55555.ก๊ากๆๆ โอ้ยๆๆ ขอไปขำต่อที่บ้านก่อนนะคุณป๊าป๊า 55555 เอิ๊ก!!!..

บ้านก็ขัดวัดก็ขูดพูดไม่ออก        วัดก็บอกบ้านก็บ่นทนไม่ไหว
บ้านได้บุญส่วนวัดได้ปัจจัย             สักเมื่อไรเลิกบอกบุญพ่อคุณเอย
================================================
ขำกับกลอนบทนี้ครับ ถ้าสุนทรภู่ยังอยู่คงให้ผู้แต่งกลอนบทนี้ได้เป็นศิษเอกเป็นแน่แท้
แต่ก็นี่แหละครับเป็น(ปลาย)เหตุแห่งที่มาของผ้าป่าไม่สามัครคี
โดยเฉพาะในกลุมผู้ใช้แรงงานบางท่านบ่ออุบอิบว่า โห..ห้า หก ซองแล้วนะเนี่ย ค่าเช่าบ้านจะพอใหมเนี่ย ดังนี้เป็นต้น
1.ถ้าไม่ประสงค์จะบริจาคเป็นทรัพย์ก็ให้ยกมือใหว้ไปเถอะครับว่า ข้าพเจ้าของดเว้นการบริจาคครั้งนี้ก่อนด้วยความน้อบน้อมแต่ พุทธคุณ ธรรมคุณ สงฆคุณ เมื่อพร้อมแล้วแห่งกำลังทรัพย์และด้วยแรงศัทธาข้าพเจ้าจะหาโอกาสเท่าที่จะอำนวย ดังนี้เป็นต้น พูดออกไปดังๆให้ผู้ขอเรี่ยไรฟังเลยครับเขาจะได้ไม่ท้อแท้ในการดำเนินการ
2.ฝั่งผู้เรี่ยไร เจ้าภาพต่างๆ เมื่อเห็นบางสิ่งบางอย่างท่านก็อย่าได้ท้อแท้ จงยึดมั่นถือมั่นในคุณความดีที่ได้บอกบุญไปถึงท่านผู้เจริญเหล่านั้น จงยินดีในสิ่งที่ท่านได้กระทำด้วยความสุจริต ท่านอย่าได้รับเอา กายกรรม วจีกรรม ที่คนอื่นได้กระทำนั้นมาใส่ใจตนให้เศร้าหมองเลย
ที่สำคัญ
* วัดครึ่งหนึ่งกรรมการครึ่งหนึ่ง คำครหานี้ท่านพึงระวัง จงยืนหยัดอยู่ที่สัจจะแห่งตน
**มกทายก กลายเป็นมักกะทายัก ตรงนี้ก็ไม่ควรประมาท
            ที่ยกมาเป็นตัวอย่างนั้น คือต้นเหตุของผ้าป่าไม่สามัครคี นะโยมนะ
ขอความสุขความเจริญแด่ท่านผู้ตอบกระทู้จงมีถ้วนหน้าเทอญ..สาธุ