. ข้าศึก =ริปู / ปัจนึก/ ศัตรู/ ปรปักษ์/ บร
๒๘. พระอินทร์ =โกสีย์/ สักกะ/ อมรินทร์/ สหัสนัยน์/ สุชัมบดี
๒๙. ตาย =อาสัญ/ บรรลัย/ มรณา/ ตักษัย /วายชนม์
๓๐. ใจ =กมล/ หทัย/ ฤดี /ฤทัย /แด
ตัวอย่างประโยคที่ใช้คำไวพจน์
“จากการศึกษาพบว่า เขาชอบปลูกต้นไม้ ชอบเล่นกีฬา ชอบทำอาหารรับประทานเอง และชอบท่องเที่ยวตามต่างจังหวัด”
ควรเขียนว่า
“จากการศึกษาพบว่าเขามีความสุขกับการปลูกต้นไม้และเล่นกีฬา พอใจที่จะทำอาหารรับประทานเอง และยังชอบท่องเที่ยวตามต่างจังหวัด”
หนังสือเกี่ยวกับคำไวพจน์ จะเป็นหนังสือเกี่ยวกับหลักภาษาไทย ท่านสามารถหาซื้อได้ตามร้านหนังสือทั่วไป
4/6/53
katek
การใช้คำที่มีความหมายคล้ายกัน
คำที่มีความหมายคล้ายกันหรือมีความหมายใกล้เคียงกัน มีใช้อยู่เป็นจำนวนมากในภาษาไทยซึ่งคำเหล่านี้มีรูปคำที่แตกต่างกัน หรือมีการเขียนที่ใกล้เคียงกัน โดยอยู่ในรูปของคำมูล คำซ้อนและคำประสม หรือศัพท์ที่มาจากการสร้างคำ
การใช้คำที่มีความหมายใกล้เคียงกัน ผู้ใช้จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีความรอบรู้เรื่องความหมายของคำ หากนำมาใช้ผิดความหมายของคำก็จะคลาดเคลื่อนไปจากจุดประสงค์ที่ต้องการสื่อสาร เช่น
คำมูล
ผลัก ใช้มือดันให้พ้นตัวหรือให้เคลื่อนที่ไปทันที
เข็น ดันสิ่งที่ติดขัดให้เคลื่อนไปข้างหน้าได้อย่างปกติ
ดัน ผลักเพื่อให้เคลื่อนไปด้วยกำลัง
ไส เสือกไป ผลักไป ส่งไป รุกไป
คำซ้อน
กุลีกุจอ ช่วยจัดช่วยทำอย่างเอาจริงเอาจัง
กระวีกระวาด รีบเร่งอย่างไม่นอนใจ
ตะลีตะลาน รีบร้อนอย่างลุกลน หรือรีบจนลนลาน
คำประสม
ใจร้อน ตัดสินใจกระทำโดยรีบเร่ง กระวนกระวายเพื่อต้องการให้สิ้นสุดโดยเร็ว
ใจเร็ว การตัดสินใจที่รวดเร็ว ไม่รอบคอบ แต่ไม่กระวนกระวาย
คำที่เกิดจากการสร้างคำ
อนุญาต ยินยอม ยอมให้ ใช้ในกรณีที่มีกฎข้อบังคับอย่างชัดเจน
อนุมัติ เห็นชอบ โดยให้อำนาจกระทำตามระเบียบที่กำหนด
ไกล่เกลี่ย (ก.) ทำให้ปรองดองกัน ทำให้เรียบร้อย
เกลี้ยมกล่อม (ก.) ชักชวน, ชักนำมาด้วยการอ้อนวอน
กบ ว. หมายถึง เต็มมาก เต็มแน่น เช่น ข้าวกบหม้อ มะพร้าวมีลูกกบคอ
- นักมวยมุมแดงถูกฝ่ายตรงข้ามชกอย่างแรงจนเลือดกบปาก
กลบ ก. หมายถึง ปิด ถม เอาดินถมหลุม ปิดบัง กิริยาที่เอาสิ่งที่เป็นผงโรยทับข้างบนเพื่อปิดบัง
เอาดินหรือสิ่งอื่น ๆ ใส่ลงไปในที่เป็นหลุมเป็นบ่อหรือแอ่ง เพื่อให้เต็มหรือไม่เห็นร่อยรอย
- หลังจากขุดหลุมฝังซากเจ้าด่างแล้วแม่ก็เอาดินกลบปากหลุม
กฎ (โบราณ) ก. จดไว้เป็นหลักฐาน, ตรา, คำบังคับ, ข้อกำหนด, ข้อบัญญัติ, ข้อกำหนด, ในเรื่องธรรมชาติตามที่ค้นได้
- การขับรถถ้าปฏิบัติตามกฎจะช่วยลดอุบัติเหตุ
กฎเกณฑ์ น. ข้อกำหนดที่บัญญัติไว้, หลักเกณฑ์
- ทุกคนควรปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของสังคม
กรณี น. คดี, เรื่อง, เหตุ
- ประเทศไทยเกิดกรณีพิพาทเรื่องแบ่งแยกดินแดนกับประเทศกัมพูชา
กรณีย์ น. กิจ ว. อันควรทำ, อันพึงทำ
- พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจอยู่เสมอ
กระโจน ก. กระโดดพุ่งลงไป , เผ่นข้ามไป
- ไฟป่าทำให้สัตย์ทั้งหลายกระโจนหนีอย่างไม่คิดชีวิต
กระโดด ก. ใช้กำลังเท้าทั้งคู่ถีบพื้นให้ตัวลอยสูงขึ้น, บางทีใช้ว่า โดด
- เด็ก ๆ กระโดดลงไปว่ายน้ำเล่นในสระน้ำอย่างสนุกสนาน
กระโดด
กระชาก ก. กระตุกโดยแรง, ฉุดโดยแรง, ชักเข้าโดยเร็ว และแรง ใช้คู่เข้าคู่กับคำกระโชกเป็น
“กระโชกกระชาก”
- เขากระชากแขนเธออย่างแรงเมื่อเธอขัดขืนไม่ยอมไปด้วย
กระตุก ก. ชักเข้ามาโดยเร็วทันที, งอเข้ามาโดยเร็ว, อาการที่กล้ามเนื้อหดและยืดตัวขึ้นมาเองทันที
- พอว่าวทำท่าจะตกเขาต้องกระตุกเชือกไว้ให้ว่าวลอยตัวขึ้น
กราด ว. ซัดส่ายไปโดยไม่เจาะจง , สาดไป
- ทหารยกปืนยิงกราดสู่ฝ่ายตรงกันข้าม
- แม่ค้าปากจัดด่ากราดใส่ลูกค้าจนต้องรีบเดินหนี
กลาด ว. ดาษดื่น ใช้เข้าคู่กับเกลื่อน เป็นเกลื่อนกลาด หรือกลาดเกลื่อน
- หล่อนไม่พอใจเมื่อเห็นข้าวของวางเกลื่อนกลาดไม่เป็นที่
- เด็กทิ้งเศษกระดาษเกลื่อนกลาดไปทั้งห้อง
กลืน [กฺลืน] ก. อาการที่ทำให้อาหารหรือสิ่งอื่นๆที่อยู่ในปากล่วงเข้าลำคอเข้าไป,โดยปริยายใช้ หมายถึง อาการที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
ก็ใช้ว่า กลืน ได้ ในความหมายที่ทำให้หายหรือสูญไป เช่น ถูกกลืนชาติ, อดกลั้น ไม่แสดงให้ปรากฏออกมา เช่น กลืนทุกข์ กลืนโศก,
ประสานกันหรือเข้ากันได้สนิทดี เช่น สีกลืนกัน. กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก. พะอืดพะอม
กิน ก. เคี้ยว เช่น กินหมาก, เคี้ยวกลืน เช่น กินข้าว, ดื่ม เช่น กินน้ำ, ทำให้ล่วงลำคอลงไปสู่ กระเพาะ; โดย ปริยายหมายความว่า
เปลือง เช่น กินเงิน กินเวลา, ทำให้สิ้นไป หมดไป เช่น รถกินน้ำมัน, รับเอา เช่น การกินสินบน, หารายได้โดยไม่สุจริต เช่น
กินจอบกินเสียม; ชนะในการพนันบางอย่าง
กฎ (โบ) ก. จดไว้เป็นหลักฐาน เช่น ให้นายยกกระบัตรกฎปากหลากคำไว้
กติกา [กะ-] น. ข้อตกลง, ข้อกำหนด, ข้อที่นักหมายกันไว้; (กฎ) หนังสือสัญญาอันขลัง เช่น หนังสือ สัญญาจัดตั้งสันนิบาตชาติ
กก (ถิ่น-พายัพ) ก.ตัด, บั่น, เช่น กกกิ่ง กกยอด.
กล้อน [กฺล่อน] ก.ตัดหรือทำให้เกรียน (ใช้แก่ผมหรือขน). ว. เลี่ยน, โล้น.
กิจกรรม น. หมายถึง การที่ผู้เรียนปฏิบัติการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อการเรียนรู้
- ครูควรจัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้น่าสนใจ
กิจการ น. หมายถึง การงานที่ประกอบ, ธุระ
- กิจการด้านการส่งออกของเขามีความเจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นลำดับ
เกษียณ(กะเสียน) ก. หมายถึง สิ้นปี (ใช้เกี่ยวกับการกำหนดอายุ)
- ข้าราชการจะเกษียณเมื่อทำงานจนอายุ ๖๐ ปี
เกษียน น. หมายถึงข้อความที่เขียนแทรกไว้ ก. เขียน ว. เล็กน้อย
- ผู้อำนวยการได้เกษียนหนังสืออนุมัติให้เขาไปศึกษาต่อได้
เกียรติคุณ น. หมายถึง เกียรติ คุณที่เลื่องลือ
- รัฐบาลจะประกาศเกียรติคุณผู้ที่เสียสละเพื่อประเทศชาติ
เกียรติประวัติ น. หมายถึง ประวัติที่ได้รับการสรรเสริญ, ประวัติที่เลื่องลือ
- ภักดีได้รับยกย่องให้เป็นครูแห่งชาตินับเป็นเกียรติประวัติแก่วงศ์ตระกูลอย่างยิ่ง
กิริยา น. หมายถึง การกระทำ , อาการที่แสดงออกมาด้วยกาย, มารยาท, บางทีใช้ในอาการที่ดี เช่น มีกิริยา
- เธอมีกิริยาวาจาอ่อนหวานใคร ๆ ก็รัก
กริยา น. หมายถึง คำที่แสดงอาการของนาม หรือสรรพนาม
- กริยา ของประโยค “แมวกินปลา” คือคำว่ากิน
เก็จ น. หมายถึง แก้วประดับ, ส่วนที่ยื่นออกมาก หรือลึกเข้าไปจากฝาผนัง, กำแพงฐานหรือเชิงกลอน
- โบสถ์วิหารมักจะประดับด้วย เก็จแก้วสวยแวววาว
เกร็ด น. หมายถึง ลำน้ำเล็กที่เป็นทางลัดเชื่อมลำน้ำใหญ่สายเดียวกันทั้ง ๒ ข้าง ส่วนย่อย, ส่วนเบ็ดเตล็ด
- หนังสือเล่มนี้มีเกร็ดความรู้ที่น่าสนใจมากมาย
เกล็ด น. หมายถึง ส่วนที่เป็นแผ่น ๆ ซ้อนเหลื่อมกันห่อหุ้มตัวปลากละสัตว์เลื้อยคลานบางชนิด, สิ่งที่แข็งตัวเป็นแผ่นบาง ๆ คล้ายเกล็ดปลา
เช่น เกล็ดปลา, น้ำตาลเกล็ด
- ชาวบ้านนำเกล็ดปลามาทำเครื่องประดับ
เกล็ดปลา
แก้เกี้ยว ก.แก้อย่างย้อนรอยให้หายกัน
- เมื่อเพชรอกหักพลอยก็ต่อว่าเขาอ่อนแอ พอพลอยอกหักบ้างเพชรก็ได้โอกาสพูดแก้เกี้ยว ว่าพลอยไม่ต่างจากเขา
แก้ตัว ก. พูดหรือทำเพื่อปลดเปลื้องความผิดหรือข้อผิดพลาดของตน
- นุชพูดแก้ตัวว่ามาโรงเรียนสายเพราะรถติด
แก้ต่าง ก. แก้ตัวแทนจำเลยใช้คู่กับ “ว่าต่าง” หมายถึงว่าความแทนโจทก์
- เมื่อถึงศาลทนายจะมีหน้าที่ แก้ต่าง แทนจำเลย
กระปรี้กระเปร่า ว. หมายถึง กระฉับกระเฉง,แคล่วคล่องว่องไว ไม่เนิบนาบ
- การตื่นนอนแต่เช้าตรู่รับอากาศบริสุทธิ์ ทำให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่า
กระชุ่มกระชวย ว. หมายถึง ผิวพรรณสดใส, มีอาการกระปรี้กระเปร่า
- หลังจากดื่มน้ำอัดลมทำให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้น
กระฉับกระเฉง ว. หมายถึง คล่องแคล่ว กระปรี้ประเปร่าเหมาะแก่การ ตรงข้ามกับเงื้องหงอย เฉยชา
- ดูท่าทางเธอกระฉับกระเฉงว่องไงสมกับเป็นนักธุรกิจคนเก่ง
กระจัดกระจาย ว. หมายถึง เรี่ยรายไป, แตกซ่านเซ็นไป, ไม่รวมอยู่ในพวกเดียวกัน (แผลงมาจากขจัดขจาย)
- สมพรทำแก้วน้ำหลุดมือ ตกแตกกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นห้อง
กระจุยกระจาย ว. หมายถึง กระจายยุ่งเหยิง
- เมื่อวานนี้ขโมยแอบเข้ามาในบ้านฉันแล้วรื้อค้นข้าวของกระจุยกระจาย
กระเจิดกระเจิง ว. หมายถึง แตกหมู่เพ่นพ่านไป เตลิดไป
- เมื่อถูกทหารไทยบุกโจมตี เหล่าข้าศึกต่างหลบหนีกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง
แกว่ง ก. หมายถึง ควง ไกวไปมา กวน ไม่อยู่กับที่, อาการที่เคลื่อนไหวไปทางโน้นที ทางนี้ที โดยที่โคนหรือต้นของสิ่งนั้นติดอยู่กับสิ่งอื่น
- ลูกตุ้มนาฬิกาแกว่งอยู่ตลอดเวลา
ไกว ก. หมายถึง โล้ แกว่ง, ทำให้สิ่งที่ห้อยอยู่ให้ไปข้างหน้า และกลับมาข้างหลัง
- ยายนั่งไกวเปลให้หลานนอน
กะปริดกะปรอย ว. หมายถึง มีอาการออกหรือไหลออกน้อยๆ หยุดบ้างออกบ้าง อาการที่ฝนตกน้อยๆ ตกๆ หยุดๆ , โดยอธิบายหมายถึง อาการที่ทำๆ หยุดๆ ไม่เป็นล่ำเป็นสัน
- ก๊อกน้ำนี้ปิดไม่สนิทน้ำจึงไหลกะปริดกะปรอย
กะปริบกะปรอย ว. หมายถึง ออกมาทีละเล็กละน้อย
- เขามีอาการปัสสาวะกะปริบกะปรอยมาหลายวันแล้ว
กระด้าง ว. หมายถึง แข็ง ไม่นุ่มนวล เรียกน้ำสบู่ที่ไม่เป็นฟอง
- เธอเป็นคนพูดจาแข็งกระด้างไม่น่าฟัง
กระด้างกระเดื่อง ว. หมายถึง แข็ง, แข็งข้อ, ไม่อ่อนน้อม
- มานะแสดงอาการกระด้างกระเดื่องต่อผู้ที่เป็นหัวหน้างาน
กักกัน ก. หมายถึง กำหนดเขตให้อยู่, การให้อยู่ในที่ที่กำหนดไว้เพื่อดัดสันดาน
- เยาวชนที่ทำความผิดถูกกักกันไว้ในสถานพินิจ
กักขัง ก. หมายถึง บังคับให้อยู่ในสถานที่อันจำกัด, เก็บตัวไว้ในสถานที่อันจำกัด, การบังคับให้อยู่ในที่จำกัด
- นักโทษจำนวนมากถูกกักขังไว้ในเรือนจำ
ขยับ (ก.) เคลื่อนไหว หรือ ทำท่าว่าจะทำอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ขยับปาก ขยับเข้ามาใกล้
เขยิบ (ก.) ขยับเลื่อนไปเล็กน้อย
ข่มขี่ ก. หมายถึง กดขี่
- เจ้าหน้าที่ตำรวจบางคนใช้อำนาจในหน้าที่ข่มขี่ประชาชน
ข่มขู่ ก. หมายถึง ทำให้กลัว, ทำให้เสียขวัญ
- โจรภาคใต้เขียนจดหมายข่มขู่นักธุรกิจให้จ่ายเงินค่าคุ้มครอง
ข่มเหง ก. หมายถึง ใช้กำลังรังแก, แกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่นเดือดร้อน
- เบิ้มมีนิสัยเกเรชอบข่มเหง เพื่อน ๆ เพราะตัวโตกว่าใคร ๆ
ข่มขวัญ ก. หมายถึง ทำให้เสียขวัญ
- คนร้ายยิงปืนกลรัวขึ้นฟ้าข่มขวัญชาวบ้าน
ข่มขืน ก. หมายถึง ใช้กำลังขืนใจ
- ศาลตัดสินประหารชีวิตนักโทษที่ข่มขืนหญิงสาวและทำร้ายเธอจนเสียชีวิต
ขยอก ก. หมายถึง อาการที่ค่อย ๆ กลืนอาหารที่ติดคอลงไปทีละน้อย, กระเดือกเข้าไป
- งูเหลือมตัวนั้นค่อย ๆ ขยอกเหยื่อกลืนลงไป
ขย้อน ก. หมายถึง ทำอาการจะอ้วก, ถอยกลับ
- หล่อนมีอาการขย้อนทุกครั้งที่กินยาที่มีรสขม
เข้มเข็ง ก. หมายถึง แข็งแรงในการงาน, ขยันขันแข็ง, ไม่ย่อท้อไหวหวั่น
- ผู้มีจิตใจเข้มแข็งย่อมฝ่าผันอุปสรรคต่าง ๆ ได้ดี
แข็งแกร่ง ว. หมายถึง อดทนไม่ท้อถอย
- เขามีร่างกายที่แข็งแกร่งเพราะออกกำลังกายอยู่เสมอ
แข็งแรง ว. หมายถึง มีกำลังมาก, ล่ำสัน, มั่นคง, คงทน, อย่างเต็มกำลัง
- เด็ก ๆ ควรดื่มนมสดทุกวันร่างกายจะได้แข็งแรง
แข็งแรง
ขัดคอ ก. หมายถึง พูดแย้งขวางเข้ามา ไม่ให้ทำได้โดยสะดวก
- เขานั่งคุยกับคนรักไม่ค่อยสะดวก เพราะน้องชายของหล่อนขัดคออยู่
ขัดจังหวะ ก. หมายถึง แทรกเข้ามาในระหว่างร้องรำ, ขวางเข้ามาเพื่อไม่ให้ทำหรือพูดได้สะดวก
- น้องเข้ามาขัดจังหวะแม่ขณะกำลังนั่งดูละครโทรทัศน์
ขัดบท ก. หมายถึง แทรกเข้ามาเมื่อเขายังพูดไม่จบเรื่อง
- พอเขานึกจะพูดก็พูดขัดบทขึ้นมาทันทีโดยไม่คำนึงถึงว่าคนอื่นพูดจบแล้วหรือยัง
ขัดขืน ก. หมายถึง การไม่ยินยอมทำการใดๆ ตามคำสั่ง, ไม่ประพฤติตาม, ไม่ทำตาม
- โจรปล้นร้านทองขัดขืนการจับกุมของตำรวจจึงถูกตำรวจยิงเสียชีวิต
ขัดขวาง ก. หมายถึง การไม่ให้ผู้อื่นกระทำการใดๆ ได้อย่างสะดวก, ทำให้ไม่สะดวก, ทำให้ติดขัด
- สุดาถูกแม่เลี้ยงของเธอตบตี และเพื่อนบ้านที่ทนเห็นเธอถูกตบตีไม่ได้จึงเข้าไปทำการขัดขวางไว้
ครอบครอง ก. หมายถึง ยึดไว้ มีสิทธิถือเอาเป็นเจ้าของ, มีสิทธิปกครอง
- ผู้ที่มีชื่อโฉนดย่อมมีสิทธิ์ครอบครองในทรัพย์สินของตนเอง
คุ้มครอง ก. หมายถึง ป้องกันรักษา, ระวังรักษา ปกป้องรักษา
- พระย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติดี
คมสัน ก. หมายถึง มีท่าทีเข้าที่ น่าดู
- นุติเป็นผู้ชายที่มีหน้าตาคมสัน
คมคาย ว. หมายถึง ฉลาด มีไหวพริบ ทันคน
- สำราญเป็นคนที่มีคารมคมคายดีเหลือเกิน
คลาด ก. หมายถึง เคลื่อนจากที่หมาย, เคลื่อนจากกำหนดเวลา
- เขาคลาดรถไฟขบวนที่ผ่านมา
คลาดเคลื่อน ก. หมายถึง ผิดจากความเป็นจริง ไม่ตรงจากความเป็นจริง
- ผลการนับคะแนนคลาดเคลื่อนไป 10 คะแนน
คลาดแคล้ว ก. หมายถึง รอดไป, พ้นไป
- ขอให้ลูกคลาดแคล้วจากอุปสรรคภยันตรายทั้งหลาย
คลุก ก. หมายถึง ขยำให้เข้ากัน, เกลือก
- แม่คลุกข้าวเม่ากับมะพร้าวแล้วนำมาใส่จาน
เคล้า ก. หมายถึง ใช้มือคนเบาๆ, คลอเคลีย
- ผีเสื้อเคล้าเกสรดอกไม้
- สมศรีเคล้าแป้งกับน้ำตาลในถ้วยอย่างเบามือ
คร่ำครึ ว. หมายถึง เก่าแก่, ไม่ทันสมัย
- สมศรีแต่งตัวคร่ำครึไม่สมกับเป็นคนยุคใหม่เลย
คร่ำหวอด ว. หมายถึง ชำนาญ, อยู่นานจนเก่ง
- ไตรภพ พิธีกรชื่อดังผู้ซึ่งคร่ำหวอดอยู่ในวงการบันเทิง
ครบถ้วน ว. หมายถึง เต็มจำนวนที่กำหนดไว้, ถ้วน
- เขาเก็บเงินจากลูกค้าได้ครบถ้วน
ครบครัน ว. หมายถึง พร้อมเพรียง, ไม่ขาดเหลือ, บริบูรณ์
- คุณแม่เตรียมของทำบุญไว้อย่างครบครัน
แคะ ก. ใช้เล็บมือหรือสิ่งมีปลายแหลมเป็นต้น ทำให้สิ่งที่ติดอยู่ข้างใน หรือในซอกในรูหลุดออกมา
- แพทย์แนะนำว่าไม่ควรใช้ก้านสำลีแคะหู เพราะอาจเป็นอันตราย
- แม่ค้าแคะขนมครกออกจากเบ้า อย่างชำนาญ
แงะ ก. งัดให้เผยอขึ้น
- ถ้าไม่มีเครื่องมือสำหรับแงะ ใช้ไขควงแทนก็ได้อย่าใช้มีด
- พ่อใช้ขวานแงะไม้กระดานขึ้นอย่างยากเย็น
แทะ ก. หมายถึง เอาหน้าฟันกัดให้หลุดออกมาทีละน้อย ๆ , เล็มกินทีละน้อย ๆ
- หนูแทะสบู่แหว่งไปหลายก้อน
- เด็ก ๆ แทะฝรั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แงะ ก. งัดให้เผยอขึ้น
- ถ้าไม่มีเครื่องมือสำหรับแงะ ใช้ไขควงแทนก็ได้อย่าใช้มีด
- พ่อใช้ขวานแงะไม้กระดานขึ้นอย่างยากเย็น
แทะ ก. หมายถึง เอาหน้าฟันกัดให้หลุดออกมาทีละน้อย ๆ , เล็มกินทีละน้อย ๆ
- หนูแทะสบู่แหว่งไปหลายก้อน
- เด็ก ๆ แทะฝรั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แคะ ก. ใช้เล็บมือหรือสิ่งมีปลายแหลมเป็นต้น ทำให้สิ่งที่ติดอยู่ข้างใน หรือในซอกในรูหลุดออกมา
- แพทย์แนะนำว่าไม่ควรใช้ก้านสำลีแคะหู เพราะอาจเป็นอันตราย
- แม่ค้าแคะขนมครกออกจากเบ้า อย่างชำนาญ
จาระไน ก. หมายถึง พูดชี้แจงอย่างละเอียดลออหรือถี่ถ้วน
- แม่ค้าพูดจาระไนสินค้าให้ลูกค้าฟังอย่างยืดยาว
เจียระไน ก. หมายถึง ทำเพชรพลอยหรือแก้วให้เป็นเหลี่ยมคนตามต้องการ
- เพชรเม็ดนี้เจียระไนได้สวยมาก
จุกจิก ก. หมายถึง รบกวน ว. หมายถึงจู้จี้ เล็ก ๆ น้อย ๆ คละกัน กระจุกกระจิกก็ว่า
- อย่ามาจุกจิกกวนใจฉันเลย รำคาญจริง ๆ
- ธรรมชาติของคนแก่มักจะจุกจิกขี้บ่น
- เธอชอบซื้อของจุกจิกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน
จุบจิบ ก. หมายถึง อาการที่กินพร่ำเพรื่อทีละเล็กละน้อย กระจุบกระจิบก็ว่า
- หล่อนอ้วนเพราะชอบกินจุบจิบ
- เธอกินจุบจิบตลอดวันอาหารไม่เคยขาดปากเลย
แจ่มแจ้ง ว. หมายถึง กระจ่างชัด, แจ่มกระจ่าง
- ครูอธิบายไม่แจ่มแจ้งนักเรียนจึงไม่เข้าใจบทเรียน
แจ่มใส น. หมายถึง ปลอดโปร่งไม่ขุ่นมัว (อากาศ, อารมณ์)
- วันนี้อากาศแจ่มใสไม่มีเค้าฝนจะตก
จนตรอก ก. หมายถึงไม่มีทางไปใช้กับคนที่อยู่ในฐานะที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ เพราะความยาก จนและไม่รู้จะพึ่งพาอาศัยใคร
- ปล่อยให้เขาอวดดีไปเถอะ เมื่อจนตรอกก็คงหวนกลับมาพึ่งเราเอง
จนมุม ก. หมายถึง ไม่มีทางหนีใช้ในกรณีที่มีคนหนีและมีคนไล่
- ในที่สุดคนร้ายก็จนมุมถูกตำรวจตามจับจนได้
- เมื่อถูกถามหนักๆ เข้าเขาก็จนมุมจนตอบไม่ได้
จนแต้ม ก. หมายถึง ไม่มีทางเดิน ใช้เกี่ยวกับการทำงาน การแก้ปัญหา และอุปสรรคต่างๆ
- ถ้าไม่สามารถทำได้หรือแก้ได้เพราะคิดไม่ออกก็เรียกว่าอยู่ในสภาพจนแต้ม
เจนจบ ว. หมายถึง ชำนาญทั่ว รอบรู้ ได้พบได้เห็นมามาก (มักใช้ในทางบวก)
- อาจารย์ผู้นี้เป็นผู้เจนจบในวิชาดนตรีไทย
เจนจัด ก. หมายถึง สันทัด ชำนาญมีประสบการณ์มาก (มักใช้ในทางลบ)
- เขาเป็นคนเจ้าชู้และเจนจัดในเรื่องผู้หญิง
จุนเจือ ก. หมายถึง อุดหนุน เจือจาน เผื่อแผ่
- แม่ชอบจุนเจือครอบครัวของคนสวนซึ่งมีรายได้น้อย
เผื่อแผ่ ก. หมายถึง การเจือจุน ทำประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยความโอบอ้อมอารี
- ถึงแม้เขาจะไม่ร่ำรวยแต่เขาก็ชอบเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่คนยากจน
ฉาวโฉ่ ว. หมายถึง อื้ออึง, เอิกเกริก, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป ใช้กับข่าวหรือเรื่องราวที่ไม่ดีไม่งาม
- มะลิทำเรื่องไว้งามหน้าจนชื่อเสียงของเธอฉาวโฉ่ไปทั่วหมู่บ้าน
โจษจัน ก. หมายถึง พูดกันเซ็งแซ่ เล่าลือกันอื้ออึง ใช้กับข่าวหรือเรื่องราวโดยทั่วๆ ไป
- ป่าช้านี้มีผีดุมากจนเป็นที่โจษจันเล่าขานกันทั่วไป
เฉียบเแหลม ก. หมายถึง ฉลาด รอบรู้, ฉลาดหลักแหลม
- เล็ก เป็นคนมีสติปัญญาเฉียบแหลม จึงสามารถสอบเข้าเรียนต่อในคณะแพทยศาสตร์ได้
- เปาบุ้นจิ้นเป็นคนที่มีปัญญาเฉียบแหลม ในการตัดสินคดี
หลักแหลม ว. หมายถึง มีไหวพริบ, คมคาย, เฉียบเแหลม
- ศรีธนญชัยมีความฉลาดหลักแหลมในการเอาตัวรอด
- มนัสเป็นคนหลักแหลมสามารถแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี
ฉลาก น. หมายถึงสิ่ง เช่นติ้ว, ตั๋ว หรือแผ่นกระดาษเล็ก ๆ เป็นต้น ซึ่งทำเป็นเครื่องหมายกำหนดไว้เนื่องในการเสี่ยงโชค เสี่ยงทายเป็นต้น ; ]
ป้ายบอกชื่อยา ใช้ปิดขวดยารักษาโรค เรียกว่าฉลากยา, สลากก็ว่า
- ก่อนจะทานยาต้องอ่านฉลากยาให้เข้าใจ
สลาก น. หมายถึง สิ่ง เช่น ติ้ว, ตั๋ว หรือแผ่นกระดาษเล็ก ๆ เป็นต้น ซึ่งทำเป็นเครื่องหมายกำหนดไว้ เนื่องในการเสี่ยงโชค
เสี่ยงทายเป็นต้น ; ป้ายบอกชื่อยา ใช้ปิดขวดยารักษาโรค เรียกว่าสลากยา, ฉลากก็ว่า
- ในงานกาชาดมีการจับสลากชิงรางวัลมากมาย
ชมเชย ก. หมายถึง การยกย่อง
- ครูชมเชยนักเรียนที่สอบได้ที่ 1
เชยชม ก. หมายถึง กิริยาที่แสดงออกทางอารมณ์ที่ได้สมปรารถนา
- หล่อนถูกเขาเชยชมจนสมใจแล้วเขาก็ทิ้งหล่อนไป
ชดใช้ ก. หมายถึง ใช้คืน, ใช้ค่าใช้จ่ายที่ทดรองจ่ายไปก่อนแล้ว, ให้ทดแทนสิ่งที่ใช้หรือเสียไป
- เขาชดใช้หนี้ตามเวลาที่ธนาคารกำหนด
ชดเชย ก. หมายถึง ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งทดแทนสิ่งที่ขาดหายไป, ใช้แทนสิ่งที่เสียไป, เพิ่มเติม
- โรงเรียนจัดสอนชดเชย 2 วัน เนื่องจากเสียเวลาเรียนไปในช่วงเทศกาลปีใหม่
ชี้แจง ก. หมายถึง พูดขยายความให้เข้าใจชัดเจน
- ภรรยาพยายามชี้แจงเกี่ยวกับรายจ่ายให้สามีฟังอย่างละเอียด
อธิบาย ก. หมายถึง ไขความ, ขยายความ, ชี้แจง
- ครูอธิบายสาเหตุของการเกิดโรคเอดส์ให้นักเรียนฟัง
ซึมซาบ ก. หมายถึง เอิบอายเข้าไปทั่วถึง
- เธอซึมซาบในบทกวีที่แต่งไว้อย่างไพเราะ
ซึมทราบ ก. หมายถึง รู้อย่างละเอียด
- นักเรียนในชั้นหลายคนอ่านหนังสือประวัติบุคคลสำคัญจนเข้าใจซึมทราบเป็นอย่างดี
โซม ก. หมายถึง เปียกทั่วไป, เช่น เหงื่อโซมตัว
- เด็กคนนั้นเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ เป็นชั่วโมงจนเหงื่อโซมตัว
โซรม ก. หมายถึง รุมกัน, ช่วยกัน
- นักโทษที่โซรมผู้หญิงถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
- ทหารพระเจ้าตากสินโซรมอาวุธใส่ฝ่ายข้าศึกจนข้าศึกล่าถอย
อันนี้ไปอ้างอิงจากเว็บ http://webboard.ptpk.ac.th/thread-117-post-2672.html#pid2672อีกทีนะคะ โดย nut_takan ค่ะ
คำที่มีความหมายคล้ายกันหรือมีความหมายใกล้เคียงกัน มีใช้อยู่เป็นจำนวนมากในภาษาไทยซึ่งคำเหล่านี้มีรูปคำที่แตกต่างกัน หรือมีการเขียนที่ใกล้เคียงกัน โดยอยู่ในรูปของคำมูล คำซ้อนและคำประสม หรือศัพท์ที่มาจากการสร้างคำ
การใช้คำที่มีความหมายใกล้เคียงกัน ผู้ใช้จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีความรอบรู้เรื่องความหมายของคำ หากนำมาใช้ผิดความหมายของคำก็จะคลาดเคลื่อนไปจากจุดประสงค์ที่ต้องการสื่อสาร เช่น
คำมูล
ผลัก ใช้มือดันให้พ้นตัวหรือให้เคลื่อนที่ไปทันที
เข็น ดันสิ่งที่ติดขัดให้เคลื่อนไปข้างหน้าได้อย่างปกติ
ดัน ผลักเพื่อให้เคลื่อนไปด้วยกำลัง
ไส เสือกไป ผลักไป ส่งไป รุกไป
คำซ้อน
กุลีกุจอ ช่วยจัดช่วยทำอย่างเอาจริงเอาจัง
กระวีกระวาด รีบเร่งอย่างไม่นอนใจ
ตะลีตะลาน รีบร้อนอย่างลุกลน หรือรีบจนลนลาน
คำประสม
ใจร้อน ตัดสินใจกระทำโดยรีบเร่ง กระวนกระวายเพื่อต้องการให้สิ้นสุดโดยเร็ว
ใจเร็ว การตัดสินใจที่รวดเร็ว ไม่รอบคอบ แต่ไม่กระวนกระวาย
คำที่เกิดจากการสร้างคำ
อนุญาต ยินยอม ยอมให้ ใช้ในกรณีที่มีกฎข้อบังคับอย่างชัดเจน
อนุมัติ เห็นชอบ โดยให้อำนาจกระทำตามระเบียบที่กำหนด
ไกล่เกลี่ย (ก.) ทำให้ปรองดองกัน ทำให้เรียบร้อย
เกลี้ยมกล่อม (ก.) ชักชวน, ชักนำมาด้วยการอ้อนวอน
กบ ว. หมายถึง เต็มมาก เต็มแน่น เช่น ข้าวกบหม้อ มะพร้าวมีลูกกบคอ
- นักมวยมุมแดงถูกฝ่ายตรงข้ามชกอย่างแรงจนเลือดกบปาก
กลบ ก. หมายถึง ปิด ถม เอาดินถมหลุม ปิดบัง กิริยาที่เอาสิ่งที่เป็นผงโรยทับข้างบนเพื่อปิดบัง
เอาดินหรือสิ่งอื่น ๆ ใส่ลงไปในที่เป็นหลุมเป็นบ่อหรือแอ่ง เพื่อให้เต็มหรือไม่เห็นร่อยรอย
- หลังจากขุดหลุมฝังซากเจ้าด่างแล้วแม่ก็เอาดินกลบปากหลุม
กฎ (โบราณ) ก. จดไว้เป็นหลักฐาน, ตรา, คำบังคับ, ข้อกำหนด, ข้อบัญญัติ, ข้อกำหนด, ในเรื่องธรรมชาติตามที่ค้นได้
- การขับรถถ้าปฏิบัติตามกฎจะช่วยลดอุบัติเหตุ
กฎเกณฑ์ น. ข้อกำหนดที่บัญญัติไว้, หลักเกณฑ์
- ทุกคนควรปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของสังคม
กรณี น. คดี, เรื่อง, เหตุ
- ประเทศไทยเกิดกรณีพิพาทเรื่องแบ่งแยกดินแดนกับประเทศกัมพูชา
กรณีย์ น. กิจ ว. อันควรทำ, อันพึงทำ
- พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจอยู่เสมอ
กระโจน ก. กระโดดพุ่งลงไป , เผ่นข้ามไป
- ไฟป่าทำให้สัตย์ทั้งหลายกระโจนหนีอย่างไม่คิดชีวิต
กระโดด ก. ใช้กำลังเท้าทั้งคู่ถีบพื้นให้ตัวลอยสูงขึ้น, บางทีใช้ว่า โดด
- เด็ก ๆ กระโดดลงไปว่ายน้ำเล่นในสระน้ำอย่างสนุกสนาน
กระโดด
กระชาก ก. กระตุกโดยแรง, ฉุดโดยแรง, ชักเข้าโดยเร็ว และแรง ใช้คู่เข้าคู่กับคำกระโชกเป็น
“กระโชกกระชาก”
- เขากระชากแขนเธออย่างแรงเมื่อเธอขัดขืนไม่ยอมไปด้วย
กระตุก ก. ชักเข้ามาโดยเร็วทันที, งอเข้ามาโดยเร็ว, อาการที่กล้ามเนื้อหดและยืดตัวขึ้นมาเองทันที
- พอว่าวทำท่าจะตกเขาต้องกระตุกเชือกไว้ให้ว่าวลอยตัวขึ้น
กราด ว. ซัดส่ายไปโดยไม่เจาะจง , สาดไป
- ทหารยกปืนยิงกราดสู่ฝ่ายตรงกันข้าม
- แม่ค้าปากจัดด่ากราดใส่ลูกค้าจนต้องรีบเดินหนี
กลาด ว. ดาษดื่น ใช้เข้าคู่กับเกลื่อน เป็นเกลื่อนกลาด หรือกลาดเกลื่อน
- หล่อนไม่พอใจเมื่อเห็นข้าวของวางเกลื่อนกลาดไม่เป็นที่
- เด็กทิ้งเศษกระดาษเกลื่อนกลาดไปทั้งห้อง
กลืน [กฺลืน] ก. อาการที่ทำให้อาหารหรือสิ่งอื่นๆที่อยู่ในปากล่วงเข้าลำคอเข้าไป,โดยปริยายใช้ หมายถึง อาการที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
ก็ใช้ว่า กลืน ได้ ในความหมายที่ทำให้หายหรือสูญไป เช่น ถูกกลืนชาติ, อดกลั้น ไม่แสดงให้ปรากฏออกมา เช่น กลืนทุกข์ กลืนโศก,
ประสานกันหรือเข้ากันได้สนิทดี เช่น สีกลืนกัน. กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก. พะอืดพะอม
กิน ก. เคี้ยว เช่น กินหมาก, เคี้ยวกลืน เช่น กินข้าว, ดื่ม เช่น กินน้ำ, ทำให้ล่วงลำคอลงไปสู่ กระเพาะ; โดย ปริยายหมายความว่า
เปลือง เช่น กินเงิน กินเวลา, ทำให้สิ้นไป หมดไป เช่น รถกินน้ำมัน, รับเอา เช่น การกินสินบน, หารายได้โดยไม่สุจริต เช่น
กินจอบกินเสียม; ชนะในการพนันบางอย่าง
กฎ (โบ) ก. จดไว้เป็นหลักฐาน เช่น ให้นายยกกระบัตรกฎปากหลากคำไว้
กติกา [กะ-] น. ข้อตกลง, ข้อกำหนด, ข้อที่นักหมายกันไว้; (กฎ) หนังสือสัญญาอันขลัง เช่น หนังสือ สัญญาจัดตั้งสันนิบาตชาติ
กก (ถิ่น-พายัพ) ก.ตัด, บั่น, เช่น กกกิ่ง กกยอด.
กล้อน [กฺล่อน] ก.ตัดหรือทำให้เกรียน (ใช้แก่ผมหรือขน). ว. เลี่ยน, โล้น.
กิจกรรม น. หมายถึง การที่ผู้เรียนปฏิบัติการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อการเรียนรู้
- ครูควรจัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้น่าสนใจ
กิจการ น. หมายถึง การงานที่ประกอบ, ธุระ
- กิจการด้านการส่งออกของเขามีความเจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นลำดับ
เกษียณ(กะเสียน) ก. หมายถึง สิ้นปี (ใช้เกี่ยวกับการกำหนดอายุ)
- ข้าราชการจะเกษียณเมื่อทำงานจนอายุ ๖๐ ปี
เกษียน น. หมายถึงข้อความที่เขียนแทรกไว้ ก. เขียน ว. เล็กน้อย
- ผู้อำนวยการได้เกษียนหนังสืออนุมัติให้เขาไปศึกษาต่อได้
เกียรติคุณ น. หมายถึง เกียรติ คุณที่เลื่องลือ
- รัฐบาลจะประกาศเกียรติคุณผู้ที่เสียสละเพื่อประเทศชาติ
เกียรติประวัติ น. หมายถึง ประวัติที่ได้รับการสรรเสริญ, ประวัติที่เลื่องลือ
- ภักดีได้รับยกย่องให้เป็นครูแห่งชาตินับเป็นเกียรติประวัติแก่วงศ์ตระกูลอย่างยิ่ง
กิริยา น. หมายถึง การกระทำ , อาการที่แสดงออกมาด้วยกาย, มารยาท, บางทีใช้ในอาการที่ดี เช่น มีกิริยา
- เธอมีกิริยาวาจาอ่อนหวานใคร ๆ ก็รัก
กริยา น. หมายถึง คำที่แสดงอาการของนาม หรือสรรพนาม
- กริยา ของประโยค “แมวกินปลา” คือคำว่ากิน
เก็จ น. หมายถึง แก้วประดับ, ส่วนที่ยื่นออกมาก หรือลึกเข้าไปจากฝาผนัง, กำแพงฐานหรือเชิงกลอน
- โบสถ์วิหารมักจะประดับด้วย เก็จแก้วสวยแวววาว
เกร็ด น. หมายถึง ลำน้ำเล็กที่เป็นทางลัดเชื่อมลำน้ำใหญ่สายเดียวกันทั้ง ๒ ข้าง ส่วนย่อย, ส่วนเบ็ดเตล็ด
- หนังสือเล่มนี้มีเกร็ดความรู้ที่น่าสนใจมากมาย
เกล็ด น. หมายถึง ส่วนที่เป็นแผ่น ๆ ซ้อนเหลื่อมกันห่อหุ้มตัวปลากละสัตว์เลื้อยคลานบางชนิด, สิ่งที่แข็งตัวเป็นแผ่นบาง ๆ คล้ายเกล็ดปลา
เช่น เกล็ดปลา, น้ำตาลเกล็ด
- ชาวบ้านนำเกล็ดปลามาทำเครื่องประดับ
เกล็ดปลา
แก้เกี้ยว ก.แก้อย่างย้อนรอยให้หายกัน
- เมื่อเพชรอกหักพลอยก็ต่อว่าเขาอ่อนแอ พอพลอยอกหักบ้างเพชรก็ได้โอกาสพูดแก้เกี้ยว ว่าพลอยไม่ต่างจากเขา
แก้ตัว ก. พูดหรือทำเพื่อปลดเปลื้องความผิดหรือข้อผิดพลาดของตน
- นุชพูดแก้ตัวว่ามาโรงเรียนสายเพราะรถติด
แก้ต่าง ก. แก้ตัวแทนจำเลยใช้คู่กับ “ว่าต่าง” หมายถึงว่าความแทนโจทก์
- เมื่อถึงศาลทนายจะมีหน้าที่ แก้ต่าง แทนจำเลย
กระปรี้กระเปร่า ว. หมายถึง กระฉับกระเฉง,แคล่วคล่องว่องไว ไม่เนิบนาบ
- การตื่นนอนแต่เช้าตรู่รับอากาศบริสุทธิ์ ทำให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่า
กระชุ่มกระชวย ว. หมายถึง ผิวพรรณสดใส, มีอาการกระปรี้กระเปร่า
- หลังจากดื่มน้ำอัดลมทำให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้น
กระฉับกระเฉง ว. หมายถึง คล่องแคล่ว กระปรี้ประเปร่าเหมาะแก่การ ตรงข้ามกับเงื้องหงอย เฉยชา
- ดูท่าทางเธอกระฉับกระเฉงว่องไงสมกับเป็นนักธุรกิจคนเก่ง
กระจัดกระจาย ว. หมายถึง เรี่ยรายไป, แตกซ่านเซ็นไป, ไม่รวมอยู่ในพวกเดียวกัน (แผลงมาจากขจัดขจาย)
- สมพรทำแก้วน้ำหลุดมือ ตกแตกกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นห้อง
กระจุยกระจาย ว. หมายถึง กระจายยุ่งเหยิง
- เมื่อวานนี้ขโมยแอบเข้ามาในบ้านฉันแล้วรื้อค้นข้าวของกระจุยกระจาย
กระเจิดกระเจิง ว. หมายถึง แตกหมู่เพ่นพ่านไป เตลิดไป
- เมื่อถูกทหารไทยบุกโจมตี เหล่าข้าศึกต่างหลบหนีกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง
แกว่ง ก. หมายถึง ควง ไกวไปมา กวน ไม่อยู่กับที่, อาการที่เคลื่อนไหวไปทางโน้นที ทางนี้ที โดยที่โคนหรือต้นของสิ่งนั้นติดอยู่กับสิ่งอื่น
- ลูกตุ้มนาฬิกาแกว่งอยู่ตลอดเวลา
ไกว ก. หมายถึง โล้ แกว่ง, ทำให้สิ่งที่ห้อยอยู่ให้ไปข้างหน้า และกลับมาข้างหลัง
- ยายนั่งไกวเปลให้หลานนอน
กะปริดกะปรอย ว. หมายถึง มีอาการออกหรือไหลออกน้อยๆ หยุดบ้างออกบ้าง อาการที่ฝนตกน้อยๆ ตกๆ หยุดๆ , โดยอธิบายหมายถึง อาการที่ทำๆ หยุดๆ ไม่เป็นล่ำเป็นสัน
- ก๊อกน้ำนี้ปิดไม่สนิทน้ำจึงไหลกะปริดกะปรอย
กะปริบกะปรอย ว. หมายถึง ออกมาทีละเล็กละน้อย
- เขามีอาการปัสสาวะกะปริบกะปรอยมาหลายวันแล้ว
กระด้าง ว. หมายถึง แข็ง ไม่นุ่มนวล เรียกน้ำสบู่ที่ไม่เป็นฟอง
- เธอเป็นคนพูดจาแข็งกระด้างไม่น่าฟัง
กระด้างกระเดื่อง ว. หมายถึง แข็ง, แข็งข้อ, ไม่อ่อนน้อม
- มานะแสดงอาการกระด้างกระเดื่องต่อผู้ที่เป็นหัวหน้างาน
กักกัน ก. หมายถึง กำหนดเขตให้อยู่, การให้อยู่ในที่ที่กำหนดไว้เพื่อดัดสันดาน
- เยาวชนที่ทำความผิดถูกกักกันไว้ในสถานพินิจ
กักขัง ก. หมายถึง บังคับให้อยู่ในสถานที่อันจำกัด, เก็บตัวไว้ในสถานที่อันจำกัด, การบังคับให้อยู่ในที่จำกัด
- นักโทษจำนวนมากถูกกักขังไว้ในเรือนจำ
ขยับ (ก.) เคลื่อนไหว หรือ ทำท่าว่าจะทำอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ขยับปาก ขยับเข้ามาใกล้
เขยิบ (ก.) ขยับเลื่อนไปเล็กน้อย
ข่มขี่ ก. หมายถึง กดขี่
- เจ้าหน้าที่ตำรวจบางคนใช้อำนาจในหน้าที่ข่มขี่ประชาชน
ข่มขู่ ก. หมายถึง ทำให้กลัว, ทำให้เสียขวัญ
- โจรภาคใต้เขียนจดหมายข่มขู่นักธุรกิจให้จ่ายเงินค่าคุ้มครอง
ข่มเหง ก. หมายถึง ใช้กำลังรังแก, แกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่นเดือดร้อน
- เบิ้มมีนิสัยเกเรชอบข่มเหง เพื่อน ๆ เพราะตัวโตกว่าใคร ๆ
ข่มขวัญ ก. หมายถึง ทำให้เสียขวัญ
- คนร้ายยิงปืนกลรัวขึ้นฟ้าข่มขวัญชาวบ้าน
ข่มขืน ก. หมายถึง ใช้กำลังขืนใจ
- ศาลตัดสินประหารชีวิตนักโทษที่ข่มขืนหญิงสาวและทำร้ายเธอจนเสียชีวิต
ขยอก ก. หมายถึง อาการที่ค่อย ๆ กลืนอาหารที่ติดคอลงไปทีละน้อย, กระเดือกเข้าไป
- งูเหลือมตัวนั้นค่อย ๆ ขยอกเหยื่อกลืนลงไป
ขย้อน ก. หมายถึง ทำอาการจะอ้วก, ถอยกลับ
- หล่อนมีอาการขย้อนทุกครั้งที่กินยาที่มีรสขม
เข้มเข็ง ก. หมายถึง แข็งแรงในการงาน, ขยันขันแข็ง, ไม่ย่อท้อไหวหวั่น
- ผู้มีจิตใจเข้มแข็งย่อมฝ่าผันอุปสรรคต่าง ๆ ได้ดี
แข็งแกร่ง ว. หมายถึง อดทนไม่ท้อถอย
- เขามีร่างกายที่แข็งแกร่งเพราะออกกำลังกายอยู่เสมอ
แข็งแรง ว. หมายถึง มีกำลังมาก, ล่ำสัน, มั่นคง, คงทน, อย่างเต็มกำลัง
- เด็ก ๆ ควรดื่มนมสดทุกวันร่างกายจะได้แข็งแรง
แข็งแรง
ขัดคอ ก. หมายถึง พูดแย้งขวางเข้ามา ไม่ให้ทำได้โดยสะดวก
- เขานั่งคุยกับคนรักไม่ค่อยสะดวก เพราะน้องชายของหล่อนขัดคออยู่
ขัดจังหวะ ก. หมายถึง แทรกเข้ามาในระหว่างร้องรำ, ขวางเข้ามาเพื่อไม่ให้ทำหรือพูดได้สะดวก
- น้องเข้ามาขัดจังหวะแม่ขณะกำลังนั่งดูละครโทรทัศน์
ขัดบท ก. หมายถึง แทรกเข้ามาเมื่อเขายังพูดไม่จบเรื่อง
- พอเขานึกจะพูดก็พูดขัดบทขึ้นมาทันทีโดยไม่คำนึงถึงว่าคนอื่นพูดจบแล้วหรือยัง
ขัดขืน ก. หมายถึง การไม่ยินยอมทำการใดๆ ตามคำสั่ง, ไม่ประพฤติตาม, ไม่ทำตาม
- โจรปล้นร้านทองขัดขืนการจับกุมของตำรวจจึงถูกตำรวจยิงเสียชีวิต
ขัดขวาง ก. หมายถึง การไม่ให้ผู้อื่นกระทำการใดๆ ได้อย่างสะดวก, ทำให้ไม่สะดวก, ทำให้ติดขัด
- สุดาถูกแม่เลี้ยงของเธอตบตี และเพื่อนบ้านที่ทนเห็นเธอถูกตบตีไม่ได้จึงเข้าไปทำการขัดขวางไว้
ครอบครอง ก. หมายถึง ยึดไว้ มีสิทธิถือเอาเป็นเจ้าของ, มีสิทธิปกครอง
- ผู้ที่มีชื่อโฉนดย่อมมีสิทธิ์ครอบครองในทรัพย์สินของตนเอง
คุ้มครอง ก. หมายถึง ป้องกันรักษา, ระวังรักษา ปกป้องรักษา
- พระย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติดี
คมสัน ก. หมายถึง มีท่าทีเข้าที่ น่าดู
- นุติเป็นผู้ชายที่มีหน้าตาคมสัน
คมคาย ว. หมายถึง ฉลาด มีไหวพริบ ทันคน
- สำราญเป็นคนที่มีคารมคมคายดีเหลือเกิน
คลาด ก. หมายถึง เคลื่อนจากที่หมาย, เคลื่อนจากกำหนดเวลา
- เขาคลาดรถไฟขบวนที่ผ่านมา
คลาดเคลื่อน ก. หมายถึง ผิดจากความเป็นจริง ไม่ตรงจากความเป็นจริง
- ผลการนับคะแนนคลาดเคลื่อนไป 10 คะแนน
คลาดแคล้ว ก. หมายถึง รอดไป, พ้นไป
- ขอให้ลูกคลาดแคล้วจากอุปสรรคภยันตรายทั้งหลาย
คลุก ก. หมายถึง ขยำให้เข้ากัน, เกลือก
- แม่คลุกข้าวเม่ากับมะพร้าวแล้วนำมาใส่จาน
เคล้า ก. หมายถึง ใช้มือคนเบาๆ, คลอเคลีย
- ผีเสื้อเคล้าเกสรดอกไม้
- สมศรีเคล้าแป้งกับน้ำตาลในถ้วยอย่างเบามือ
คร่ำครึ ว. หมายถึง เก่าแก่, ไม่ทันสมัย
- สมศรีแต่งตัวคร่ำครึไม่สมกับเป็นคนยุคใหม่เลย
คร่ำหวอด ว. หมายถึง ชำนาญ, อยู่นานจนเก่ง
- ไตรภพ พิธีกรชื่อดังผู้ซึ่งคร่ำหวอดอยู่ในวงการบันเทิง
ครบถ้วน ว. หมายถึง เต็มจำนวนที่กำหนดไว้, ถ้วน
- เขาเก็บเงินจากลูกค้าได้ครบถ้วน
ครบครัน ว. หมายถึง พร้อมเพรียง, ไม่ขาดเหลือ, บริบูรณ์
- คุณแม่เตรียมของทำบุญไว้อย่างครบครัน
แคะ ก. ใช้เล็บมือหรือสิ่งมีปลายแหลมเป็นต้น ทำให้สิ่งที่ติดอยู่ข้างใน หรือในซอกในรูหลุดออกมา
- แพทย์แนะนำว่าไม่ควรใช้ก้านสำลีแคะหู เพราะอาจเป็นอันตราย
- แม่ค้าแคะขนมครกออกจากเบ้า อย่างชำนาญ
แงะ ก. งัดให้เผยอขึ้น
- ถ้าไม่มีเครื่องมือสำหรับแงะ ใช้ไขควงแทนก็ได้อย่าใช้มีด
- พ่อใช้ขวานแงะไม้กระดานขึ้นอย่างยากเย็น
แทะ ก. หมายถึง เอาหน้าฟันกัดให้หลุดออกมาทีละน้อย ๆ , เล็มกินทีละน้อย ๆ
- หนูแทะสบู่แหว่งไปหลายก้อน
- เด็ก ๆ แทะฝรั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แงะ ก. งัดให้เผยอขึ้น
- ถ้าไม่มีเครื่องมือสำหรับแงะ ใช้ไขควงแทนก็ได้อย่าใช้มีด
- พ่อใช้ขวานแงะไม้กระดานขึ้นอย่างยากเย็น
แทะ ก. หมายถึง เอาหน้าฟันกัดให้หลุดออกมาทีละน้อย ๆ , เล็มกินทีละน้อย ๆ
- หนูแทะสบู่แหว่งไปหลายก้อน
- เด็ก ๆ แทะฝรั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แคะ ก. ใช้เล็บมือหรือสิ่งมีปลายแหลมเป็นต้น ทำให้สิ่งที่ติดอยู่ข้างใน หรือในซอกในรูหลุดออกมา
- แพทย์แนะนำว่าไม่ควรใช้ก้านสำลีแคะหู เพราะอาจเป็นอันตราย
- แม่ค้าแคะขนมครกออกจากเบ้า อย่างชำนาญ
จาระไน ก. หมายถึง พูดชี้แจงอย่างละเอียดลออหรือถี่ถ้วน
- แม่ค้าพูดจาระไนสินค้าให้ลูกค้าฟังอย่างยืดยาว
เจียระไน ก. หมายถึง ทำเพชรพลอยหรือแก้วให้เป็นเหลี่ยมคนตามต้องการ
- เพชรเม็ดนี้เจียระไนได้สวยมาก
จุกจิก ก. หมายถึง รบกวน ว. หมายถึงจู้จี้ เล็ก ๆ น้อย ๆ คละกัน กระจุกกระจิกก็ว่า
- อย่ามาจุกจิกกวนใจฉันเลย รำคาญจริง ๆ
- ธรรมชาติของคนแก่มักจะจุกจิกขี้บ่น
- เธอชอบซื้อของจุกจิกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน
จุบจิบ ก. หมายถึง อาการที่กินพร่ำเพรื่อทีละเล็กละน้อย กระจุบกระจิบก็ว่า
- หล่อนอ้วนเพราะชอบกินจุบจิบ
- เธอกินจุบจิบตลอดวันอาหารไม่เคยขาดปากเลย
แจ่มแจ้ง ว. หมายถึง กระจ่างชัด, แจ่มกระจ่าง
- ครูอธิบายไม่แจ่มแจ้งนักเรียนจึงไม่เข้าใจบทเรียน
แจ่มใส น. หมายถึง ปลอดโปร่งไม่ขุ่นมัว (อากาศ, อารมณ์)
- วันนี้อากาศแจ่มใสไม่มีเค้าฝนจะตก
จนตรอก ก. หมายถึงไม่มีทางไปใช้กับคนที่อยู่ในฐานะที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ เพราะความยาก จนและไม่รู้จะพึ่งพาอาศัยใคร
- ปล่อยให้เขาอวดดีไปเถอะ เมื่อจนตรอกก็คงหวนกลับมาพึ่งเราเอง
จนมุม ก. หมายถึง ไม่มีทางหนีใช้ในกรณีที่มีคนหนีและมีคนไล่
- ในที่สุดคนร้ายก็จนมุมถูกตำรวจตามจับจนได้
- เมื่อถูกถามหนักๆ เข้าเขาก็จนมุมจนตอบไม่ได้
จนแต้ม ก. หมายถึง ไม่มีทางเดิน ใช้เกี่ยวกับการทำงาน การแก้ปัญหา และอุปสรรคต่างๆ
- ถ้าไม่สามารถทำได้หรือแก้ได้เพราะคิดไม่ออกก็เรียกว่าอยู่ในสภาพจนแต้ม
เจนจบ ว. หมายถึง ชำนาญทั่ว รอบรู้ ได้พบได้เห็นมามาก (มักใช้ในทางบวก)
- อาจารย์ผู้นี้เป็นผู้เจนจบในวิชาดนตรีไทย
เจนจัด ก. หมายถึง สันทัด ชำนาญมีประสบการณ์มาก (มักใช้ในทางลบ)
- เขาเป็นคนเจ้าชู้และเจนจัดในเรื่องผู้หญิง
จุนเจือ ก. หมายถึง อุดหนุน เจือจาน เผื่อแผ่
- แม่ชอบจุนเจือครอบครัวของคนสวนซึ่งมีรายได้น้อย
เผื่อแผ่ ก. หมายถึง การเจือจุน ทำประโยชน์แก่ผู้อื่นด้วยความโอบอ้อมอารี
- ถึงแม้เขาจะไม่ร่ำรวยแต่เขาก็ชอบเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่คนยากจน
ฉาวโฉ่ ว. หมายถึง อื้ออึง, เอิกเกริก, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป ใช้กับข่าวหรือเรื่องราวที่ไม่ดีไม่งาม
- มะลิทำเรื่องไว้งามหน้าจนชื่อเสียงของเธอฉาวโฉ่ไปทั่วหมู่บ้าน
โจษจัน ก. หมายถึง พูดกันเซ็งแซ่ เล่าลือกันอื้ออึง ใช้กับข่าวหรือเรื่องราวโดยทั่วๆ ไป
- ป่าช้านี้มีผีดุมากจนเป็นที่โจษจันเล่าขานกันทั่วไป
เฉียบเแหลม ก. หมายถึง ฉลาด รอบรู้, ฉลาดหลักแหลม
- เล็ก เป็นคนมีสติปัญญาเฉียบแหลม จึงสามารถสอบเข้าเรียนต่อในคณะแพทยศาสตร์ได้
- เปาบุ้นจิ้นเป็นคนที่มีปัญญาเฉียบแหลม ในการตัดสินคดี
หลักแหลม ว. หมายถึง มีไหวพริบ, คมคาย, เฉียบเแหลม
- ศรีธนญชัยมีความฉลาดหลักแหลมในการเอาตัวรอด
- มนัสเป็นคนหลักแหลมสามารถแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี
ฉลาก น. หมายถึงสิ่ง เช่นติ้ว, ตั๋ว หรือแผ่นกระดาษเล็ก ๆ เป็นต้น ซึ่งทำเป็นเครื่องหมายกำหนดไว้เนื่องในการเสี่ยงโชค เสี่ยงทายเป็นต้น ; ]
ป้ายบอกชื่อยา ใช้ปิดขวดยารักษาโรค เรียกว่าฉลากยา, สลากก็ว่า
- ก่อนจะทานยาต้องอ่านฉลากยาให้เข้าใจ
สลาก น. หมายถึง สิ่ง เช่น ติ้ว, ตั๋ว หรือแผ่นกระดาษเล็ก ๆ เป็นต้น ซึ่งทำเป็นเครื่องหมายกำหนดไว้ เนื่องในการเสี่ยงโชค
เสี่ยงทายเป็นต้น ; ป้ายบอกชื่อยา ใช้ปิดขวดยารักษาโรค เรียกว่าสลากยา, ฉลากก็ว่า
- ในงานกาชาดมีการจับสลากชิงรางวัลมากมาย
ชมเชย ก. หมายถึง การยกย่อง
- ครูชมเชยนักเรียนที่สอบได้ที่ 1
เชยชม ก. หมายถึง กิริยาที่แสดงออกทางอารมณ์ที่ได้สมปรารถนา
- หล่อนถูกเขาเชยชมจนสมใจแล้วเขาก็ทิ้งหล่อนไป
ชดใช้ ก. หมายถึง ใช้คืน, ใช้ค่าใช้จ่ายที่ทดรองจ่ายไปก่อนแล้ว, ให้ทดแทนสิ่งที่ใช้หรือเสียไป
- เขาชดใช้หนี้ตามเวลาที่ธนาคารกำหนด
ชดเชย ก. หมายถึง ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งทดแทนสิ่งที่ขาดหายไป, ใช้แทนสิ่งที่เสียไป, เพิ่มเติม
- โรงเรียนจัดสอนชดเชย 2 วัน เนื่องจากเสียเวลาเรียนไปในช่วงเทศกาลปีใหม่
ชี้แจง ก. หมายถึง พูดขยายความให้เข้าใจชัดเจน
- ภรรยาพยายามชี้แจงเกี่ยวกับรายจ่ายให้สามีฟังอย่างละเอียด
อธิบาย ก. หมายถึง ไขความ, ขยายความ, ชี้แจง
- ครูอธิบายสาเหตุของการเกิดโรคเอดส์ให้นักเรียนฟัง
ซึมซาบ ก. หมายถึง เอิบอายเข้าไปทั่วถึง
- เธอซึมซาบในบทกวีที่แต่งไว้อย่างไพเราะ
ซึมทราบ ก. หมายถึง รู้อย่างละเอียด
- นักเรียนในชั้นหลายคนอ่านหนังสือประวัติบุคคลสำคัญจนเข้าใจซึมทราบเป็นอย่างดี
โซม ก. หมายถึง เปียกทั่วไป, เช่น เหงื่อโซมตัว
- เด็กคนนั้นเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ เป็นชั่วโมงจนเหงื่อโซมตัว
โซรม ก. หมายถึง รุมกัน, ช่วยกัน
- นักโทษที่โซรมผู้หญิงถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
- ทหารพระเจ้าตากสินโซรมอาวุธใส่ฝ่ายข้าศึกจนข้าศึกล่าถอย
อันนี้ไปอ้างอิงจากเว็บ http://webboard.ptpk.ac.th/thread-117-post-2672.html#pid2672อีกทีนะคะ โดย nut_takan ค่ะ
23/6/54
ยังไม่มีชื่อเล่น
ใครช่วยได้บอกที่ครับ อยากรู้ คำพ้องความหมายของคำว่า บ้าน และคำว่า ผู้ชาย นะ ครับ รบกวนด้วยนะครับ
2/2/55
ยังไม่มีชื่อเล่น
คำไวพจน์ค่ะ
คำไวพจน์คือคำที่มีความหมายอย่างเดียวกันหรือคำที่พ้องความหมายนั่นเอง
พระพุทธเจ้า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า พระบรมศาสดาจารย์ พระโลกุตมาจารย์
กระสรรเพชร พระสุคต พระโลกนาถ พระมหามุนินทร์ พระชินวร พระชินสีห์
พระนรสีห์ พระสัพพัญญู พระบรมครู พระธรรมสามัสร์ พระศากยมุณี พระจอมไตร
พระทศญาณ พระทศพลญาณ พระพิชิตมาร พระสมณโคดม พระมหาสมณะ
พระเจ้าแผ่นดิน
กษัตริย์ ขัตติยะ เจ้าชีวิต บพิตร ปิ่นเกล้า ผ่านเผ้า พระเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จ
พระเจ้าอยู่หัว ภูบาล ภูบดี ภูธร ภูธเรศร์ ไท ไท้ นรินทร์ นเรนทร์ นโรดม
เจษฎา ฤาสาย วิภู ราช ราชัน ราชินทร์ ราเชนทร์ ทรงธรรม ชนินทร์ ธเรศ
จักรพรรดิ์ ทรงภพ นเรศวร นเรศูร นเรนทรสูร มหิธร มหิบาล มเหศวร ธรณิศ
ภูเบศ ภูมี ภูวนาถ ภูวเนตร ภูวไนย ภูวดล ภูมิบาล ธรณิศ ธรณิศร ธรณิศวร์
ธรณินทร์ มนุษยเทพ ภูมีศวร ภูมินทร์ ภูมิบดี อธิราช จักรี จักริน นาราธิป อธิป
นฤบาล นฤนารถ นฤเบศร์ นฤบดี นฤบดินทร์ มหิดล นโรดม มหิศวร ราชา
ราชาธิราช สมมติเทวราช อดิศร นริศ นราธิเบศร์ อดิศวร
ใจ
กมล แด ทรวง ทรวงใน มโน มน มาน รติ ฤทัย ฤดี หฤทัย อก อุระ
คำเปรียบเทียบ
กล คล้าย ครุวนา เฉก ฉัน เช่น ดั่ง ดุจ เทียบ เที้ยน เทียม ประดุจ ประเล่ห์
ประหนึ่ง พ่าง เพี้ยง เหมือน ราว ราวกับ เล่ห์ เสมือน อุปมา อย่าง ปาน เปรียบด้วย
นักปราชญ์
กวี โกวิท โกศล ธีร ธีมา เธียร บัณฑิต ปัญวา ปราชญ์ ปริญญา เปรียญ
พยัตตะ มนู มุนี มุนินทร์ เมธี เมธาวี วิทุร สุธี
ผู้หญิง
กนิษฐ์ กนิษฐา กระลาพิน กระลาศรี กัญญา กันยา กัลยาณี กานดา กามินี เกน
กลอยใจ แก้วตา ขนิษฐา ดรุณี ดวงสมร ถี นง นงคราญ นงราม นงนุช นงนาฏ
นงเยาว์ นงลักษณ์ นงโพธ นงพาล นงพะงา นรี นารี นฤมล นาเรศ นิรมล นุช
เนียง แน่ง แน่งน้อย บังอร โผอน พธู พนิดา พะงา พังงา ภคินี ภาคินี
มาณวิกา มารศรี ยอดสร้อย ยาหยี ยุพยง ยุพเรศ ยุพดี ยุพา ยุพาน
ยุพิน ยุพาพาล ยุพาพิน ยุวดี เยาวมาลย์ เยาวเรศ เยาว์ลักษณ์ เยาวพา รมณี
ร้อยชั่ง วธู วนิดา วรดนู วรางคณา วิมล ศรี สดี สตี สตรี สมร สะคราญ
สายสมร สายสวาท สุดา เสาวภาคย์ สุนทรี อนงค์ อร อรไท อ่อนไท อ่อนไท้
อรนุช อังคณา อัมพา อิตถี อิสัตรี
ดอกไม้
กรรณิกา กุสุม โกสุม กุสุมาลย์ จราว จาว บุปผ บุปผา บุปผชาติ บุษบะ บุษบา
บุษบง บุษบัน บุหงัน บุหงา ผกา พบู พเยีย พวงมาลา มาลย์ มาลัย มาลา
มาลี สุมน สุมนา สุมาลี สุคันธชาติ สะบู ปสพ พันลอก กะบัง
ท้องฟ้า
คคนัมพร คคนางค์ คคนานต์ ทิฆัมพร นภ นภดล นภมณฑล นภา นภาลัย โพยม
โพยมาน เวหะ เวหา เวหาส เวหน เวหายส หาว อฆ อนิลบถ อัมพร ดาราบถ
น้ำ
กระสินธ์ กาสาร กุนที เกียน คงคา จาว ชทึง ฉทึง ชรทึง ชร ชล ชลชาติ
ชลธาร ชลธี ชลธิศ ชลาธาร ชลัมพุ ชลาลัย ชลาศัย ชเล ชโลทร โดย โตย ตระพัง
ตะพัง กระพัง ทก ธาร ธารา นที มหรณพ มหรรณพ ยมนา รหัท ละหาน
วหา วาปี วริ สาริน วารี วาหินี ศิรา สมุทร สริต สลิล สาคร สาคเรศ สินธุ
โสทก อรรณพ อุมพุ อุทก อุทกธาร อุทกธารา โอฆชล เนียร
พระจันทร์
แข โค จันทร์ จันทร จันทรพิมพ์ จันทรมณฑล เดือน ตโมนุท ตโมทร แถง
โทษากร โทษรมณ์ นิศากร นิศานาถ นิศาบดี นิศามณี นิศารัตน์ บุหลัน ปักษาธร
พิธุ มา มาส รชนีกร รัชนีกร วิธู ศศธร ศศพินทุ ศศลักษณ์ ศศิ ศศิน ศศี
ศศิธร ศศิมณฑล สวรรคบดี สุมา โสม อินทุ อุทุราชา สุมะ รัตติกร กลา กลาพิมพ์
กลาแถง มนทกานติ พิธุ สิตางศุ์
พระอาทิตย์
ตโมนุท ตะวัน ไถง ทินกร ทิพากร ทิวากร ประภากร พันแสง ภากร ภาณุ
ภาณุมาศ ภาสกร รพิ รพี รวิ รวี รังสิมันต์ รังสิมา รำไพ วรุณ สหัสรังสี สุริยะ
สุริยากร สุริยง สุริยา สุริเยนทร์ สุริเยศ สุริโย สุริยน สุริยัน สูร สูรยะ อักกะ
อังศุธร อังศุมาลี อาภากร อุษณรัศมี อุษณรูจี อุษณกร
เมือง
ธานิน ธานี ธานินทร์ นคร นครินทร์ นคเรศ บุระ ปุร บุรินทร์ บุรี บูรี ประเทศ
พารา กรุงไกร สรุก
โลก
โกกุ ฉมา ด้าว ธรณี ธรา ธราดล ธริษตรี ธาษตรี ธาตรี ปฐพี ปฐวี ปถพี
ปัถพี ปัถวี ผงอน ผไท ไผทโกรม พสุธา พสุธาดล พสุนธรา พสุมดี พิภพ ภพ
ภู ภูดล ภูมิ ภูริ ภูวะ ภูวดล ภูวนะ มหิ มหิดล เมทนี เมทินี นิมา โลกธาตุ
โลกย โลกัย วสุธา วสุนธรา วสุมดี หล้า อจลา อุรพี โกษ
นก
เขจร ทวิช บุหรง ปักษา ปักษี สกุณ สกุณี สุโนก ศาพก โศลาฏ วิหค วิหงค์
ทวิชาติ ทิช ทิชากร ปักษิณ พิหเคนทร์ ปักษวาหน ปักษคม พิหค
ช้าง
คชินทร์ คเชนทร์ หัสดี ดำรี ดำไร ดมไร ทนดี หัสดี หัสดินทร์ กรี กรินทร์
กเรนทร์ กุญชร คช คชา คชาธาร โคบุตร พลาย พัง นาค นาคินทร์ นาเคนทร์
มาตงค์ นรการ สาร หัตถี หัสดินทร์ ไอยรา ไอยราพต คชสาร สาง นาคศวร
ทันตี ทันติน พารณ พารณะ วารณ หัตถินี กรินี พังคา นาเคศ
ม้า
ตุรงค์ ตุรคะ มโนมัย สินธพ แสะ หัย อาชา อาชาไนย อัสสะ อัศวะ อัศวิน
อัสดร พาชี ดุรค ดุรงค์ ดุรงคี
เสือ
ขาล ตะโก ทวีปี พยัคฆ์ พยัคฆา พยัคฆี พยัคฆิน อชินี พาฬ ศารทูล ขลา
วัว
วสภ พฤษภ พลิพัท ฤษภ วัตสดร อุสภ อุสุภ คาวี เคา ฉลู
ควาย
มหิงส์ มหิษ ลุลาย กาสร กระบือ มหิงสา
ลิง
ทุโมน พลีมุข ชรโมล วานร พานร วานรินทร์ พานรินทร์ พานเรศ กระบี่ กบินทร์
กเบนทร์ กบิล มักฏะ วอก สวา ปลวังค (อ่านปะละวังคะ)
สวรรค์
สรวง สันรวง สุคติ สุรบถ สุราลัย สุรโลก สัค สัคคะ ไกวัล ไกพัล ทิพ ไตรทิพ
จาตุมหาราชิก ดางดึงส์ ยามะ ดุสิต นิมมานรดี ปรนิมมิตวสวัตดี วยัมหะ โสฬส
กระยาหงัน ลางงิด ไทวะ สุขาวดี ศักรภพน์
พระนารายณ์
พระวิษณุ ตรีโลเกศ จัตุรภุช จักรปราณี สังขกร หริ หริรักษ์ พระทรงครุธ พระทรงสุบรรณ
พระทรงสังข์ รามราช วาสุเทพ พระกฤษณ์ วิณหุ
พระอินทร์
มัฆวา มัฆวาน มฆวัน ตรีเนตร มหินท์ มเหนท์ วชิร วิชราวุธ วชิรปราณี
วชิรหัตถ์ วัชรี วัชรินทร์ วัชรเรนทร์ วาสพ ศักร ศักรินทร์ ศักเรนทร์ สักกะ
สุชัมบดี สุรบดี สหัสนัยน์ สหัสเนตร สุรินทร์ สุเรนทร์ โกสีย์ โกสินทร์ อมรบดี
อมรราช อมรินทร์ อมเรศ เทพบดี เพชรายุธ พันตา พันเนตร วัชรพาหะ
พระอิศวร
ศุลี ศูลี ศูลิน ศังกร ปรเมศวร์ สยมภู จอมไตร ศิวะ มหาเทพ เทพาธิบดี
ตรีโลกนารถ ตรีโลจน์ มเหศ มเหศวร ภูตบดี ภูเตศวร ธราธร ธราธาร พระทรงโค
หร (อ่าน หะระ)
พระพรหม
ธาดา จัตรุพักตร์ ปรเมษฐ์ ประชานาถ กมลาสน์ กมเลศ กัมลาศ สหัมบดี สุรเชษฐ์
หงสรถ กำมลาศน์ ขุนแผน พระทรงหงส์
เทวดา
เทพ เทว เทวัญ เทเวศร์ เทพบุตร เทพยดา เทพยุดา เทพาดิเทพ เทวินทร์
เทพินทร์ สุรารักษ์ อดิเทพ สุร อมร อมรา อำมร แมน สุธาสินี สุธาสี
อสัญแดหวา แถน มรุ นิรชร (อ่านนิระชอน)
นางฟ้า
เทวี เทพธิดา สุรางค์ สุรางคนางค์ สุรางคนา รัมภา อัปสร อัจฉรา นิรชรา
ยักษ์
ยักษา ยักษี ยักษิณี ยักข์ ยักขินี รักขสะ รากษส รากโษส อสุร อสูร อสุรา
อสุรินทร์ อสุรี อสุเรนทร์ อสุเรศ ราพณ์ ราพณาสูร รามสูร แทตย์ กุมภัณฑ์
ทองคำ
โสม เหม จารุ อุไร กาญจน กาญจนา สุพรรณ สุวรรณ สุวรรณา สุวรรณี
จามีกร หิรัณย์ หาดก หาตก มาศ ริน ชาตรูป ชมพูนุท ชามพูนุท กนก ไร สิงคี
โสณ มหาธาตุ
เงิน
หิรัญ ไหรณ ปรัก รชตะ สัชฌะ สัชฌุ งึน เงือน
ดอกบัว
บุณฑริก ปทุม สัตตบุษย์ บุษบัน นิลุบล นิลปัทม์ จงกล ประวาลปัทม์ สัตตบงกช
โกมุท โกกนุท ไกรพ บุษกร ปัทม ปัทมา อินทีวร อัมพุช บงกช อรพินท์
สัตตบรรณ อุบล จงกลนี กมล โกเมศ โกมล กรกช สโรช สาโรช นลิน นลินี
กช กมุท กระมุช วาริช ชาตบุษย์ ตาราไต วารีช ลินจง โบกขร สฤก อุปบล
นีรช (อ่าน นีระชะ)
ป่า
อรัญ อารัญ อารัณย์ อรัณย์ อรัญญิก ชระงม วนวัน พนา พนาวัน พนาลี
พนาลัย พนาวา พนาเวศน์ พนาราม พนาดร พนันดร พนัส พนัสบดี พนาสณฑ์
พนาสัณฑ์ ไพรสณฑ์ ไพรสัณฑ์ พงไพร พงพี ไพรศรี พนาศรี ไพรวัณ ไพรระหง
พนอง เถื่อน กานน ครึมครุ ดงดาน ชัฏ อฏวี (อ่าน อะตะวี)
ภูเขา
พนม พนอม ภู ภูผา คิริ คีรี กันทรากร บรรพต บรรพตา บรรพตชาล
บรรพตมาลา มหิธร มเหยงค์ ศิขร ศิขริน ศิขรี ศิงขร ศิงขริน ไศล สิขรี สิขเรศ
สิงขร สิงค์ เสล เสสา
ปลา
มีน มัจฉะ มัจฉา มัจฉาชาติ มัตสยะ มัตสยา มัศยา วาริช วลัช นีรจร กะรัง
มีอีกเยอะแยะมากมายค่ะ
คำไวพจน์คือคำที่มีความหมายอย่างเดียวกันหรือคำที่พ้องความหมายนั่นเอง
พระพุทธเจ้า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า พระบรมศาสดาจารย์ พระโลกุตมาจารย์
กระสรรเพชร พระสุคต พระโลกนาถ พระมหามุนินทร์ พระชินวร พระชินสีห์
พระนรสีห์ พระสัพพัญญู พระบรมครู พระธรรมสามัสร์ พระศากยมุณี พระจอมไตร
พระทศญาณ พระทศพลญาณ พระพิชิตมาร พระสมณโคดม พระมหาสมณะ
พระเจ้าแผ่นดิน
กษัตริย์ ขัตติยะ เจ้าชีวิต บพิตร ปิ่นเกล้า ผ่านเผ้า พระเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จ
พระเจ้าอยู่หัว ภูบาล ภูบดี ภูธร ภูธเรศร์ ไท ไท้ นรินทร์ นเรนทร์ นโรดม
เจษฎา ฤาสาย วิภู ราช ราชัน ราชินทร์ ราเชนทร์ ทรงธรรม ชนินทร์ ธเรศ
จักรพรรดิ์ ทรงภพ นเรศวร นเรศูร นเรนทรสูร มหิธร มหิบาล มเหศวร ธรณิศ
ภูเบศ ภูมี ภูวนาถ ภูวเนตร ภูวไนย ภูวดล ภูมิบาล ธรณิศ ธรณิศร ธรณิศวร์
ธรณินทร์ มนุษยเทพ ภูมีศวร ภูมินทร์ ภูมิบดี อธิราช จักรี จักริน นาราธิป อธิป
นฤบาล นฤนารถ นฤเบศร์ นฤบดี นฤบดินทร์ มหิดล นโรดม มหิศวร ราชา
ราชาธิราช สมมติเทวราช อดิศร นริศ นราธิเบศร์ อดิศวร
ใจ
กมล แด ทรวง ทรวงใน มโน มน มาน รติ ฤทัย ฤดี หฤทัย อก อุระ
คำเปรียบเทียบ
กล คล้าย ครุวนา เฉก ฉัน เช่น ดั่ง ดุจ เทียบ เที้ยน เทียม ประดุจ ประเล่ห์
ประหนึ่ง พ่าง เพี้ยง เหมือน ราว ราวกับ เล่ห์ เสมือน อุปมา อย่าง ปาน เปรียบด้วย
นักปราชญ์
กวี โกวิท โกศล ธีร ธีมา เธียร บัณฑิต ปัญวา ปราชญ์ ปริญญา เปรียญ
พยัตตะ มนู มุนี มุนินทร์ เมธี เมธาวี วิทุร สุธี
ผู้หญิง
กนิษฐ์ กนิษฐา กระลาพิน กระลาศรี กัญญา กันยา กัลยาณี กานดา กามินี เกน
กลอยใจ แก้วตา ขนิษฐา ดรุณี ดวงสมร ถี นง นงคราญ นงราม นงนุช นงนาฏ
นงเยาว์ นงลักษณ์ นงโพธ นงพาล นงพะงา นรี นารี นฤมล นาเรศ นิรมล นุช
เนียง แน่ง แน่งน้อย บังอร โผอน พธู พนิดา พะงา พังงา ภคินี ภาคินี
มาณวิกา มารศรี ยอดสร้อย ยาหยี ยุพยง ยุพเรศ ยุพดี ยุพา ยุพาน
ยุพิน ยุพาพาล ยุพาพิน ยุวดี เยาวมาลย์ เยาวเรศ เยาว์ลักษณ์ เยาวพา รมณี
ร้อยชั่ง วธู วนิดา วรดนู วรางคณา วิมล ศรี สดี สตี สตรี สมร สะคราญ
สายสมร สายสวาท สุดา เสาวภาคย์ สุนทรี อนงค์ อร อรไท อ่อนไท อ่อนไท้
อรนุช อังคณา อัมพา อิตถี อิสัตรี
ดอกไม้
กรรณิกา กุสุม โกสุม กุสุมาลย์ จราว จาว บุปผ บุปผา บุปผชาติ บุษบะ บุษบา
บุษบง บุษบัน บุหงัน บุหงา ผกา พบู พเยีย พวงมาลา มาลย์ มาลัย มาลา
มาลี สุมน สุมนา สุมาลี สุคันธชาติ สะบู ปสพ พันลอก กะบัง
ท้องฟ้า
คคนัมพร คคนางค์ คคนานต์ ทิฆัมพร นภ นภดล นภมณฑล นภา นภาลัย โพยม
โพยมาน เวหะ เวหา เวหาส เวหน เวหายส หาว อฆ อนิลบถ อัมพร ดาราบถ
น้ำ
กระสินธ์ กาสาร กุนที เกียน คงคา จาว ชทึง ฉทึง ชรทึง ชร ชล ชลชาติ
ชลธาร ชลธี ชลธิศ ชลาธาร ชลัมพุ ชลาลัย ชลาศัย ชเล ชโลทร โดย โตย ตระพัง
ตะพัง กระพัง ทก ธาร ธารา นที มหรณพ มหรรณพ ยมนา รหัท ละหาน
วหา วาปี วริ สาริน วารี วาหินี ศิรา สมุทร สริต สลิล สาคร สาคเรศ สินธุ
โสทก อรรณพ อุมพุ อุทก อุทกธาร อุทกธารา โอฆชล เนียร
พระจันทร์
แข โค จันทร์ จันทร จันทรพิมพ์ จันทรมณฑล เดือน ตโมนุท ตโมทร แถง
โทษากร โทษรมณ์ นิศากร นิศานาถ นิศาบดี นิศามณี นิศารัตน์ บุหลัน ปักษาธร
พิธุ มา มาส รชนีกร รัชนีกร วิธู ศศธร ศศพินทุ ศศลักษณ์ ศศิ ศศิน ศศี
ศศิธร ศศิมณฑล สวรรคบดี สุมา โสม อินทุ อุทุราชา สุมะ รัตติกร กลา กลาพิมพ์
กลาแถง มนทกานติ พิธุ สิตางศุ์
พระอาทิตย์
ตโมนุท ตะวัน ไถง ทินกร ทิพากร ทิวากร ประภากร พันแสง ภากร ภาณุ
ภาณุมาศ ภาสกร รพิ รพี รวิ รวี รังสิมันต์ รังสิมา รำไพ วรุณ สหัสรังสี สุริยะ
สุริยากร สุริยง สุริยา สุริเยนทร์ สุริเยศ สุริโย สุริยน สุริยัน สูร สูรยะ อักกะ
อังศุธร อังศุมาลี อาภากร อุษณรัศมี อุษณรูจี อุษณกร
เมือง
ธานิน ธานี ธานินทร์ นคร นครินทร์ นคเรศ บุระ ปุร บุรินทร์ บุรี บูรี ประเทศ
พารา กรุงไกร สรุก
โลก
โกกุ ฉมา ด้าว ธรณี ธรา ธราดล ธริษตรี ธาษตรี ธาตรี ปฐพี ปฐวี ปถพี
ปัถพี ปัถวี ผงอน ผไท ไผทโกรม พสุธา พสุธาดล พสุนธรา พสุมดี พิภพ ภพ
ภู ภูดล ภูมิ ภูริ ภูวะ ภูวดล ภูวนะ มหิ มหิดล เมทนี เมทินี นิมา โลกธาตุ
โลกย โลกัย วสุธา วสุนธรา วสุมดี หล้า อจลา อุรพี โกษ
นก
เขจร ทวิช บุหรง ปักษา ปักษี สกุณ สกุณี สุโนก ศาพก โศลาฏ วิหค วิหงค์
ทวิชาติ ทิช ทิชากร ปักษิณ พิหเคนทร์ ปักษวาหน ปักษคม พิหค
ช้าง
คชินทร์ คเชนทร์ หัสดี ดำรี ดำไร ดมไร ทนดี หัสดี หัสดินทร์ กรี กรินทร์
กเรนทร์ กุญชร คช คชา คชาธาร โคบุตร พลาย พัง นาค นาคินทร์ นาเคนทร์
มาตงค์ นรการ สาร หัตถี หัสดินทร์ ไอยรา ไอยราพต คชสาร สาง นาคศวร
ทันตี ทันติน พารณ พารณะ วารณ หัตถินี กรินี พังคา นาเคศ
ม้า
ตุรงค์ ตุรคะ มโนมัย สินธพ แสะ หัย อาชา อาชาไนย อัสสะ อัศวะ อัศวิน
อัสดร พาชี ดุรค ดุรงค์ ดุรงคี
เสือ
ขาล ตะโก ทวีปี พยัคฆ์ พยัคฆา พยัคฆี พยัคฆิน อชินี พาฬ ศารทูล ขลา
วัว
วสภ พฤษภ พลิพัท ฤษภ วัตสดร อุสภ อุสุภ คาวี เคา ฉลู
ควาย
มหิงส์ มหิษ ลุลาย กาสร กระบือ มหิงสา
ลิง
ทุโมน พลีมุข ชรโมล วานร พานร วานรินทร์ พานรินทร์ พานเรศ กระบี่ กบินทร์
กเบนทร์ กบิล มักฏะ วอก สวา ปลวังค (อ่านปะละวังคะ)
สวรรค์
สรวง สันรวง สุคติ สุรบถ สุราลัย สุรโลก สัค สัคคะ ไกวัล ไกพัล ทิพ ไตรทิพ
จาตุมหาราชิก ดางดึงส์ ยามะ ดุสิต นิมมานรดี ปรนิมมิตวสวัตดี วยัมหะ โสฬส
กระยาหงัน ลางงิด ไทวะ สุขาวดี ศักรภพน์
พระนารายณ์
พระวิษณุ ตรีโลเกศ จัตุรภุช จักรปราณี สังขกร หริ หริรักษ์ พระทรงครุธ พระทรงสุบรรณ
พระทรงสังข์ รามราช วาสุเทพ พระกฤษณ์ วิณหุ
พระอินทร์
มัฆวา มัฆวาน มฆวัน ตรีเนตร มหินท์ มเหนท์ วชิร วิชราวุธ วชิรปราณี
วชิรหัตถ์ วัชรี วัชรินทร์ วัชรเรนทร์ วาสพ ศักร ศักรินทร์ ศักเรนทร์ สักกะ
สุชัมบดี สุรบดี สหัสนัยน์ สหัสเนตร สุรินทร์ สุเรนทร์ โกสีย์ โกสินทร์ อมรบดี
อมรราช อมรินทร์ อมเรศ เทพบดี เพชรายุธ พันตา พันเนตร วัชรพาหะ
พระอิศวร
ศุลี ศูลี ศูลิน ศังกร ปรเมศวร์ สยมภู จอมไตร ศิวะ มหาเทพ เทพาธิบดี
ตรีโลกนารถ ตรีโลจน์ มเหศ มเหศวร ภูตบดี ภูเตศวร ธราธร ธราธาร พระทรงโค
หร (อ่าน หะระ)
พระพรหม
ธาดา จัตรุพักตร์ ปรเมษฐ์ ประชานาถ กมลาสน์ กมเลศ กัมลาศ สหัมบดี สุรเชษฐ์
หงสรถ กำมลาศน์ ขุนแผน พระทรงหงส์
เทวดา
เทพ เทว เทวัญ เทเวศร์ เทพบุตร เทพยดา เทพยุดา เทพาดิเทพ เทวินทร์
เทพินทร์ สุรารักษ์ อดิเทพ สุร อมร อมรา อำมร แมน สุธาสินี สุธาสี
อสัญแดหวา แถน มรุ นิรชร (อ่านนิระชอน)
นางฟ้า
เทวี เทพธิดา สุรางค์ สุรางคนางค์ สุรางคนา รัมภา อัปสร อัจฉรา นิรชรา
ยักษ์
ยักษา ยักษี ยักษิณี ยักข์ ยักขินี รักขสะ รากษส รากโษส อสุร อสูร อสุรา
อสุรินทร์ อสุรี อสุเรนทร์ อสุเรศ ราพณ์ ราพณาสูร รามสูร แทตย์ กุมภัณฑ์
ทองคำ
โสม เหม จารุ อุไร กาญจน กาญจนา สุพรรณ สุวรรณ สุวรรณา สุวรรณี
จามีกร หิรัณย์ หาดก หาตก มาศ ริน ชาตรูป ชมพูนุท ชามพูนุท กนก ไร สิงคี
โสณ มหาธาตุ
เงิน
หิรัญ ไหรณ ปรัก รชตะ สัชฌะ สัชฌุ งึน เงือน
ดอกบัว
บุณฑริก ปทุม สัตตบุษย์ บุษบัน นิลุบล นิลปัทม์ จงกล ประวาลปัทม์ สัตตบงกช
โกมุท โกกนุท ไกรพ บุษกร ปัทม ปัทมา อินทีวร อัมพุช บงกช อรพินท์
สัตตบรรณ อุบล จงกลนี กมล โกเมศ โกมล กรกช สโรช สาโรช นลิน นลินี
กช กมุท กระมุช วาริช ชาตบุษย์ ตาราไต วารีช ลินจง โบกขร สฤก อุปบล
นีรช (อ่าน นีระชะ)
ป่า
อรัญ อารัญ อารัณย์ อรัณย์ อรัญญิก ชระงม วนวัน พนา พนาวัน พนาลี
พนาลัย พนาวา พนาเวศน์ พนาราม พนาดร พนันดร พนัส พนัสบดี พนาสณฑ์
พนาสัณฑ์ ไพรสณฑ์ ไพรสัณฑ์ พงไพร พงพี ไพรศรี พนาศรี ไพรวัณ ไพรระหง
พนอง เถื่อน กานน ครึมครุ ดงดาน ชัฏ อฏวี (อ่าน อะตะวี)
ภูเขา
พนม พนอม ภู ภูผา คิริ คีรี กันทรากร บรรพต บรรพตา บรรพตชาล
บรรพตมาลา มหิธร มเหยงค์ ศิขร ศิขริน ศิขรี ศิงขร ศิงขริน ไศล สิขรี สิขเรศ
สิงขร สิงค์ เสล เสสา
ปลา
มีน มัจฉะ มัจฉา มัจฉาชาติ มัตสยะ มัตสยา มัศยา วาริช วลัช นีรจร กะรัง
มีอีกเยอะแยะมากมายค่ะ
31/12/55
ยังไม่มีชื่อเล่น
ครูหนูบอกว่าให้แต่งประโยคคำที่มีความหมายคล้ายคลึงกัน เช่น นอน หลับ ดื้อ ซน อะคะ
25/6/55
ยังไม่มีชื่อเล่น
หาเสียง = โกหก = หลอกลวง .................................................................อ๊อด.อ๊อด
4/6/53
abbaba
เกี่ยวกับคำถามนี้
รางวัลคำตอบดีที่สุด 5 คะแนน
เปิดดูแล้ว 150261 ครั้ง
มีคนตอบแล้ว 48 คำตอบ
x