อาการเหงื่อออกมากเกิดจากอะไร
23/10/51
pawarat26
บันทึก #1
23 ต.ค. 2551, 18:38:49
แม้เวลาอากาศเย็นก็มีเหงื่อมาก
คำตอบ (10)
ลงชื่อเข้าใช้ หรือ ลงชื่อสมัคร เพื่อตอบคำถามนี้ได้เลย
อาจเป็นภาวะที่สามารถสังเกตุได้ว่าจะเป็นโรคต่าง ๆ เช่น
Arenaviral hemorrhagic fevers (S. America)
Coccidioidomycosis
Q fever
Rocky Mountain spotted fever
ไข้กลับ (Relapsing fever)
ไข้เดงกี (Dengue fever)
ไข้ไทฟอยด์ หรือไข้รากสาดน้อย (Typhoid fever)
เพนตะคลอโรฟีนอล, พิษเฉียบพลัน (Pentachlorophenol, acute toxic effect)
มาลาเรีย (Malaria)
โรคไข้รากสาดใหญ่จากหมัด (Typhus, mite-borne scrub)
โรคจากบริโภคปลากินสาหร่ายพิษ (Ciguatera fish poisoning)
โรคจากไวรัสไซโตเมกะโล (Cytomegalovirus infection)
โรคซิททาโคซิส หรือโรคนกแก้ว (Psittacosis)
โรคติดเชื้อเออร์ลิเชีย (มีเห็บเป็นพาหะ) (Ehrlichiosis)
โรคทูลารีเมีย หรือโรคไข้กระต่าย (Tularemia)
โรคบรูเซลโลซิส หรือโรคแท้งติดต่อ (Brucellosis)
โรคบาบีซิโอซิส หรือโรคไข้เห็บโค (Babesiosis)
โรคพยาธิใบไม้ในตับและลำไส้ (Schistosomiasis, hepatic and intestinal)
โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies)
โรคริกเกตเซียลพอกซ์ (Rickettsialpox)
โรคลีเจียนเนลโลสิส (ติดเชื้อแบคทีเรียเฉียบพลันจากสิ่งแวดล้อม) (Legionellosis)
โรคเลปโตสไปโรซิส หรือโรคไข้ฉี่หนู (Leptospirosis)
โรคอีโบลา (Ebola-Marburg viral diseases)
โรคแอนแทรกซ์ (Anthrax)
โรคฮีสโตพลาสโมซิส (ติดเชื้อรา) (Histoplasmosis)
ออกาโนฟอสเฟตและคาบาเมต, เฉียบพลัน (Organophosphate & carbamates, acute)
ดูรายละเอียดของโรคต่าง ๆ ที่นี่ ค่ะ http://www.chemtrack.org/HazMap-Symptom-Info.asp?ID=111
Arenaviral hemorrhagic fevers (S. America)
Coccidioidomycosis
Q fever
Rocky Mountain spotted fever
ไข้กลับ (Relapsing fever)
ไข้เดงกี (Dengue fever)
ไข้ไทฟอยด์ หรือไข้รากสาดน้อย (Typhoid fever)
เพนตะคลอโรฟีนอล, พิษเฉียบพลัน (Pentachlorophenol, acute toxic effect)
มาลาเรีย (Malaria)
โรคไข้รากสาดใหญ่จากหมัด (Typhus, mite-borne scrub)
โรคจากบริโภคปลากินสาหร่ายพิษ (Ciguatera fish poisoning)
โรคจากไวรัสไซโตเมกะโล (Cytomegalovirus infection)
โรคซิททาโคซิส หรือโรคนกแก้ว (Psittacosis)
โรคติดเชื้อเออร์ลิเชีย (มีเห็บเป็นพาหะ) (Ehrlichiosis)
โรคทูลารีเมีย หรือโรคไข้กระต่าย (Tularemia)
โรคบรูเซลโลซิส หรือโรคแท้งติดต่อ (Brucellosis)
โรคบาบีซิโอซิส หรือโรคไข้เห็บโค (Babesiosis)
โรคพยาธิใบไม้ในตับและลำไส้ (Schistosomiasis, hepatic and intestinal)
โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies)
โรคริกเกตเซียลพอกซ์ (Rickettsialpox)
โรคลีเจียนเนลโลสิส (ติดเชื้อแบคทีเรียเฉียบพลันจากสิ่งแวดล้อม) (Legionellosis)
โรคเลปโตสไปโรซิส หรือโรคไข้ฉี่หนู (Leptospirosis)
โรคอีโบลา (Ebola-Marburg viral diseases)
โรคแอนแทรกซ์ (Anthrax)
โรคฮีสโตพลาสโมซิส (ติดเชื้อรา) (Histoplasmosis)
ออกาโนฟอสเฟตและคาบาเมต, เฉียบพลัน (Organophosphate & carbamates, acute)
ดูรายละเอียดของโรคต่าง ๆ ที่นี่ ค่ะ http://www.chemtrack.org/HazMap-Symptom-Info.asp?ID=111
24/10/51
ao
โดยทฤษฎีแล้ว การขับเหงื่อ นั้นเป็นกระบวนการลดความร้อนภายในร่างกายที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุด โดยอาศัยหลักการที่ว่า การที่น้ำจะระเหยไปได้นั้น จะต้องมีการดูดความร้อนเพื่อใฃ้เปลี่ยนสถานภาพให้กลายเป็นไอ ทำให้ความร้อนในบริเวณข้างเคียง(ร่างกายนั่นแหละ) ลดลง
ในเหงื่อมีเกลือ NaCl อยู่ประมาณ 1ใน 3 ของเลือด การเสียเหงื่อ ก็มีค่าเท่ากับเสียน้ำ และเสียเกลือ
ในคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ระบบระบายความร้อนจะทำงานได้ดี และเร็ว ดังนั้นคนที่เล่นกีฬาประจำ จะมีการหลั่งเหงื่อที่เร็วกว่าชาวบ้านชาวช่องเขา เพราะว่าร่างกายมันรับรู้ว่า เด๋วจะมีงานหนักให้ทำอีกแล้ว มันก็เลยเตรียมลดความร้อนเสียก่อนอย่างไรเล่าครับ การที่เหงื่อเป็นเม็ดๆ ก็ไม่ได้มีอะไรพิศดารหรอก ก็มันขับเหงื่อออกมาเร็ว เหงื่อยังไม่ทันกระจายแบนราบหรือระเหยออกไปเสียก่อน ก็เท่านั้นแหละ
และร่างกายก็ฉลาดพอที่จะปรับตัวเพื่อลดผลเสีย เพราะว่ารู้ๆอยู่ว่า เสียเหงื่อมาก ก็เสียเกลือมากตามไปด้วย
ในเหงื่อมีเกลือ NaCl อยู่ประมาณ 1ใน 3 ของเลือด การเสียเหงื่อ ก็มีค่าเท่ากับเสียน้ำ และเสียเกลือ
ในคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ระบบระบายความร้อนจะทำงานได้ดี และเร็ว ดังนั้นคนที่เล่นกีฬาประจำ จะมีการหลั่งเหงื่อที่เร็วกว่าชาวบ้านชาวช่องเขา เพราะว่าร่างกายมันรับรู้ว่า เด๋วจะมีงานหนักให้ทำอีกแล้ว มันก็เลยเตรียมลดความร้อนเสียก่อนอย่างไรเล่าครับ การที่เหงื่อเป็นเม็ดๆ ก็ไม่ได้มีอะไรพิศดารหรอก ก็มันขับเหงื่อออกมาเร็ว เหงื่อยังไม่ทันกระจายแบนราบหรือระเหยออกไปเสียก่อน ก็เท่านั้นแหละ
และร่างกายก็ฉลาดพอที่จะปรับตัวเพื่อลดผลเสีย เพราะว่ารู้ๆอยู่ว่า เสียเหงื่อมาก ก็เสียเกลือมากตามไปด้วย
24/10/51
junjit
ความผิดปกติของอาการเหงื่อออกแบ่งเป็น
๑. ปริมาณของเหงื่อที่ออกผิดปกติ
- ออกน้อยไป , ไม่ค่อยมีเหงื่อออก
-ออกมากไป
๒. ช่วงเวลาที่เหงื่อออก
-ออกตอนกลางคืน
-เหงื่อออกเองโดยเฉพาะกลางวัน
๓. ตำแหน่งที่เหงื่อออก
-ส่วนศีรษะ
-ส่วนล่าง , ส่วนบน , ด้านซ้าย , ด้านขวา
-ส่วนฝ่ามือ , ฝ่าเท้า
สาเหตุใหญ่ๆของอาการเหงื่อออกผิดปกติ แบ่งได้เป็น ๒ ประเภท
๑. สาเหตุจากภายนอกมากระทำ : โดยเฉพาะจากการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม เช่น ความร้อน , เย็น , ลม , แห้ง , ชื้น
(๑.๑) ถ้าเหงื่อไม่ออก ผู้ป่วยมีอาการกลัวความหนาวเย็น , ไข้ต่ำๆ , ปวดศีรษะ , ชีพจรตึงลอย แสดงว่าถูกความเย็นมากระทบ พบได้ในภาวะที่อากาศเปลี่ยนแปลง มีฝนตก หรือร่างกายกระทบความเย็นโดยปรับตัวไม่ทัน เมื่อความเย็นจากภายนอกรุกรานสู่ร่างกาย การรักษาโรคโดยการขับเหงื่อ ไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกาย , ขุดดิน หรืออบไอน้ำ กินยาสมุนไพรที่มีส่วนผสมของขิง เมื่อเหงื่อออกอาการของโรคจะดีขึ้น
(๑.๒) ถ้าเหงื่อออก ผู้ป่วยจะมีอาการไข้สูง , ไม่ถูกกับลม , กระหายน้ำ , คอแห้ง , ลักษณะชีพจรลอย-เร็ว เกิดจากความร้อนหรือลมเป็นปัจจัยภายนอกที่มากระทบ ทำให้รูขุมขนเปิดมาก เหงื่อออกมาก ต้องใช้สมุนไพรที่มีคุณสมบัติเย็นเพื่อขับความร้อนออกจากร่างกาย
๒. สาเหตุจากภายในร่างกาย
(๒.๑) เหงื่อออกง่าย ผู้ป่วยมักมีเหงื่อออกในช่วงกลางวัน เวลาทำงานจะออกมากขึ้น มักกลัวความเย็น, แขนขาไม่ค่อยมีแรง , อ่อนเพลีย มักมีสาเหตุจากพลังหยางพร่อง การรักษาต้องให้ยาบำรุงพลังไตหยาง ควรกินอาหารที่ให้ความร้อนและพลังแก่ร่างกาย เช่น ลำไย , ขนุน , ลิ้นจี่ , เนื้อวัว , เนื้อไก่ (ที่เมืองจีนบางครั้งใช้สมุนไพรบางตัวปรุงกับเนื้อสุนัข)
(๒.๒) เหงื่อออกกลางคืน ผู้ป่วยมักจะมีเหงื่อออกขณะนอนหลับ เมื่อตื่นนอนเหงื่อจะหยุดไหล บางรายมีไข้เป็นพักๆร่วมกับโหนกแก้มแดง มีสาเหตุจากไตยินพร่อง ผู้ป่วยมักมีอาการคอแห้ง , รู้สึกร้อนภายในร่างกาย, หงุดหงิดง่าย , บางรายท้องผูก , ปวดเมื่อยเอว , ข้อเข่าไม่มีแรง ฯลฯ
(๒.๓) เหงื่อออกมากผิดปกติ มีปริมาณเหงื่อออกมาก ต้องแบ่งแยกว่าเป็นเพราะแกร่งหรือพร่อง ภาวะแกร่งคือเกิดจากปัจจัยภายนอกมากระทำ เช่น มีอาการไข้ตัวร้อนร่วมกับเหงื่อออก , กระหายน้ำ , คอแห้ง , หน้าแดง ถ้าภาวะพร่องเกิดจากภาวะอ่อนแอของร่างกาย ร่างกายมีการเสียทั้งพลังหยางและสารยินอยู่สูง เป็นเหงื่อเย็น เช่น ภาวะช็อก , มีแขนขาเย็น , ชีพจรคลำได้อ่อน , เบา , เร็ว , หน้าตาขาวซีด การรักษาขึ้นกับสาเหตุของโรค
(๒.๔) เหงื่อออกที่เกิดหลังจากอาการหนาวสั่น ผู้ป่วยมักมีอาการไข้มาก่อน แล้วมีอาการหนาวสั่น ขณะมีอาการจะปวดรุนแรงคล้ายกับกำลังต่อสู้รุนแรงกับโรค หลังจากนั้นเหงื่อจะออก โดยทั่วไปเกิดจากการได้รับปัจจัยจากความเย็นที่เข้าสู่ภายในร่างกายในระดับเลือด ตัวอย่างได้แก่ โรคติดเชื้อรุนแรง , มาลาเรีย
สรุป
เหงื่อเป็นของเหลวที่มาจากหัวใจ เหงื่อกลั่นจากน้ำในร่างกายโดยพลังหยาง และขับออกตามผิวหนังทั่วร่างกาย ข้อมูลที่ควรจะรู้ถึงภาวะเหงื่อออกนั้นคือ เวลา , ตำแหน่ง , ปริมาณของความผิดปกติ รวมทั้งต้องแยกแยะความผิดปกตินั้นเป็นผลจากปัจจัยภายนอก (สิ่งแวดล้อม) หรือเป็นผลของความบกพร่องภายในร่างกายเป็นหลัก
อาการเหงื่อออกที่เกิดจากปัจจัยภายนอก เช่น ความร้อน , ลม , ความชื้น , ความเย็น , ไฟแห้ง สิ่งก่อโรคมักรุกรานจากภายนอกมากระทบผิวหนังหรือร่างกายระดับตื้น
ปัจจัยภายนอก เช่น ความเย็น , ความชื้น เมื่อมากระทบจะทำให้เกิดการปิดของรูขุมขน และการหดตัวของกล้ามเนื้อรูขุมขน มักทำให้ไม่มีเหงื่อออก
ปัจจัยภายนอก เช่น ความร้อน , ลม หรือลมร้อน ลมมีแนวโน้มจะทำลายระบบกลไกป้องกันของผิวหนัง ความร้อนทำให้เกิดการกระจายตัว ทั้ง ๒ ปัจจัยทำให้รูขุมขนเปิด มีเหงื่อออกมากผิดปกติเพื่อขับความร้อน
ปัจจัยภายในที่เกิดจากพลังหยางในร่างกายพร่อง ทำให้ไม่มีพลังในการพยุงให้ของเหลวและเหงื่อคงอยู่ในร่างกาย ผลก็คือเหงื่อออกมาก ในทางกลับกัน ถ้ายินในร่างกายพร่อง ทำให้หยางแกร่ง (โดยสัมพัทธ์) หยางจะกลับสู่ภายในร่างกาย ขณะที่นอนหลับ พลังหยางที่ปกป้องผิวลดลง ทำให้เหงื่อออกขณะนอนหลับ
จะเห็นว่าการมีเหงื่อออกผิดปกติ เป็นปรากฏการณ์ซึ่งบ่งบอกความไม่สมดุลของอวัยวะภายในร่างกาย มักมีอาการอื่นร่วมด้วยเสมอ บางครั้งในการตรวจเช็กร่างกายตามแพทย์สมัยใหม่อาจวินิจฉัยว่าเป็นโรค หรือบางครั้งก็ไม่อาจจะระบุว่าเป็นโรคอะไรแน่ชัด การเข้าใจวิธีคิดและแนวการวินิจฉัยแบบแพทน์แผนจีน จึงมีประโยชน์ทั้งในแง่การรักษาและป้องกันการเสียสมดุลที่จะพัฒนาเป็นโรคต่อไป
๑. ปริมาณของเหงื่อที่ออกผิดปกติ
- ออกน้อยไป , ไม่ค่อยมีเหงื่อออก
-ออกมากไป
๒. ช่วงเวลาที่เหงื่อออก
-ออกตอนกลางคืน
-เหงื่อออกเองโดยเฉพาะกลางวัน
๓. ตำแหน่งที่เหงื่อออก
-ส่วนศีรษะ
-ส่วนล่าง , ส่วนบน , ด้านซ้าย , ด้านขวา
-ส่วนฝ่ามือ , ฝ่าเท้า
สาเหตุใหญ่ๆของอาการเหงื่อออกผิดปกติ แบ่งได้เป็น ๒ ประเภท
๑. สาเหตุจากภายนอกมากระทำ : โดยเฉพาะจากการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม เช่น ความร้อน , เย็น , ลม , แห้ง , ชื้น
(๑.๑) ถ้าเหงื่อไม่ออก ผู้ป่วยมีอาการกลัวความหนาวเย็น , ไข้ต่ำๆ , ปวดศีรษะ , ชีพจรตึงลอย แสดงว่าถูกความเย็นมากระทบ พบได้ในภาวะที่อากาศเปลี่ยนแปลง มีฝนตก หรือร่างกายกระทบความเย็นโดยปรับตัวไม่ทัน เมื่อความเย็นจากภายนอกรุกรานสู่ร่างกาย การรักษาโรคโดยการขับเหงื่อ ไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกาย , ขุดดิน หรืออบไอน้ำ กินยาสมุนไพรที่มีส่วนผสมของขิง เมื่อเหงื่อออกอาการของโรคจะดีขึ้น
(๑.๒) ถ้าเหงื่อออก ผู้ป่วยจะมีอาการไข้สูง , ไม่ถูกกับลม , กระหายน้ำ , คอแห้ง , ลักษณะชีพจรลอย-เร็ว เกิดจากความร้อนหรือลมเป็นปัจจัยภายนอกที่มากระทบ ทำให้รูขุมขนเปิดมาก เหงื่อออกมาก ต้องใช้สมุนไพรที่มีคุณสมบัติเย็นเพื่อขับความร้อนออกจากร่างกาย
๒. สาเหตุจากภายในร่างกาย
(๒.๑) เหงื่อออกง่าย ผู้ป่วยมักมีเหงื่อออกในช่วงกลางวัน เวลาทำงานจะออกมากขึ้น มักกลัวความเย็น, แขนขาไม่ค่อยมีแรง , อ่อนเพลีย มักมีสาเหตุจากพลังหยางพร่อง การรักษาต้องให้ยาบำรุงพลังไตหยาง ควรกินอาหารที่ให้ความร้อนและพลังแก่ร่างกาย เช่น ลำไย , ขนุน , ลิ้นจี่ , เนื้อวัว , เนื้อไก่ (ที่เมืองจีนบางครั้งใช้สมุนไพรบางตัวปรุงกับเนื้อสุนัข)
(๒.๒) เหงื่อออกกลางคืน ผู้ป่วยมักจะมีเหงื่อออกขณะนอนหลับ เมื่อตื่นนอนเหงื่อจะหยุดไหล บางรายมีไข้เป็นพักๆร่วมกับโหนกแก้มแดง มีสาเหตุจากไตยินพร่อง ผู้ป่วยมักมีอาการคอแห้ง , รู้สึกร้อนภายในร่างกาย, หงุดหงิดง่าย , บางรายท้องผูก , ปวดเมื่อยเอว , ข้อเข่าไม่มีแรง ฯลฯ
(๒.๓) เหงื่อออกมากผิดปกติ มีปริมาณเหงื่อออกมาก ต้องแบ่งแยกว่าเป็นเพราะแกร่งหรือพร่อง ภาวะแกร่งคือเกิดจากปัจจัยภายนอกมากระทำ เช่น มีอาการไข้ตัวร้อนร่วมกับเหงื่อออก , กระหายน้ำ , คอแห้ง , หน้าแดง ถ้าภาวะพร่องเกิดจากภาวะอ่อนแอของร่างกาย ร่างกายมีการเสียทั้งพลังหยางและสารยินอยู่สูง เป็นเหงื่อเย็น เช่น ภาวะช็อก , มีแขนขาเย็น , ชีพจรคลำได้อ่อน , เบา , เร็ว , หน้าตาขาวซีด การรักษาขึ้นกับสาเหตุของโรค
(๒.๔) เหงื่อออกที่เกิดหลังจากอาการหนาวสั่น ผู้ป่วยมักมีอาการไข้มาก่อน แล้วมีอาการหนาวสั่น ขณะมีอาการจะปวดรุนแรงคล้ายกับกำลังต่อสู้รุนแรงกับโรค หลังจากนั้นเหงื่อจะออก โดยทั่วไปเกิดจากการได้รับปัจจัยจากความเย็นที่เข้าสู่ภายในร่างกายในระดับเลือด ตัวอย่างได้แก่ โรคติดเชื้อรุนแรง , มาลาเรีย
สรุป
เหงื่อเป็นของเหลวที่มาจากหัวใจ เหงื่อกลั่นจากน้ำในร่างกายโดยพลังหยาง และขับออกตามผิวหนังทั่วร่างกาย ข้อมูลที่ควรจะรู้ถึงภาวะเหงื่อออกนั้นคือ เวลา , ตำแหน่ง , ปริมาณของความผิดปกติ รวมทั้งต้องแยกแยะความผิดปกตินั้นเป็นผลจากปัจจัยภายนอก (สิ่งแวดล้อม) หรือเป็นผลของความบกพร่องภายในร่างกายเป็นหลัก
อาการเหงื่อออกที่เกิดจากปัจจัยภายนอก เช่น ความร้อน , ลม , ความชื้น , ความเย็น , ไฟแห้ง สิ่งก่อโรคมักรุกรานจากภายนอกมากระทบผิวหนังหรือร่างกายระดับตื้น
ปัจจัยภายนอก เช่น ความเย็น , ความชื้น เมื่อมากระทบจะทำให้เกิดการปิดของรูขุมขน และการหดตัวของกล้ามเนื้อรูขุมขน มักทำให้ไม่มีเหงื่อออก
ปัจจัยภายนอก เช่น ความร้อน , ลม หรือลมร้อน ลมมีแนวโน้มจะทำลายระบบกลไกป้องกันของผิวหนัง ความร้อนทำให้เกิดการกระจายตัว ทั้ง ๒ ปัจจัยทำให้รูขุมขนเปิด มีเหงื่อออกมากผิดปกติเพื่อขับความร้อน
ปัจจัยภายในที่เกิดจากพลังหยางในร่างกายพร่อง ทำให้ไม่มีพลังในการพยุงให้ของเหลวและเหงื่อคงอยู่ในร่างกาย ผลก็คือเหงื่อออกมาก ในทางกลับกัน ถ้ายินในร่างกายพร่อง ทำให้หยางแกร่ง (โดยสัมพัทธ์) หยางจะกลับสู่ภายในร่างกาย ขณะที่นอนหลับ พลังหยางที่ปกป้องผิวลดลง ทำให้เหงื่อออกขณะนอนหลับ
จะเห็นว่าการมีเหงื่อออกผิดปกติ เป็นปรากฏการณ์ซึ่งบ่งบอกความไม่สมดุลของอวัยวะภายในร่างกาย มักมีอาการอื่นร่วมด้วยเสมอ บางครั้งในการตรวจเช็กร่างกายตามแพทย์สมัยใหม่อาจวินิจฉัยว่าเป็นโรค หรือบางครั้งก็ไม่อาจจะระบุว่าเป็นโรคอะไรแน่ชัด การเข้าใจวิธีคิดและแนวการวินิจฉัยแบบแพทน์แผนจีน จึงมีประโยชน์ทั้งในแง่การรักษาและป้องกันการเสียสมดุลที่จะพัฒนาเป็นโรคต่อไป
การอ้างอิง
12/3/54
nok.2323
คำตอบบางข้อถูกลบออกจากการแสดงผลของคุณ
เกี่ยวกับคำถามนี้
รางวัลคำตอบดีที่สุด 10 คะแนน
เปิดดูแล้ว 17628 ครั้ง
มีคนตอบแล้ว 10 คำตอบ
x