บันทึก #1
1 ก.ค. 2553, 02:35:08
สวัสดีค่ะ ขอบคุณทุกคำตอบที่ตอบมานะคะ ดิฉันอยากแจงรายละเอียดเรื่องราวว่าเป็นมายังไงค่ะ
คือ แม่ของดิฉันโดนหลอกให้เข้าไปสำนักร่างทรงแห่งหนึ่ง และได้ถูกกระทำเหมือนกับการเลี้ยงผีในร่างคนค่ะ
คือเหมือนกับเลี้ยงวิญญาณให้มีตัวตน พอมีแล้วก็ดึงออกไปใช้งานอย่างอื่นต่อค่ะ และระหว่างนั้นทำให้แม่ได้เห็น
ได้ยิน เสียงผีหรือเห็นผีอย่างที่คนอื่นทั่วไปไม่เห็น และได้หนีออกมาจากที่นั่น แต่ผลที่ได้คือ สำนักแห่งนั้นได้ตามล่า
หรือจะฆ่าให้ตายโดยการส่งผีมารบกวน เช่น กิน ก็จะกินด้วย นอนก็จะนอนด้วย จะทำอะไรก็จะทำด้วย หรือให้ดีกลายเป็นร้าย
โดยที่แม่ของดิฉันก็ไปบวชหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เป็นผล อย่างเดียวที่ร่างทรงต้องการคือ กลับไปขอโทษ แต่ถ้าไปแล้ว
อาจจะไม่ได้กลัีบมาอีกเลย จึงอยากรบกวนผู้ที่รู้หรือผ่านเรื่องราวแบบนี้มาแล้ว ให้คำปรึกษาหรือแก้ไขอย่างไร เพื่อให้พ้นจาก
วิบากกรรมนี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ
บันทึก #2
26 ก.พ. 2554, 16:37:20
ตอบคุณ หยุด ค่ะ
ในการนั่งสมาธิ แม่นั่งไม่ได้ค่ะ ถ้านั่งแล้วมารุมที่ตัวเค้าเต็มเลยค่ะ คือต้องหาอะไรทำซักอย่างเพื่อไม่ให้เค้าจิตนิ่งถึงแม้แต่เวลานอนหลับก็ต้องทานยานอนหลับค่ะ เพื่อไม่ให้รับรู้อะไรเลย ก็มีไปหาครูบาหลายคน และแม่ชีที่เก่ง ๆ ก็มีค่ะ ทุกคนบอกว่าให้ปล่อยวางอย่างเดียว มันไม่เกิด มันไม่มี แต่แม่ทำไม่ได้ค่ะ เหมือนเค้ายึดติดไปแล้วค่ะ เพราะเป็นมานาน 6-7 ปีแล้ว เหมือนจิตเค้าโดนสั่งว่ามี ว่าเห็น และไปยึดติดกับตรงนั้น ทุกวันนี้ก็เลยปล่อยค่ะ เพราะใคร ๆ ก็ช่วยเ้ค้าไม่ได้ถ้าเค้าไม่ช่วยตัวเองก่อน ถึงจะเป็นอาจารย์หรือใครเก่งขนาดไหน ถ้าคนที่เป็นแล้วไม่ตั้งใจหรือตั้งจิตที่จะหายขาดจากอาการเหล่านี้ ก็ช่วยอะไรไม่ได้ค่ะ แต่่ถ้าแม่ของดิฉันตั้งใจอยากหายจริง ๆ ก็ต้องสู้กับสิ่งที่ตัวเองเห็น ได้ยิน ได้พบมา ว่ามันไม่มีจริง ปล่อยวาง หรือทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ไม่ได้ยินเสียก็คงจะเป็นการดี แต่แม่ของดิฉันเค้าไม่ฟังอะไรใครทั้่งนั้นค่ะ ตอนนี้ก็เลยปล่อยไปตามกรรมของเค้าแหละค่ะ เพราะช่วยมานานและหมดไปเยอะแล้ว จนเครียดขึ้นสมอง ตัวเองจะมาตายก่อนแม่ด้วยซ้ำแต่ตอนนี้สบายใจค่ะ ปล่อยวางอย่างเดียว เค้าจะพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เค้าได้เห็นหรือได้ยินก็ปล่อยเค้่าพูดไป ทำเหมือนไม่ได้ยินแค่นั้นค่ะ ต้องขอขอบคุณ คุณหยุด มากนะคะที่แนะนำ และขอขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือและแนะนำค่ะ
หลังจากนี้ก็คงต้องปล่อยเป็นไปตามกรรมค่ะ เพราะดิฉันก็จะไม่ได้อยู่ใกล้ท่านแล้วเพราะจะต้องย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับสามี ดังนั้น ดิฉันได้บอกกับแม่ไปว่าถ้าอยากหายก็ต้องปล่อยวางซะ ถ้ายังอยากเห็นหน้าหลานหรือได้อุ้มหลานก็ต้องสู้เพื่อตัวเอง เพื่อจะได้อยู่เห็นหน้าหลาน ๆ ต่อไป (ตอนนี้ยังไม่มีหลานค่ะ คิดว่าอีกสองหรือสามปีค่ะ) ทำให้เค้ามีกำลังใจที่จะสู้ จึงเป็นผลดีที่สุดสำหรับตัวเค้าค่ะ
ขอบคุณค่ะ
บันทึก #3
10 ก.พ. 2555, 00:36:21
ขอบคุณทุกคำตอบนะคะ