ตัวอย่าง การบรรยายโวหารเกี่ยวกับสภาพภูมิประเทศ
“ อีสานในฤดูแล้งอากาศร้อนระอุ พื้นดินแตกระแหง น้ำตามแหล่งน้ำที่มีอยู่ก็น้อยเต็มทีไม่เพียงพอต่อการทำนา เพราะข้าวเป็นพืชที่ต้องการน้ำเป็นจำนวนมาก ปีใดที่ฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล ชาวนาก็ต้องขัดสนเพราะเขาอาศัยการทำนาเป็นอาชีพหลัก"
ในขณะที่ต้นข้าวเหี่ยวแห้งรอวันตายต้นไม้ชนิดหนึ่งกลับสามารถผลิใบอยู่ได้ตลอดหน้าแล้ง ต้นไม้นั้นคือ “ ต้นหม่อน “ อันเป็นอาหารของตัวไหม ต้นหม่อนเป็นพืชที่ไม่ต้องการน้ำมากนักจึงงอกงามอยู่ได้ตลอดฤดูแล้ง ชาวอีสานนิยมปลูกต้นหม่อนไว้เลี้ยงตัวไหม และใช้เวลาในฤดูแล้งซึ่งไม่ได้ทำนามาทอผ้าไหมไว้ใช้สอยในครัวเรือนหรือเก็บไว้นำไปแลกอาหาร หรือขายในยามขัดสน ซึ่งเมื่อผ่านเข้าไปในหมู่บ้านแถบอีสานจะเห็นประชากรทั้งชายหญิง ทั้งเด็กและผู้ใหญ่นุ่งผ้าไหมกันเป็นประจำ เราจะได้เห็นหญิงสาวนุ่งไหมไปตักน้ำไว้ใช้ในครัวเรือน เด็กๆ นุ่งผ้าไหมไปเลี้ยงควายซึ่งโดยปกติผ้าไหมนี้ในวงสังคมไทย หรือชาวต่างประเทศถือว่าเป็นสิ่งหรูหรามีราคาแพงเป็นที่เชิดหน้าชูตาแก่ผู้สวมใส่และยังเป็นสินค้าสำคัญที่สร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทย แต่ชาวอิสานถือว่าผ้าไหมเป็นเครื่องนุ่งห่มที่ใช้ในชีวิตประจำวัน