ค้นหา ค้นรูป แผนที่ YouTube Gmail ไดรฟ์ ปฏิทิน แปลภาษา อื่นๆ »
ลงชื่อเข้าสู่ระบบ
ขอขอบคุณที่ใช้ กูรู ในวันที่ 23 มิถุนายน 2014 กูรู จะกลายเป็นบริการแบบอ่านอย่างเดียว หลังจากวันที่ 23 มิถุนายน 2014 คำถามทั้งหมดที่มีการตอบจะเปิดให้ผู้คนสามารถค้นหาและเรียกดูได้ แต่จะไม่รับคำถาม คำตอบใหม่ หรือกิจกรรมการเขียนอื่นๆ ของผู้ใช้อีก.. โปรดอ่านคำถามที่พบบ่อยสำหรับข้อมูลเพิ่มเติม
กูรู
ป้ายกำกับยอดนิยม
ความรู้สึก (256041)
คอมพิวเตอร์ (158429)
การศึกษา (153965)
สังคม (54454)
สุขภาพ (44601)
เกมส์ (41318)
ชอปปิ้ง (19132)
บันเทิง (17228)
สถานที่ (16144)
ไลฟ์สไตล์ (15950)
เครือข่าย (10418)
ธุรกิจ (9554)
การท่องเที่ยว (8742)
กีฬา (7355)
การแพทย์ (5519)
แผนกเรียน (4931)
ผลิตภัณฑ์ดิจิตอล (4384)
ดูทั้งหมด
ทุกช์เกิดเพราะมีเหตุ เมื่อเหตุดับทุกข์ก็ดับ
ศาสนา
ธรรมะ
ปรัชญา
พุทธศาสนา
...
บันทึก #1 7 เม.ย. 2555 21:28:25
จากการที่พระอัสสชิกล่าวกับสาริบุตรปริพาชกว่า

“ธรรมเหล่าใดเกิดแต่เหตุ พระตถาคตทรงแสดงเหตุแห่งธรรมเหล่านั้นและความดับแห่งธรรมเหล่านั้น พระมหาสมณะเจ้าทรงมีปรกติสั่งสอนอย่างนี้ ”

ซึ่งจากข้อความนี้เราสามารถที่จะนำมาาพิจารณาให้เข้าใจถึงวิธีการดับทุกข์ตามหลักอริยสัจ ๔ ได้ว่า "ความทุกข์เกิดมาจากเหตุ  เมื่อดับเหตุเสียได้ ความทุกข์ก็จะไม่มี" คือในขณะที่จิตของเรากำลังเกิดความทุกข์อยู่นั้น มันก็จะต้องมีเหตุของความทุกข์เกิดอยู่ด้วยเสมอ เหมือนเมื่อมีความร้อน ก็ต้องมีไฟเกิดอยู่ด้วยเสมอ และถ้าเราสามารถทำให้เหตุของทุกข์นั้นดับหายไปได้ ความทุกข์ก็ย่อมที่จะดับหายไปได้ทันที เหมือนเมื่อเราดับไฟได้ ความร้อนก็จะดับหายไปได้เอง

หลักความจริงง่ายๆอย่างนี้ใครๆก็และยอมรับ แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า ใครจะค้นพบเหตุของทุกข์หรือไม่? เพราะบางคนก็เข้าใจผิดไปว่า เหตุของทุกข์คือการเกิดมามีร่างกาย แล้วร่างกายแก่ เจ็บ ตาย พลัดพราก ไม่สมหวัง เป็นต้น ดังนั้นจึงทำให้การปฏิบัติของเขาพลอยผิดตามไปด้วย คือกลายเป็นว่าเป็นการปฏิบัติเพื่อไม่ให้มีการเกิดมามีร่างกายอีก คือกลายเป็นว่าการดับทุกข์นี้ไม่สามารถดับได้ถ้ายังมีร่างกายอยู่

แต่พระพุทธเจ้าได้สอนว่า "เหตุของความทุกข์คือความยึดถือว่ามีตัวเรา" ดังนั้นถ้าไม่มีความยึดถือว่ามีตัวเราเมื่อใด ความทุกข์ก็จะไม่มีเมื่อนั้น แต่ความยึดถือว่ามีตัวเรานี้ มันก็ต้องมีเหตุมาทำให้เกิดขึ้นมาอีกเหมือนกัน

ซึ่งเมื่อสรุปแล้ว(ตามหลักปฎิจจสมุปบาท)ต้นเหตุที่ทำให้เกิดความยึดถือว่ามีตัวเรานั้นก็คือ อวิชชา ที่หมายถึง ความรู้ว่ามีตัวเรา  คือเมื่อมีความรู้ว่ามีตัวเราเกิดขึ้นมาครอบงำจิตเมื่อใด จิตก็จะกลายเป็นจิตโง่ แล้วก็ทำให้จิตโง่นี้มีการปรุงแต่งด้วยความรู้ว่ามีตัวเราจนเกิดความยึดถือว่ามีตัวเราขึ้นมา แล้วจิตโง่นี้ก็เป็นทุกข์

แต่เมื่อใดที่จิตมี วิชชาหรือปัญญา (คือความรู้ว่าแท้จริงมันไม่ได้มีตัวเราอยู่จริง) ปัญญานี้ก็จะกำจัดอวิชชาให้หายไปได้(แม้ชั่วคราว) เมื่อจิตไม่มีอวิชชาและมีปัญญาเกิดขึ้นมาแทน จิตก็จะเป็นจิตที่มีปัญญา แล้วจิตนี้ก็จะไม่ปรุงแต่งให้เกิดความยึดถือว่ามีตัวเราขึ้นมา แล้วจิตนี้ก็จะไม่มีทุกข์ แต่ระบบการทำงานของจิตคือ การรับรู้, รู้สึก, จดจำ, ปรุงแต่งคิดนึก ก็ยังคงมีอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่จะไม่มีความยึดถือว่ามีตัวเราและความทุกข์ของจิตเกิดขึ้นมาเท่านั้น
คำตอบ (1)
จัดเรียงตาม: คะแนน | เวลา
การโพสต์คำตอบถูกปิดใช้งาน
Google ค้นเว็บ
Google ค้นรูป
เลือกวิดีโอ YouTube
ค้นหา
ป้อน URL
พิมพ์คำค้นหาของคุณลงในช่องเพื่อหาเว็บลิงก์
พิมพ์คำค้นหาของคุณลงในช่องเพื่อหาภาพ
พิมพ์คำค้นหาของคุณลงในช่องเพื่อค้นหาวิดีโอ
ช่องค้นหาต้องไม่ว่างเปล่า
วาง URL ในช่องด้านล่าง:
ไม่สามารถโหลดเว็บไซต์ได้
ค้นหาใน YouTube
เพิ่มลิงก์วิดีโอ
เกิดข้อผิดพลาดขณะโหลดคำตอบ โปรดลองอีกครั้ง
คำตอบบางข้อถูกนำออกออกจากการแสดงผลของคุณ
โหวต
2
การดู
1046
ติดตาม
0
x
©2014 Google - ข้อกำหนด - นโยบายเนื้อหา - ความเป็นส่วนตัว