ชนเผ่าปิกมี่........... หรืออาจเรียกว่า “คนที่อยู่ในป่าฝน” ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตป่าเมืองร้อนแถบตะวันออกของประเทศคองโก ป่าบริเวณนี้มีอาณาเขตตั้งแต่ประเทศแซมเบีย คาเมรูน จนถึงแอฟริกาเขตศูนย์สูตร ชาวตะวันตกรู้จักชาวปิกมี่ตั้งแต่ 800 ปี ก่อนคริสตกาล เรื่อยมาจนถึงยุคอาณานิคม แต่ที่อยู่อาศัยที่เป็นป่าไม้ของชาวปิกมี่ค่อยๆลดลงเรื่อยๆเมื่อชาวตะวันตกเข้ามาปกครองแอฟริกา ชาวปิกมี่ก็เริ่มเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเอง เช่น เรียนรู้ที่จะปลูกพืช เลี้ยงสัตว์
ชาวปิกมี่มีสีผิวเข้ม มีส่วนสูงโดยเฉลี่ยประมาณ 59 นิ้ว และมีอายุไม่เกิน 50 ปี นักมานุษยวิทยาหลายคนเชื่อว่าชาวปิกมี่ยังชีพด้วยการเก็บของป่าล่าสัตว์ ปิกมี่มีภาษาพูดและวัฒนธรรมของตัวเอง ซึ่งหยิบยืมภาษาและวัฒนธรรมของชนกลุ่มอื่นมาใช้ปฏิบัติ
ผู้หญิงชาวปิกมี่จะทำหน้าที่หลายอย่าง เช่น การหาอาหารในป่าเพื่อมาเลี้ยงสมาชิกในครัวเรือน อาหารของชาวปิกมี่ได้แก่ เห็ด ผลไม้ป่า ผัก หัวพืชที่ฝังในดิน และ มันชนิดต่างๆ นอกจากนั้นในบางฤดู ชาวปิกมี่จะนำตัวปลวก หอยทาก หนอนแก้ว มากินเป็นอาหาร เมื่อหาอาหารมาแล้วชาวปิกมี่จะนำมารวมกันและแบ่งปันให้สมาชิกเท่าๆกัน ที่อยู่อาศัยของปิกมี่คือกระท่อมเรียกว่า “มอนกูลุส” ทำมาจากกิ่งไม้ ใบไม้ ใช้เป็นที่อยู่ของครอบครัว ผู้หญิงจะทำหน้าที่สร้างกระท่อม นอกจากนั้นผู้หญิงยังจับปลาเพื่อมาปรุงอาหารในฤดูแล้ง ผู้หญิงยังทำเสื่อ สานตะกร้า สานกระบุง ซึ่งทำมาจากพืชชนิดต่างๆ
ชาวปิกมี่จะช่วยเหลือกันโดยการเลี้ยงดูลูกๆให้เพื่อนบ้าน หรือทำหน้าที่เป็นพ่อแม่ให้กับเด็กที่ไม่ใช่ลูกของตัวเอง เนื่องจากเด็กเล็กในสังคมปิกมี่มักจะไม่ได้อยู่กับพ่อแม่มากนัก ญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านจึงต้องช่วยเลี้ยงดู วัยรุ่นในสังคมปิกมี่จึงมีประสบการณ์การเลี้ยงดูเด็ก และฝึกในการหาอาหารในป่า ส่วนผู้ชายจะทำหน้าที่ล่าสัตว์และประกอบพิธีกรรม ผู้ชายจะตัดต้นไม้ ถางป่าเพื่อทำให้เกิดที่ว่างสำหรับสร้างกระท่อม ผู้ชายจะเก็บน้ำผึ้ง ประกอบพิธีกรรมเต้นรำ และทำเครื่องดนตรีเพื่อใช้ในพิธีกรรม นอกจากนั้นผู้ชายทุกคนจะต้องเข้าพิธีเปลี่ยนสถานะโดยต้องเข้าไปในป่าเพื่อพบกับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์
http://203.172.204.162/intranet/1027_sac/Subdetail/old_pakinaka/Pakinaka_Pygmy/Pakinaka_Pygmy.html