เคยท้อ เคยหัวเสีย เคยผิดหวัง
ทุกอย่างครูผ่านมาหมดครับ
แต่มันไม่ได้ทำให้ท้อถอยและเบื่ออาชีพนี้
เพราะเมื่อนักเรียนมาไหว้มาทักทาย
ครูก็ดีใจแล้ว
ประสบการณ์ของครูที่ผ่านมาก็ถือว่าดีเป็นส่วนมาก
ที่ผิดหวังก็มีบ้างตามธรรมดาของชีวิตคน
รายได้ก็ไม่มากไม่น้อยเกินไป
พอจุนเจือครอบครัวได้
ที่สำคัญคือ ความรู้สึกมั่นคงในอาชีพและสวัสดิการครับคุณกานต์
ครูจึงตั้งหน้าตั้งตาสอนได้ศิษย์สม่ำเสมอได้
ตั้งแต่ ปี 2547 เป็นต้นมา
ครูกลายเป็นวิชาชีพชั้นสูงเหมือนอาชีพแพทย์ ผู้พิพากษา วิศวกร ฯลฯ
ดีอย่างนี้
คุณกานต์ไม่มาเป็นครูบ้างเหรอครับ
คุณกานต์ทราบไหม
แพทย์ประจำตัวผมที่ รพ.ประจำจังหวัด
คือ
ศิษย์รุ่นแรกที่ผมสอน ป.1-2 ตั้งแต่ปี 2518-2519
เธอดูแลครูแก่ของเธอเป็นอย่างดี
ผมคิดว่า
ชีวิตคนเราไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้วครับ
สวัสดีคุณkaze คุณจี คุณmino คุณหวังดี และคุณmythailand ด้วย
ลาทีครับ