ค้นหา ค้นรูป แผนที่ YouTube Gmail ไดรฟ์ ปฏิทิน แปลภาษา อื่นๆ »
ลงชื่อเข้าสู่ระบบ
ขอขอบคุณที่ใช้ กูรู ในวันที่ 23 มิถุนายน 2014 กูรู จะกลายเป็นบริการแบบอ่านอย่างเดียว หลังจากวันที่ 23 มิถุนายน 2014 คำถามทั้งหมดที่มีการตอบจะเปิดให้ผู้คนสามารถค้นหาและเรียกดูได้ แต่จะไม่รับคำถาม คำตอบใหม่ หรือกิจกรรมการเขียนอื่นๆ ของผู้ใช้อีก.. โปรดอ่านคำถามที่พบบ่อยสำหรับข้อมูลเพิ่มเติม
กูรู
ป้ายกำกับยอดนิยม
ความรู้สึก (256044)
คอมพิวเตอร์ (158430)
การศึกษา (153968)
สังคม (54456)
สุขภาพ (44602)
เกมส์ (41318)
ชอปปิ้ง (19133)
บันเทิง (17228)
สถานที่ (16144)
ไลฟ์สไตล์ (15950)
เครือข่าย (10418)
ธุรกิจ (9554)
การท่องเที่ยว (8742)
กีฬา (7355)
การแพทย์ (5519)
แผนกเรียน (4931)
ผลิตภัณฑ์ดิจิตอล (4384)
ดูทั้งหมด
ช่วยแปลเป็นภาษาอังกฤษให้หน่อยนะคะ
ภาษาอังกฤษ
การแปล
สวัสดีค่ะ วันนี้พวกเราภูมิใจเสนอ ละครสั้นเรื่อง เมื่อแม่เป็นเบาหวาน ก่อนอื่นพวกเราขอแนะนำตัวละครหลัก ได้แก่
1. แม่ แสดงโดย เอ
2. พ่อ แสดงโดย บี
3. แจ่มใส ซึ่งเป็นพยาบาล แสดงโดย ซี
4. คุณหมอ แสดงโดย ดี
สุดท้ายตัวดิฉัน จี รับเป็นคนพากย์ เชิญรับชมการแสดงของพวกเราได้เลยค่ะ

ฉากที่ ๑  สถานที่  ในห้องพักผ่อน หน้าทีวี ตัวละคร แจ่มใส พ่อ แม่

แจ่มใส : กินเป๊บซี่อีกแล้ว เดี๋ยวน้ำตาลก็ขึ้นอีกหรอกแม่(เสียงดุ)
แม่ : ก็มันกินแล้วชื่นใจนี่
แจ่มใส่ : ชื่นใจแล้วไง รู้ไหมเนี่ยว่าไอ้น้ำอัดลมมันไม่ถูกกับเบาหวาน
แม่ : ก็แม่อยากกิน
แจ่มใส : ไอ้ที่อยากให้กินก็ไม่กิน อันที่ห้ามกินก็ชอบกินจังเลย
แม่ : ตัวของฉัน(เริ่มสีหน้าไม่พอใจ เสียงสูง)
แจ่มใส : ตัวของแม่แต่ถ้าป่วยหนูเดือดร้อนนะ
พ่อ : (ทำหน้าเบื่อหน่ายส่ายหัว) เงียบเถอะ อย่าทะเลาะกันได้ไหม จะดูข่าว

ฉากถัดไป ในห้องนอนของพ่อแม่ ในตอนเช้า
 แม่หน้าตาเฉยเมยเดินวนรอบเตียง
พ่อ     :   แม่ทำอะไร
แม่     :   ..........ไม่มีเสียงตอบ
พ่อ     :   แม่ได้ยินพ่อพูดด้วยไหมเนี่ย
แม่     : .........ไม่มีเสียงตอบ
      พ่อจับตัวแม่ให้นั่งบนเตียง แม่ก็ยังทำหน้าเฉยเมยไม่พูดกับพ่อ มองไร้จุดหมาย
      พ่อหยิบโทรศัพท์โทรหาแจ่มใส  
พ่อ : แจ่มใสแม่เป็นอะไรไม่รู้เดินวนไปวนมารอบเตียง พ่อพูดด้วยก็ไม่พูดกับพ่อ
แจ่มใส : แม่เหงื่อออกตัวเย็นไหม
พ่อ : ไม่นี่
แจ่มใส : บ่นใจสั่นหรือเปล่า
พ่อ : ไม่บ่นอะไรเลย ไม่พูดเลยต่างหาก (น้ำเสียงเครียด หน้าตากังวล)
แจ่มใส : ใจเย็นๆ ถ้าแม่ยังเดินได้อยู่คงไม่มีอะไรมาก พ่อเอาน้ำตาลป้อนแม่สักก้อนหนึ่ง
      พ่อเดินแกมวิ่งจากออกห้องพร้อมกับหนีบโทรศัพท์คุยกับแจ่มใสไปด้วย ถึงที่ชงกาแฟแล้วหยิบน้ำตาลจากขวดโหล และวิ่งกลับไปหาแม่
     หลังจากแม่กินน้ำตาล แม่ก็หันหน้ามายิ้มกับพ่อ
พ่อ : เฮ้อ....โล่งใจไปที (พูดโทรศัพท์) แจ่มใสแม่รู้สึกตัวแล้ว
แจ่มใส :     แสดงว่าแม่น้ำตาลต่ำจริงๆ พ่อพาแม่มาโรงพยาบาลเลยนะหนูจะรออยู่ที่นี่เลย
ฉากที่ ๓  ห้องผู้ป่วยในโรงพยาบาล ตอนสายๆ
หมอ : เป็นอย่างไงบ้างครับคุณแม่
แม่ : ไม่เป็นไรแล้วคุณหมอ สบายดี
หมอ : หมอว่าคุณแม่คุมน้ำตาลไม่ค่อยได้นะครับ
หมอ : หมอเปลี่ยนยาเบาหวานเป็นแบบฉีดนะครับ
แม่ : ต้องฉีดเลยหรอ
หมอ : ครับ น้ำตาลคุณแม่สูงต่อเนื่องมาเป็นปี ไตเริ่มไม่ดีแล้ว
พ่อ : (ลูบหลังมือแม่) แค่ฉีดยาเองแม่ เรามีคนฉีดยาอยู่กับบ้านกลัวอะไร
แม่ : เดี๋ยวแจ่มใสมันก็ไปโน่นไปนี่ไม่หยุดไม่หย่อน
พ่อ : พ่อฉีดให้ก็ได้ เรื่องจิ๊บจ๋อย
      แม่หน้าตากังวลมองหน้าพ่อสลับกับมองหน้าแจ่มใส
หมอ : หมอขอตัวไปดูคนไข้คนอื่นต่อนะครับ
พ่อแม่ : ขอบคุณนะครับ/ค่ะ


หลังจากแม่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว แม่ก็ดูแลสุขภาพมากขึ้น ทำให้ระดับน้ำตาลอยู่ในเกณฑ์ปกติ และไม่ต้องเข้าโรงพยาบาลอีก ครอบครัวก็มีความสุข ขอบคุณค่ะ
คำตอบ (3)
จัดเรียงตาม: คะแนน | เวลา
การโพสต์คำตอบถูกปิดใช้งาน
Google ค้นเว็บ
Google ค้นรูป
เลือกวิดีโอ YouTube
ค้นหา
ป้อน URL
พิมพ์คำค้นหาของคุณลงในช่องเพื่อหาเว็บลิงก์
พิมพ์คำค้นหาของคุณลงในช่องเพื่อหาภาพ
พิมพ์คำค้นหาของคุณลงในช่องเพื่อค้นหาวิดีโอ
ช่องค้นหาต้องไม่ว่างเปล่า
วาง URL ในช่องด้านล่าง:
ไม่สามารถโหลดเว็บไซต์ได้
ค้นหาใน YouTube
เพิ่มลิงก์วิดีโอ
เกิดข้อผิดพลาดขณะโหลดคำตอบ โปรดลองอีกครั้ง
คำตอบบางข้อถูกนำออกออกจากการแสดงผลของคุณ
โหวต
2
การดู
2508
ติดตาม
2
x
©2014 Google - ข้อกำหนด - นโยบายเนื้อหา - ความเป็นส่วนตัว