คำตอบ (1)
ลงชื่อเข้าใช้ หรือ ลงชื่อสมัคร เพื่อตอบคำถามนี้ได้เลย
พระลือหน้ายักษ์ เป็นพระเครืองที่มีรูปพระพักตร์ที่ดุดัน หน้ากลัว ตามศิลปะของลพบุรีที่แผ่กระจายมาสู่เมืองหริภุญไชย เมื่อสมัยพระนางจามเทวี พระลือหน้ายักษ์จะคู่กันกับพระลือหน้ามงคล พระลือหน้ายักษ์จากการแตกกรุออกมานั้นพบแต่เพียงบล็อกเท่านั้นไม่พบพระที่ ถูกกดขึ้นมาเลยซึ่งจะมีความต่างจากพระรอด พระคง พระบาง พระลบ ซึ่งมีแต่พระที่กดเรียบร้อยแล้วแต่ไม่เห็นมีบล็อกเหมือนพระลือหน้ายักษ์เลย เหตุไหนจึงเป็นอย่างนั้น ปัจจุบันก็เป็นข้อถกเถียงกันอยู่ แต่ก็ยังมีพระลือที่แตกกรุออกมาจริงๆที่ไม่มีใครรู้เพราะถูกเหมาซื้อไปหมด ผู้ไม่ได้มี ก็บอกว่าเป็นของปลอมหมด ( เป็นเซียนหรือเสี้ยน ที่กล่าว ) แต่อายุการสร้างน้อยกว่า พระสกุลลำพูนทั้งหมด และยังมีที่พบในกรุว่าเป็นดินชั้นตื้น แถมมีเศษถุงพลาสติกด้วยก็คาดว่าน่าจะสร้างใหม่แล้วนำมาบรรจุ ข้อมูลเหล่านี้เดี๋ยวผมจะอ้างอิงให้ท่านพี่ท่านน้องทุกคนได้อ่านกันนะครับ พระลือถูกสร้างมาด้วยจุดประสงค์ใดไม่มีใครทราบ ทราบแต่เพียงว่า เมื่อแขวนพระลือหน้ายักษ์แล้ว เมื่อเหล้าเข้าปาก จะกลายเป็นอันธพาลเป็นคนเกเร โดยเฉพาะแช่เหล้าให้กิน จะไม่เกเรกับใครอื่นไกล จะมีเรื่องกับคนในวงเหล้าด้วยกันนั้นแหละ ซึ่งคนเหนือรู้ดีว่าแขวนพระลือหน้ายักษ์นี้แล้วเป็นยังไง แต่ก็ไม่เคยมีเลือดตกยางออกเลยครับท่าน ข่ามทั้งมีด ทั้งค้อน และลูกกุยด้วย ถึงแม้จะเป็นพระเครื่องที่ เสี้ยน ว่าปลอม แต่ก็มีประสบการณ์ดีกว่า พระที่พิมพ์ใช่ เนื้อใช่ แต่มันไม่ใช่ พระลือหน้ายักษ์ จะเป็นพระพุทธรูปปางนั่งสมาธิ ด้านหลังเป็นโพธิ์
พระพิมพ์นี้ เขาเรียกว่า พระลือพิมพ์หน้ายักษ์ครับ ตามประวัติที่เล่าสืบต่อกันมาแต่ก่อน คือ ยังไม่มีใครพบพระองค์จริง ๆ พบเพียงแม่พิมพ์เท่านั้น ( ซึ่งไม่น่าจะมีใครสร้างเฉพาะแม่พิมพ์ โดยไม่พิมพ์พระออกมา ) ต่อมาได้มีการนำแม่พิมพ์ไปโยนทิ้งไว้ในบ่อน้ำ แต่ก็มีคนไปงมเอามากดเป็นพระขึ้นมาขาย จึงไม่มีใครนิยมเล่นกัน
เมื่อหลายปีก่อนนี้ มีการพบพระลือหน้ายักษ์ที่เป็นองค์พระจริง ๆ เมื่อเทศบาลได้ไปทำการปรับไถ สถานที่แห่งหนึ่ง ( ขออภัยที่จำไม่ได้ ) พบพระพิมพ์หน้ายักษ์ส่วนหนึ่ง แต่เนื้อหายังไม่ถึงยุค ทำให้บางท่านก็ไม่เล่น บางท่านก็เล่น แล้วแต่ความชอบและความเชื่อครับ
พระลือ เป็นพระสกุลลำพูน มีหลายพิมพ์ เช่น พระลือหน้ามงคล พระลือโขง ( จามเทวีซุ้มเรือนแก้ว ) พระลือหน้ายักษ์ เป็นต้น สำหรับพระลือหน้ายักษ์ที่พบทั่วไป จะมีขนาดองค์พระใหญ่ พอสมควร ( ประมาณพระเปิม ) ศิลปขององค์พระสวยงาม
พระพิมพ์นี้ เขาเรียกว่า พระลือพิมพ์หน้ายักษ์ครับ ตามประวัติที่เล่าสืบต่อกันมาแต่ก่อน คือ ยังไม่มีใครพบพระองค์จริง ๆ พบเพียงแม่พิมพ์เท่านั้น ( ซึ่งไม่น่าจะมีใครสร้างเฉพาะแม่พิมพ์ โดยไม่พิมพ์พระออกมา ) ต่อมาได้มีการนำแม่พิมพ์ไปโยนทิ้งไว้ในบ่อน้ำ แต่ก็มีคนไปงมเอามากดเป็นพระขึ้นมาขาย จึงไม่มีใครนิยมเล่นกัน
เมื่อหลายปีก่อนนี้ มีการพบพระลือหน้ายักษ์ที่เป็นองค์พระจริง ๆ เมื่อเทศบาลได้ไปทำการปรับไถ สถานที่แห่งหนึ่ง ( ขออภัยที่จำไม่ได้ ) พบพระพิมพ์หน้ายักษ์ส่วนหนึ่ง แต่เนื้อหายังไม่ถึงยุค ทำให้บางท่านก็ไม่เล่น บางท่านก็เล่น แล้วแต่ความชอบและความเชื่อครับ
พระลือ เป็นพระสกุลลำพูน มีหลายพิมพ์ เช่น พระลือหน้ามงคล พระลือโขง ( จามเทวีซุ้มเรือนแก้ว ) พระลือหน้ายักษ์ เป็นต้น สำหรับพระลือหน้ายักษ์ที่พบทั่วไป จะมีขนาดองค์พระใหญ่ พอสมควร ( ประมาณพระเปิม ) ศิลปขององค์พระสวยงาม
การอ้างอิง
5/4/54
ม้านิลมังกร
เกี่ยวกับคำถามนี้
รางวัลคำตอบดีที่สุด 5 คะแนน
เปิดดูแล้ว 7267 ครั้ง
มีคนตอบแล้ว 1 คำตอบ
x