คำควบกล้ำไม่แท้ คือ คำที่มีพยัญชนะ 2 ตัวเรียงกัน พยัญชนะตัวหน้าเป็นตัว จ ซ ท ศ ส พยัญชนะตัวควบเป็นตัว ร ประสมสระเดียวกัน เช่น
จร จริง
ศร เศร้า
ทร ทราบ ทราม ทราย เเทรก
ซร ไซร้
สร สร้าง เสริม
เวลาอานออกเสียงคำควบไม่แม้ ที่มีตัว จร ชร ศร และสร จะอ่านออกเสียงพยัญชนะตัวหน้าเท่านั้น ไม่ต้องออกเสียงตัว ร เช่น
จริง อ่านว่า จิง
เศร้า อ่านว่า เส้า
ไซร้ อ่านว่า ไซ้
เสริม อ่านว่า เสิม
สร้าง อ่านว่า ส้าง
หากเป็นคำควบกล้ำไม่เเท้ที่มีตัว ทร ให้อ่านออกเสียงเป็น ซ เช่น
ทรวดทรง อ่านว่า ซวดซง
ทราย อ่านว่า ซาย
แต่ถ้า ท กับ ร ควบกันแล้วออกเสียงกล้ำกันสนิท ก็จะนับว่าเป็นคำควบกล้ำเเท้ เช่น นิทรา อ่านว่า นิด-ทรา เป็นต้น
แต่คำว่า เจริญ อ่านว่า จะเริน ทำไมไม่อ่านว่า เจิิน .............