เราเพิ่งไปมาวันนี้เองค่ะ...ห่างไกลจากระทู้แต่อาจพอจะเป็นประโยชน์ได้นิดหน่อยสำหรับคนที่เข้ามาหาข้อมูลอย่างเราเนาะ ..คือเราไม่เคยสมัครนะแต่เค้าคงเสิร์ทจากข้อมูลเน็ตของคนหางานที่ฝากประวัติเว็ปสมัครงาน(แหมแต่จริง ๆ มีให้กรอกช่องที่ว่าไม่รับ....งานขายประกันอยู่แล้วนะเนี่ย)..คือเค้าโทรมาขอนัดสัมภาษณ์คนนัดพูดจาน่าเชื่อถือและบอกว่าไม่ต้องตกใจว่าจะให้มาขายประกันนะแต่จะให้เราไปทำในส่วนฝ่ายบริหารงานอะไรเนี่ยแหละ..แต่พอก่อนวันนัดซัก3วันมีโทรมาอีกเป็นคนละคนมานัด..เราเลยสงสัยว่าทำไมไม่มีระบบที่มีข้อมูลการเรียกคนเข้ามาสัมภาษณ์บ้างเลย..ก้อเลยปฎิเสธคนที่2ไปบอกว่าคนที่1นัดแล้ว...พอถึงวันนัด..ก่อนเวลาก็โทรเน้นย้ำประมาณ3รอบได้...ชักกังวลอย่างแร๊ง...เพราะข้อมูลไม่ค่อยมีเลยแต่แฟนเราเองก้อเป็นลูกค้าของบริษัทเหมือนกัน...พอเข้าไปถึงไม่ถามอะไรยังไม่ทันได้กรอกใบสมัครเลย..ก้อให้เราเข้าไปรวมตัวกันเป็นกลุ่มในห้องแล้วปิดประตูแล้ให้กรอกใบสมัคร..แล้วมีพี่คนนึงบอกว่าเป็นผจก.ฝ่ายบุคลและก้อยกตำแหน่งสรรพคุณต่างๆ อัฟตัวเอง...คือขอโทษด้วยเรานิสัยไม่ดี..คือก้อเราเช็คไม่ได้นี่นาว่าจริงรึเปล่าที่บอกว่า..รวยโครต..และมีงานประจำเป็นข้าราชการระดับสูง..เป็นนายหัวทางใต้..เป็นช่างทำผมฝีมือดีชนะเลิศ...แต่ทิ้งงานหลักมาทำงานเสริมเพราะรายได้มหาศาล..เงินเดือนจิ๊บๆๆ23,000บาท..อันนั้นไม่ใส่ใจ...แต่รายได้อยู่ประมาณเดือนละ2-3แสนup..แม่เจ้า...และเช่าพื้นที่ทำออฟฟิศโดยได้จากบริษัทแม่...เกาหลี...เดือนละล้าน...โดยสรรหาคำพูดปลุกระดมความกระหายเงินและความเพ้อฝันของนักศึกษาจบใหม่..พนักงานประจำที่เงินเดือนหลักหมื่นนิดๆแต่ต้องทำงาน6วัน..เพราะที่นี่หยุดเสาร์อาทิตย์และตามเทศกาล...เวลาเข้างาน8.00-8.30น. เวลาออกไม่จำเป็นต้องมาสแกนด์นิ้ว..เค้าเชื่อใจ..ทำมากได้มากทำน้อยได้กับตัวเราเอง...เพราะไม่มีเงินเดือนให้..พวกที่มีเงินเดือนคือระดับ ผจก...จะมีเงินเดือนประจำ20000-80000 บาท..และรถประจำตำแหน่งโทรศัพท์มือถือ..ฯลฯ..ทำที่นี่ไม่ถึงปีจะสามารถมีบ้านหลังใหญ่ รถเบนซ์คันงามราคาแพง นาฬิกาโรเร็กซ์..และจะดูน่าตาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด....ฯลฯ...เฮ้อ...ฟังแล้วสุดยอดปราถนา...แต่ต้องผ่านการพิจารณาก่อนว่าจะผ่านการสัมภาษณ์รึเปล่าโดยพอเสร็จแล้วจะโทรกลับไปแจ้ง..แต่ก่อนกลับพี่เค้าถามว่าเราพร้อมจะเริ่มงานวันไหน...(เอแล้วจะโทรมาบอกว่าผ่านรึไม่ทำไมวะ...(คิดในใจเฉยๆๆ))..สรุปพอผ่านไปซัก2ชม.ก็มีโทร.มาแต่เราไม่ได้รับเค้าเลยส่งข้อความแจ้งแสดงความยินดีว่าผ่านและให้เริ่มงานในวันที่เราแจ้งไปนั่นแหละ...และก้อบอกว่าเราต้องทำการอบรมประมาณ10วันก่อนเพื่อใส่ความรู้ลงไปในสมอง..และจะออกไลน์เส้น..อะไรเนี่ยแหละเกี่ยวกับการที่เราเรียนรู้เรื่องการวางแผนทางการเงินนี่แหละ...และก้อจะม่ค่าอาหารให้เราในวันอบรมสุดท้ายตกประมาณวันละ 55 บาท/10 วัน..ทำไมคนรวยงกจัง...เฮ้อ...ไอ้คนที่ตกงานอย่างเราคิดหนัก...อีกอย่างจะถือว่าพี่เค้าพูดเก่งมันก้อได้นะ...แต่เราก้อดันมีจุดติงหลายข้อด้วย..แต่คิดว่าถ้าไม่มีอะไรทำอาจไปนะเพราะอยากได้ใบประกาศ..และถ้าไม่หนักหนาอะไรอาจทำดูก้อได้...เพราะเค้าเองยังทำหลายงานได้เลย...แต่สรุปก้อเหมือนขายประกันนั่นแหละ...หาลูกค้าให้เอาเงินมาฝากกับเรา...แต่เราคิดว่าคนไทย..ติดแบงค์มากกว่าเพราะความเชื่อมั่น...ถึงทางสยามซัมซุงจะมีดอกเบี้ยล่อใจอย่างแตกต่าง..แต่เราว่ายังไงไม่น่าจะมีคนหลายคนมากนักที่จะยอมโยกเงินจากธนาคารมานอนนิ่งที่บริษัทประกัน..หรือถ้ามี..เค้ารับสมัครทั้งปี..คนน่าจะเข้ามาทำกันหลายแล้วจะเหลือลูกค้าให้เราได้ยอดพอจะเลื่อนขั้นหรือทำตามยอดได้รึเปล่า...หรือถ้ามี..ต้องบริการขนาดไหนถึงจะยอมเอาเงินมาฝากกะเรา...คิดว่าค่าความเสี่ยง..น่าจะพอกับการได้มาของเงินแสนที่เค้าบอกนั่นแหละ..ขึ้นอยู่กับไหวพริบและการเอาตัวรอด....คิดดูแล้วกันถ้าเป็นผู้ชายก็ไม่เสี่ยงมาและคิดว่าคนมักจะไว้ใจเกี่ยวกับเรื่องการเงินและตัวเลขมากกว่ามาไว้ใจผุ้หญิง...