รูปทรง หมายถึงรูปแบบสามมิติเรขาคณิต เช่น ทรงกระบอก ทรงกลม ทรงสามเหลี่ยม ทรงสี่เหลี่ยม ทรงหน้าตัด ครึ่งทรงกลม ทรงแท่ง ทรงสูง ทรงปิระมิด
รูปทรง น. ทรวดทรง สัณฐาน ประกอบด้วยความกว้าง หนาหรือลึก
และสูง เช่น เรือลำนี้รูปทรงเพรียว; (ศิลปะ) สิ่งที่เห็นเป็นกลุ่มก้อน
หรือเห็นแต่ ๒ ด้านขึ้นไป มีลักษณะจำกัดด้วยความกว้าง หนาหรือลึก
และสูง เช่น รูปทรงพีระมิด.
รูปร่าง เป็นรูปสามมิติที่ไม่เข้าลักษณะ รูปทรงเรขาคณิตใดๆ จัดเป็นรูปร่างเฉพาะแต่ละเรื่องไป เช่นรูปร่างของคน แบบรูปทรงบ้านไทย รูปทรงแบบบ้านเก๋งจีน
รูปร่าง น. ลักษณะร่างกาย เช่น เขามีรูปร่างสูงโปร่ง, ทรวดทรง, ทรง,
เช่น หลังคานี้รูปร่างเหมือนเก๋งจีน; (ศิลปะ) สิ่งที่เห็นแต่เพียงขอบนอก
เป็นกำหนด มีลักษณะจำกัดเพียงความกว้างกับสูง เช่น รูปร่างพื้นฐาน
ได้แก่ รูปสามเหลี่ยม รูปสี่เหลี่ยม รูปวงกลม เป็นต้น.