ค้นหา ค้นรูป แผนที่ YouTube Gmail ไดรฟ์ ปฏิทิน แปลภาษา อื่นๆ »
ลงชื่อเข้าสู่ระบบ
ขอขอบคุณที่ใช้ กูรู ในวันที่ 23 มิถุนายน 2014 กูรู จะกลายเป็นบริการแบบอ่านอย่างเดียว หลังจากวันที่ 23 มิถุนายน 2014 คำถามทั้งหมดที่มีการตอบจะเปิดให้ผู้คนสามารถค้นหาและเรียกดูได้ แต่จะไม่รับคำถาม คำตอบใหม่ หรือกิจกรรมการเขียนอื่นๆ ของผู้ใช้อีก.. โปรดอ่านคำถามที่พบบ่อยสำหรับข้อมูลเพิ่มเติม
กูรู
ป้ายกำกับยอดนิยม
ความรู้สึก (256101)
คอมพิวเตอร์ (158444)
การศึกษา (153991)
สังคม (54459)
สุขภาพ (44608)
เกมส์ (41324)
ชอปปิ้ง (19134)
บันเทิง (17229)
สถานที่ (16144)
ไลฟ์สไตล์ (15951)
เครือข่าย (10420)
ธุรกิจ (9555)
การท่องเที่ยว (8743)
กีฬา (7355)
การแพทย์ (5519)
แผนกเรียน (4931)
ผลิตภัณฑ์ดิจิตอล (4385)
ดูทั้งหมด
เจ้าหญิงดอกไม้ กับ เจ้าชายดวงตะวัน
นิยาย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วล่ะ...
ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้หลากสี มีดอกไม้ดอกหนึ่งซึ่งไม่เคยร่วงโรย
กลีบของเธอสีขาวละมุน ที่โคนกลีบของดอกไม้ถูกแต้มด้วยสีที่ไม่ซ้ำ
ชมพู ฟ้า ส้ม เหลือง เขียวอ่อน ม่วง สีของสายรุ้ง อ่อนโยนละมุนตา

เธอเป็นเจ้าหญิงของมวลดอกไม้ทั้งปวง

เมื่อเธอแย้มบาน เหล่าดอกไม้น้อยใหญ่ก็พร้อมใจกันผลิบาน
เหล่าแมลง ผีเสื้อหลากสีสวย ก็ร้องเพลงเต้นระบำตามจังหวะของสายลม

เจ้าหญิงดอกไม้แย้มบานด้วยแสงแดดจากเจ้าชายดวงตะวัน
ด้วยความรู้สึกดีๆที่เรียกว่า ความรัก
ทุกวัน...แบบนี้...มาเนิ่นนาน จนเกิดเป็นกาลครั้งหนึ่ง

เจ้าหญิงหลงรักแสงแดดยามเช้า ที่เป็นสัญญาณทักทายของเจ้าชายดวงตะวัน
แต่เจ้าหญิงก็รู้สึกเศร้าทุกครั้ง เมื่อถึงเวลาพลบค่ำที่ดวงตะวันกำลังจะลาลับ
เธอไม่ชอบให้เป็นแบบนั้น...วันหนึ่งเธอจึงขอร้องกับเจ้าชาย

"เจ้าชายคะ จะเป็นไปได้ไหม ถ้าหากฉันจะขอให้โลกนี้ไม่มีเวลากลางคืน
ฉันอยากอยู่กับคุณตลอดเวลา"

เจ้าชายดวงตะวันที่อบอุ่น อมยิ้มกับความคิดของเจ้าหญิง แล้วบอกกับเธอ
"เจ้าหญิงของฉัน เธอคงรู้ว่าฉันคงทำอย่างนั้นไม่ได้ เราเองก็ต่างมีหน้าที่"

เจ้าหญิงทำจมูกย่นนิดหนึ่ง
"ก็ฉันไม่ชอบ เวลาที่เราต้องไกลกัน"

เจ้าชายยิ้มเล็กๆ แล้วถามเจ้าหญิง
"ยังจำได้ไหมว่าทำไมเธอถึงรักฉัน"

เจ้าหญิงยิ้มแววตาเป็นประกาย มันช่างอุ่นหวานเมื่อนึกถึงวันนั้น เธอตอบด้วยเสียงสดใส
"ฉันรักคุณ เพราะคุณ คือ ดวงตะวันที่ส่องแสงอบอุ่น
คุณ คือ แสงสดใสของเช้าวันใหม่ในทุกๆวัน
เพราะคุณให้ความอบอุ่นกับทุกอย่างในโลกใบนี้ ไม่ใช่แค่เพียงแค่ฉัน"

อีกครั้งที่เจ้าชายอมยิ้ม
"เหมือนกับฉันที่รักเธอ เพราะเธอ คือ ดอกไม้ที่ร่าเริง
เธอนำความสดใสมาให้กับผืนดิน เห็นไหม เราต่างก็มีหน้าที่ของตนเอง"

"สำหรับฉัน...ฉันมีหน้าที่ ในบางครั้งเราจึงจำเป็นต้องห่างกันบ้าง
แสงของฉันจะอบอุ่นเสมอเมื่อเราพบกันอย่างพอดี
แต่หากฉันส่องแสงให้กับพื้นดินทั้งวันโดยไม่มีเวลากลางคืน
แสงของฉันก็คงร้อนเกินไปสำหรับพื้นโลก...และดอกไม้อย่างเธอก็จะเหี่ยวเฉา

การรอคอยเวลาที่เราที่จะกลับมาพบกันอีกครั้ง...
เป็นความรู้สึกที่หอมหวานนะเจ้าหญิง เธอคิดว่าอย่างนั้นไหม"

เจ้าหญิงเอียงคอพร้อมกับคิดตามคำพูดของเจ้าชาย เจ้าชายส่องแสงอุ่นมาให้กับท่าทีน่าเอ็นดูของเจ้าหญิง

"ฉันอยากให้เธอลองมองท้องฟ้าในเวลากลางคืน...อย่าคิดว่ากลางคืนทำให้เราไกลกัน
ลองมองดูดีๆ ในความมืดมักทำให้เรามองเห็นบางอย่างได้ชัดเจนยิ่งขึ้นนะ
อย่างน้อยก็แสงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้านั่น"

"ยังมีสิ่งสวยงามในโลกใบนี้อีกมากมายให้เธอชื่นชม
ในช่วงเวลาที่เราต่างก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเอง
ช่องว่างระหว่างเรา คือ สิ่งที่จะช่วยทำให้เราเรียนรู้หัวใจเราเองได้มากขึ้น

และเจ้าหญิงเธอรู้ใช่ไหม ว่าไม่ว่าฉันจะทำหน้าที่อยู่ที่ไหน
ฉันก็จะกลับมาหาเธอเสมอ เพราะฉันคือดวงตะวัน"

คราวนี้เจ้าหญิงเข้าใจแล้ว เธอจึงยิ้มกว้างให้กับเจ้าชาย เจ้าชายยิ้มตอบพร้อมกับให้เจ้าหญิงเอียงหูมา เจ้าชายกระซิบเบาๆ

"ฉันจะบอกความลับหนึ่งให้ สิ่งที่เธออาจไม่เคยรู้
แม้ในเวลากลางคืนที่เธอคิดว่าเราห่างไกลกัน
เธอรู้ไหมว่าฉันไม่เคยไปไหน...เพราะฉันฝากความห่วงใยไว้กับดาวดวงหนึ่ง
ดาวดวงที่ไม่ได้กระพริบด้วยแสงของดวงจันทร์
แต่ส่องสว่างจากจากแสงจากหัวใจของฉัน
เมื่อถึงเวลากลางคืน ฉันอยากให้เธอมองดูบนท้องฟ้า
แล้วเธอจะรู้ได้ด้วยหัวใจของเธอเองว่า
ดาวดวงไหนบนท้องฟ้า คือ ดวงดาวของเธอ"

คำตอบของเจ้าชายน่ารักจนเจ้าหญิงหัวใจพองโต เธอพยักหน้าและยิ้มให้กับเจ้าชาย

"ค่ะ ฉันรู้"
คำตอบ (2)
จัดเรียงตาม: คะแนน | เวลา
เกิดข้อผิดพลาดขณะโหลดคำตอบ โปรดลองอีกครั้ง
คำตอบบางข้อถูกนำออกออกจากการแสดงผลของคุณ
โหวต
1
การดู
1891
ติดตาม
1
x
©2014 Google - ข้อกำหนด - นโยบายเนื้อหา - ความเป็นส่วนตัว